The Red Balloon (1956)

Φαινομενικά ταινία που απευθύνεται σε παιδιά ή σε όσους βλέπουν τον κόσμο σαν αυτά, με τον χρόνο απέδειξε ότι απαιτούσε μία πιο ενήλικη ματιά θέασης. - Κείμενο: Τόλης Χατζηγνατίου

Το The Red Balloon είναι μια βραβευμένη με Όσκαρ σεναρίου ταινία «φαντασίας», γυρισμένη το 1956 από τον Γάλλο σκηνοθέτη Albert Lamorisse.

 

Χρησιμοποιώντας ως σκηνικό τις συνοικίες του Παρισιού και έχοντας διάρκεια μόνο 34, μας μιλάει για ένα μικρό αγόρι που βρίσκει ένα κόκκινο μπαλόνι μια μέρα πηγαίνοντας στο σχολείο και πώς αυτό τελικά επηρεάζει τη ζωή του.

 

 

Φαινομενικά ταινία που απευθύνεται σε παιδιά ή σε όσους βλέπουν τον κόσμο σαν αυτά, με τον χρόνο απέδειξε ότι έκρυβε πολλά περισσότερα από πίσω και απαιτούσε μία πιο ενήλικη ματιά θέασης.

 

 

 

Χρησιμοποιώντας μόνο μουσική και ελάχιστους διαλόγους, η ταινία προσπαθεί να προσηλώσει τον θεατή στις εικόνες και τα νοήματα αυτής. Το μικρό παιδί με το που βρίσκει το μπαλόνι ουσιαστικά αποκτά αίσθημα ευθύνης και έρχεται αντιμέτωπος με την ενηλικίωση του. Χαρακτηριστική η σκηνή που ο μικρός πρωταγωνιστής προσπαθεί να προστατέψει το μπαλόνι από τη βροχή, κρύβοντάς το κάτω από μια ομπρέλα ενός περαστικού, δημιουργώντας ταυτόχρονα μια ωραία φωτογραφική εικόνα.

 

 

 

 Η ταινία εξερευνά και θίγει θέματα που παραμένουν διαχρονικά, όπως το μπούλινγκ, την αποξένωση και τη μοναξιά, χαρακτηριστικά προβλήματα τις παιδικής ηλικίας ακόμα και σήμερα. 

 

 

 

Αλλά το κύριο όχημά της ταινίας δεν είναι άλλο παρά η παιδική φαντασία και πώς αποκτά θέληση και δυναμική με τη χαρακτηριστική παιδική ορμή. Το έντονα κόκκινο μπαλόνι, το οποίο έχει δικιά του θέληση, συμβολίζει τη φαντασία του παιδιού, την αθωότητα της ηλικίας. Ένα παιδί που είναι μοναχικό, δημιουργεί ένα δικό του κόσμο και μας προσκαλεί «βουβά», να το ακολουθήσουμε.

 

 

Σε ένα Παρίσι της δεκαετίας του 50 χτυπημένο από τον πόλεμο, που ψάχνει να βρει την ελπίδα και να ξεχάσει όλους τους θανάτους που προκλήθηκαν μερικά χρόνια πριν.

 

Πόσο δυστυχώς είναι επίκαιρη η ταινία σήμερα.. ;

 

 

Η φωτογραφία της ταινίας είναι εξαιρετική. Χρησιμοποιεί σαν κύριο χαρακτηριστικό το κοντράστ μεταξύ των μονοχρωματικά γκρι ετοιμόρροπων κτιρίων, με το έντονα κόκκινο χρώμα του μπαλονιού. Ο φωτισμός είναι εντελώς φυσικός και όλες οι λήψεις είναι λες και τραβήχτηκαν με το πρώτο φως της ημέρας. Το βάθος πεδίου τονίζεται σε αρκετές σκηνές, ειδικά στα πιο σύνθετα κάδρα. Οι λήψεις κυμαίνονται περισσότερο σε μεσαίου και ευρέος φορμά, είναι ελάχιστα τα κοντινά πλάνα, ενώ η θεματική τους δομή δεν εξαναγκάζουν στο να κλέψουν το συναίσθημα του θεατή.

  

 

Το οπτικό κομμάτι της ταινίας είναι καλά δουλεμένο και προσεγμένο, που μας βάζει μέσα στην ταινία, χωρίς να χρειαζόμαστε τους διαλόγους να μας καθοδηγήσουν.

 

 

Διαπιστώνουμε ότι ο σκηνοθέτης δεν μας αποκαλύπτει τίποτα παραπάνω για το παιδί. Οι γονείς του δεν είναι πουθενά παρόντες στην ταινία, μένει με μια ηλικιωμένη κυρία που μπορεί να είναι ή όχι η γιαγιά του, δεν ξέρουμε τίποτα για το ιστορικό του ή αν έχει τελικά φίλους. Η ταινία καταφέρνει να μας παρουσιάσει και να μας βάλει μέσα στη φαντασία του παιδιού, που θα μπορούσε να είναι ένα οποιοδήποτε παιδί εκείνης της εποχής. 

 

 

Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το μπαλόνι εύκολα μεταμορφώνεται από ένα απλό παιδικό παιχνίδι σε ένα σύμβολο εικόνας ελευθερίας και προοπτικής για κάτι καλύτερο.

 

 

Ένας συμβολισμός που γίνεται ακόμα πιο έντονος στο τέλος, όταν το μπαλόνι με βιαιότητα καταστρέφεται αλλά έχει όμως ως αποτέλεσμα όλα τα μπαλόνια του Παρισιού να ελευθερωθούν και να έρθουν να μεταφέρουν το παιδί ψηλά μακριά από όλο το βίαιο παρελθόν του. 

 

Μπορεί να είναι και μια μεταφορά με το Χριστό στο τέλος, όπου το μπαλόνι πεθαίνει αλλά το «πνεύμα» του ξαναγεννιέται σε χιλιάδες άλλα μπαλόνια με σκοπό να σώσουν την αθωότητα του παιδιού.

 

 

Σίγουρα η χρησιμοποίηση του παιδιού και του μπαλονιού είναι μια εύκολη, ασφαλής και λίγο τετριμμένη επιλογή για να περάσεις το όποιο μήνυμά σου και θα πρέπει να γίνει με έξυπνο φωτογραφικά ή κινηματογραφικά τρόπο για αποκτήσει μια καλλιτεχνική υπόσταση.

 

Αλλά όποιο και να είναι το μήνυμα τις ταινίας τελικά, η κινηματογράφησή της είναι μελέτη για το χρώμα στην εικόνα και τη χρήση αυτού, που αξίζει να σταθούμε μόνο και σε αυτό.

 

 

Η ταινία The Red Balloon υπάρχει διαθέσιμη στο YouTube και μπορείτε να τη δείτε εδώ

 

The Red Balloon (1956)

Director / Writer: Albert Lamorisse

Director of Photography: Edmond Séchan

Country: France

_________________________________________________

 

Κείμενο: Τόλης Χατζηγνατίου

The Soundtrack for writing this: Moby - Innocents (2013)

 

 

 

Πρόσφατα Άρθρα

News (24 Μάι 2022)

Η έκθεση φωτογραφίας “Women in Jazz” αναδεικνύει το σχετικό με τις γυναίκες μέρος της δουλειάς τριών παθιασμένων με την μουσική και τις παραστατικές τέχνες φωτογράφων. Την προσπάθεια τριών...

News (24 Μάι 2022)

Το Rawt είναι μια λέξη τόσο ανορθοδοξη, ανορθόγραφη, σκληρόηχη και αλεξικογραφητη, όσο φιλοδοξεί να είναι και το φωτογραφικο πρότζεκτ το οποίο τιτλοφορει. Φωτογραφίες αδιάκριτες, απρογραμματιστες,...

News (24 Μάι 2022)

Ο Φωτογραφικός Κύκλος σε συνεργασία με την Ελληνοαμερικανική Ένωση παρουσιάζουν και φέτος διαδικτυακά τις Συναντήσεις της Πέμπτης. Την Πέμπτη 26 Μαϊου στις 19:00 ο Πλάτων Ριβέλλης παρουσιάζει τη...

News (20 Μάι 2022)

Το Διεθνές Φεστιβάλ Φωτογραφίας Εξωτερικού Χώρου “Photosphere” που πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι στην Πάρο και την Πάτμο, δέχεται ήδη συμμετοχές για την 5η του Διοργάνωση. Οι συμμετοχές θα...

News (20 Μάι 2022)

Η Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς στα πλαίσια των εκδηλώσεων του "Μήνα Φωτογραφίας Μάϊος 2022" φιλοξενεί την από κοινού έκθεση φωτογραφίας της Αρετής Αλεξανδράκη και του Γιάννη...

News (17 Μάι 2022)

Ο Φωτογραφικός Κύκλος σε συνεργασία με την Ελληνοαμερικανική Ένωση παρουσιάζουν και φέτος διαδικτυακά τις Συναντήσεις της Πέμπτης. Την Πέμπτη 19 Μαΐου στις 19:00 ο Πλάτων Ριβέλλης παρουσιάζει τον...

News (16 Μάι 2022)

Ο IANOS, για πέμπτη συνεχή χρονιά, διοργανώνει Διαγωνισμό Διηγήματος και Φωτογραφίας με θέμα, αυτή τη φορά, «Το ρούχο». Ένα ρούχο ως μνήμη και νοσταλγία, ως καταδήλωση ταυτότητας-φύλου,...

Book Reviews (13 Μάι 2022)

Η ενότητα με τίτλο “Perpetual Motif” περιλαμβάνει φωτογραφίες των τελευταίων οχτώ ετών μέσα στην πόλη -μια δική μου φανταστική πόλη που γίνεται αντιληπτή μέσα από ένα παζλ αποσπασματικών εικόνων από...

News (12 Μάι 2022)

Η Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς, στα πλαίσια των εκδηλώσεων του "Μήνα Φωτογραφίας 2022" με μεγάλη χαρά φιλοξενεί στην αίθουσα της, δυο ταλαντούχες νέες φωτογράφους, με δύο ξεχωριστές,...

Book Reviews (10 Μάι 2022)

Η Χριστίνα Καλλιγιάννη δεν αυτοπροσδιορίζεται ως «συγγραφέας» αλλά σαν «φωτογράφος που έγραψε ένα μυθιστόρημα». Οι «Στιγμές Παράλληλες» είναι ένα μυθιστόρημα για τον έρωτα, τη φιλία και τις δύσκολες...

News (10 Μάι 2022)

“Ίσως ο πιο έντονος προβληματισμός των περισσότερων φωτογράφων σήμερα έχει να κάνει με το «πως» θα αναπτύξουν το προσωπικό τους στίγμα στη φωτογραφία. Πώς όμως ο δημιουργός από την αρχή των...

News (10 Μάι 2022)

Ο Γιώργος Καμηλάκης είναι καλεσμένος της φωτογραφικής ομάδας "Μαθήματα Φωτογραφίας Ρεθύμνου", την Παρασκευή και 13 του Μάη στις 7.00 το απόγευμα, με σκοπό να παρουσιάσει το φωτογραφικό του...