Όταν οι φωτογραφίες χρησιμοποιούνται από τους ειδικούς (ψυχολόγους, κοινωνικούς  λειτουργούς, συμβούλους ψυχικής υγείας, κλπ.) στην διαδικασία της συμβουλευτικής ή θεραπευτικής παρέμβασης ως εργαλείο προσωπικής ανάπτυξης, κατά τη διάρκεια μιας Φωτο-συνεδρίας, δεν είναι το ίδιο με την ατομική δραστηριότητα της ελεύθερης φωτογράφισης που  στόχο έχει την  έκφραση και απελευθέρωση των συναισθημάτων της στιγμής. Στην δεύτερη περίπτωση μιλάμε για την Θεραπευτική φωτογραφία. 

Πλήθος ειδικών της Φωτοθεραπείας (όπως οι Craig & Dwight και Krauss & Fryrear) συμφωνούν  ότι  η φωτογραφία δεν είναι ψυχοθεραπεία αλλά μια δραστηριότητα, η οποία μπορεί να αποβεί θεραπευτική, καθώς η λήψη, η παρατήρηση, η παρουσίαση και η ερμηνεία των εικόνων μπορεί να λειτουργήσει ως ένα συμπληρωματικό μέσο στην διαδικασία. 

Η  Φωτο-συνεδρία θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια εκλεπτυσμένη και περιεκτική μορφή παιχνιδιού για ενήλικες. Δεν πρόκειται ούτε για μια εσωτερική ψυχική πραγματικότητα, ούτε για τον εξωτερικό κόσμο, αλλά για ένα είδος ενδιάμεσου, πειραματικού, αυθόρμητου, δημιουργικού χώρου. Υπάρχουν σαφείς παραλληλισμοί  με τους τρόπους  που τα παιδιά χρησιμοποιούν το παιχνίδι  φαντασίας για να επαναλάβουν τα σενάρια  ή να δοκιμάσουν ρόλους  προκειμένου  να δώσουν μορφή στις επιθυμίες και τους φόβους τους.

 Κατά τη διάρκεια μιας Φωτοθεραπευτικής συνεδρίας  δίνεται στον ενδιαφερόμενο  η δυνατότητα όχι μόνο να λειτουργήσει αυθόρμητα και αυθεντικά, όπως θα έκανε αν συμμετείχε σε ένα παιχνίδι ως παιδί, αλλά επιπλέον ενδυναμώνεται η ικανότητα επανασύνδεσης του με το μπλοκαρισμένο ή απωθημένο υλικό. Δίνει δηλαδή τη δυνατότητα να έρθουν στο φως αντιλήψεις, προσδοκίες, προβληματισμοί, ανησυχίες, αξίες, προσωπικοί συμβολισμοί κ.ά. 

Οι αναμνήσεις μερικές φορές  αντανακλώνται διαφορετικά από ότι «πραγματικά» συνέβησαν, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Όπως σημειώνει και ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές 

Η ζωή δεν είναι αυτή που έζησε κανείς αλλά αυτή που θυμάται για να διηγηθεί

Και οι φωτογραφίες προσφέρουν αυτή την πρόκληση˙ επιτρέπουν να φρεσκάρει κανείς τα συναισθήματα και τις σκέψεις του, δίνοντας του κάποιο είδος «άδειας» η οποία διευκολύνει την έκφραση τους, διότι τα συναισθήματα που εκφράζονται αποδίδονται στο  περιεχόμενο της φωτογραφίας και όχι στο ίδιο το άτομο. 

Για την Craig, και τους ֹFirth & Harcourt η φωτογραφία αξιοποιεί επιπλέον το πλεονέκτημα της διαφοράς του χρόνου λήψης και θέασης, ώστε να μπορεί  κανείς να κάνει ένα βήμα πίσω και να προσπαθήσει να καταλάβει τι συνέβη τότε, προσφέροντας την δυνατότητα να μάθει από αυτές τις εμπειρίες. 

Σύμφωνα με τον Kopytin η φωτογραφία έχει εξαγνιστική, επικοινωνιακή και προστατευτική λειτουργία που βοηθά  τον ενδιαφερόμενο να εκφράσει τα συναισθήματα και τις ιδέες του, ενώ διατηρεί όχι μόνο μια κάποια χρονική απόσταση αλλά  και  μια συναισθηματική απόσταση,  ιδιαίτερα  σημαντική όταν πρόκειται για  τραυματικές εμπειρίες. 

Αυτή την συναισθηματική  απόσταση η Weiser την αποκαλεί «απόσταση του βραχίονα», τόση δηλαδή όση είναι το μήκος του βραχίονα του  χεριού  που κρατά την φωτογραφία. Μια απόσταση που δίνει την δυνατότητα για  μια «ασφαλή έκθεση», τόσο όταν αποφασίζει κανείς να μιλήσει για τον εαυτό του («εγώ σε αυτή την φωτογραφία….»), όσο και όταν αφουγκράζεται τους άλλους να μιλούν για εκείνον ( «εσύ σε αυτή τη φωτογραφία…»).

Ταυτόχρονα η  φωτογραφία έχει την δυνατότητα να αποδώσει νέες ιδέες κάθε φορά που  ξανά βλέπεται. Αυτό συμβαίνει γιατί, παρά το γεγονός ότι το περιεχόμενο παραμένει το ίδιο, το πρόσωπο που την παρατηρεί δεν είναι το ίδιο κάθε στιγμή, ενώ ταυτόχρονα το νόημα μιας φωτογραφίας δεν είναι προκαθορισμένο ή απόλυτο. 

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η φωτογραφία προάγει την επικοινωνία  του ενδιαφερόμενου τόσο με τον ίδιο του τον εαυτό, όσο και με τους άλλους. Αυτό μπορεί να  επιδράσει θετικά ώστε να μειωθούν ή και να εξαλειφθούν προκαταλήψεις, εμπόδια, προσδοκίες και κρίσεις για τον εαυτό του αλλά και για τους άλλους γύρω του.

Συχνά το αποτέλεσμα μιας φωτογράφισης μοιάζει με έκπληξη ( ευχάριστη ή δυσάρεστη, καμία σημασία δεν έχει)   που επιφυλάσσει κανείς  στον εαυτό του.  Δεδομένου ότι δεν μπορεί κανείς εύκολα  να αμφισβητήσει την  αλήθεια των  δικών  του φωτογραφιών. Ο «εαυτός» που παρουσιάζεται στη φωτογραφία είναι «ο αληθινός» και οι άνθρωποι δεν μπορούν «να κατηγορήσουν» κάποιον άλλον, αν δεν τους αρέσει η εικόνα τους. Συνεπώς, η φωτογραφία δίνει την ώθηση ώστε να προβεί κανείς  στο  πρώτο βήμα, να αναλάβει  την ευθύνη της ζωής του,  να μετακινηθεί από τη θέση της παθητικότητας, σε μια πιο ενεργή θέση και να προβεί σε αλλαγές.

  Και αυτές οι αλλαγές  μπορεί να γίνουν  η προσωπική του πυξίδα  στα ερωτήματα αυτογνωσίας: ποιος είμαι, που κατευθύνομαι και γιατί. Ο Schaefer άλλωστε επιμένει,

 Οι φωτογραφίες δεν είναι μόνο τα αποτυπώματα του μυαλού σε  σχέση με το που έχουμε βρεθεί, αλλά ίσως να είναι και το που θέλουμε να κατευθυνθούμε ακόμα κι αν δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει

Πρόσφατα Άρθρα

Somewhere I 've never travelled (05 Δεκ 2019)

Το Δεκέμβριο του 2010 μια γυναίκα στο Modesto στη Καλιφόρνια ήταν αρκετά ανήσυχη καθώς παρατηρούσε ότι διάφορα περίεργα πράγματα συνέβαιναν στο σπίτι της. Μάλιστα είχε εκφράσει και τις υποψίες της...

News (05 Δεκ 2019)

Tην Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22, Αθήνα) στις 7μ.μ. o Σπύρος Γιαρμενίτης και η Ειρήνη Λαχανά θα παρουσιάσουν το φωτογραφικό του έργο.  H είσοδος είναι...

News (05 Δεκ 2019)

Η Φωτογραφική Ομάδα ΦοΖ παρουσιάζει την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2019 στις 9μ.μ. τον Άκη Δέτση. Θα παρουσιάσει τη δουλειά του, με έμφαση στο έγχρωμο υλικό των τελευταίων 15 χρόνων, αλλά και...

News (04 Δεκ 2019)

 Ο Γιώργος Τατάκης υπογράφει συμβόλαιο με την εταιρεία “Off the Walls Gallery” του John Philpotts με έδρα το Χόλιγουντ για την αποκλειστική διανομή των έργων του στην βαριά βιομηχανία του...

Art in Photography (03 Δεκ 2019)

Πριν αναπτύξω τη γνώμη μου πάνω σ' αυτό το θέμα, να αφιερώσω αυτήν την εικόνα σε όσους στην Τέχνη θέλουν να βλέπουν μόνο την επιβεβαίωση και την εικόνα του μικρού εγώ τους και της μεγάλης άγνοιά...

News (03 Δεκ 2019)

(Επ’ αφορμή ένα βιβλίο, επ’ ευκαιρία μίας παράστασης) Εγκαίνια και happening εγκαινίων Κυριακή 15 Δεκεμβρίου στις  20.00 Με μεγάλη χαρά η Ζώγια υποδέχεται την...

News (02 Δεκ 2019)

Τα μαθήματα καλλιτεχνικής φωτογραφίας ξεκίνησαν το 1981 (αρχικά με την ονομασία Βασικό και στη συνέχεια Εισαγωγικό Σεμινάριο Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας). Οι συναντήσεις αυτές συνεχίζουν (με αρκετές...

News (02 Δεκ 2019)

Παιδί ονειρευόμουν να βιώνω στιγμές γύρω από τη φωτιά χορεύοντας με ιθαγενείς λαούς. Γρήγορα πραγματοποίησα το όνειρο μέσα από τη φωτογραφική χαρά. Μετά από χρόνια μοναχικότητας που απολαμβάνει ο...

My Portfolio (29 Νοε 2019)

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα αλλά εδώ και αρκετά χρόνια κατοικώ στην Κόρινθο όπου εργάζομαι ως φωτογράφος γάμων κλπ. Η φωτογραφία στη ζωή μου ήρθε ως ψυχοθεραπευτικό μέσο γι΄αυτό και τη θεωρώ...

Somewhere I 've never travelled (28 Νοε 2019)

Για 17 ολόκληρα χρόνια ο 19χρονος Ianto Roberts, από το Mold της Ουαλία, τραύλιζε κάθε φορά που προσπαθούσε να μιλήσει. Ο νεαρός δεν μπορούσε να απαντήσει σε απλές καθημερινές ερωτήσεις, του ήταν...

News (28 Νοε 2019)

To MedPhoto Festival που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2016 είναι μια διοργάνωση βασισμένη πάνω στην οπτική κουλτούρα και τις διάφορες εκφάνσεις της. Καταφέρνει να ενώσει καλλιτέχνες απ όλον τον...

News (26 Νοε 2019)

Τα Μαθήματα Φωτογραφίας Ρεθύμνου είναι στην ευχάριστη θέση να φιλοξενούν τον φωτογράφο Georges Salameh. O τίτλος της ομιλίας - παρουσίασης είναι Beyond Photography -Πέρα από τη...