Το iFocus διοργανώνει τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025, στις 19.00, διαδικτυακή διάλεξη με τον Χρήστο Κοψαχείλη, ο οποίος θα παρουσιάσει τη ζωή και το έργο έξη φωτογράφων που έχουν γίνει γνωστοί με τα καλλιτεχνικά τους ψευδώνυμα.
Info
Online Παρακολούθηση
Διάρκεια: 3 ωρών (19.00 - 22:00)
Κόστος: 15 Ευρώ (χωρίς το ΦΠΑ).
Σε περίπτωση που παρακολουθήσετε το σύνολο και των οκτώ διαλέξεων της περιόδου 2025-2026, το κόστος ανέρχεται στα 100 Ευρώ
Δηλώσεις συμμετοχής Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Οι επόμενες διαλέξεις έχουν προγραμματιστεί για τις ακόλουθες ημερομηνίες:
12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026 | 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026 | 9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026 | 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 | 11 ΜΑΙΟΥ 2026 | 8 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
Nadar - Gaspard Felix Tournachon
O Παριζιάνος Gaspard Felix Tournachon (1820-1910) ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική, αλλά τα παράτησε, για οικονομικούς λόγους, μετά τον θάνατο του πατέρα του. Για να τα βγάλει πέρα άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες γράφοντας θεατρικές κριτικές και εκμεταλλεύτηκε το ταλέντο του στο σχέδιο για να διαπρέψει ως σκιτσογράφος πορτρέτων με σατιρική διάσταση. Το 1845 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα και συνδέθηκε με την παριζιάνικη μποέμ ομάδα των συγγραφέων και ποιητών Σαρλ Μποντλέρ, Ζεράρ ντε Νερβάλ, και Τεοντόρ ντε Μπανβίλ. Οι φίλοι του, από μια παιχνιδιάρικη συνήθεια να προσθέτουν το "dar" στο τέλος των λέξεων, τού διάλεξαν ένα παρατσούκλι: Το Tournachon έγινε Tournadar, και στο τέλος κατέληξε στο Nadar. Όταν ο Gaspard στη συνέχεια στράφηκε επαγγελματικά στη φωτογραφία, με τη σκέψη ότι θα τον διευκόλυνε στη δουλειά του σκιτσογράφου, υιοθέτησε αυτό το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο για να υπογράφει τα έργα του, δημιουργώντας έτσι το πρώτο διάσημο brand name στην ιστορία της φωτογραφίας.
Weegee - Arthur Fellig
Ο Ascher Fellig (1899–1968) γεννήθηκε σε ένα χωριό της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, περιοχή που σήμερα ανήκει στην Ουκρανία, αλλά η οικογένεια του μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όταν αυτός ήταν δέκα ετών. Για να εξασφαλίσει το μεροκάματο έκανε πολλές και περίεργες δουλειές. Μία από αυτές ήταν να γυρίζει στους δρόμους με μια φωτογραφική μηχανή και ένα πόνυ και να φωτογραφίζει παιδιά, επ’ αμοιβή. Για να βελτιώσει τις γνώσεις στη φωτογραφία προσλήφθηκε ως τεχνικός σκοτεινού θαλάμου στο φωτογραφικό εργαστήριο των New York Times. Εκείνη την εποχή απέκτησε το διάσημο παρατσούκλι Weegee παραφθορά του "squeegee boy" δλδ του παιδιού που στράγγιζε τις φωτογραφίες μετά την εμφάνισή τους. Στη συνέχεια έγινε ο μόνος ανεξάρτητος φωτογράφος εφημερίδων της Νέας Υόρκης με άδεια να έχει φορητό ασύρματο βραχέων κυμάτων συντονισμένο στη συχνότητα της αστυνομίας. Ο Weegee δούλευε κυρίως τη νύχτα. Άκουγε προσεκτικά τις συνομιλίες και τα σήματα και συχνά έφτανε πρώτος στο τόπο ενός εγκλήματος, πουλώντας τις φωτογραφίες του σε ταμπλόιντ και φωτογραφικά πρακτορεία.
Brassai - Gyula Halász
Ο Gyula Halász (1899-1984) γεννήθηκε στο Brasso της Τρανσυλβανίας, αλλά με το ξέσπασμα του Α΄ Π.Π. η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στη Βουδαπέστη, όπου ο Gyula παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και γλυπτικής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Βερολίνο. Το 1924 εγκαθίσταται στο Παρίσι, περίοδο ιδιαίτερα εύφορη για την τέχνη στην Γαλλία και εργάζεται ως ζωγράφος και δημοσιογράφος, χρησιμοποιώντας διάφορα ψευδώνυμα. Για την εικονογράφηση των άρθρων του απευθυνόταν σε φωτογράφους για να του δώσουν φωτογραφίες τους. Η έντονη νυχτερινή ζωή του Παρισιού ήταν ένας από τους λόγους που τον έστρεψαν στην φωτογραφία. Ένα βράδυ βγήκε βόλτα με τον φίλο του Andre Kertesz και τον είδε να φωτογραφίζει το Σηκουάνα στη νύχτα. Εντυπωσιάστηκε και αμέσως μετά δανείστηκε μια φωτογραφική μηχανή και, για μήνες, αφιερώθηκε στη νυχτερινή φωτογράφηση. Όταν το 1933 εξέδωσε το πρώτο του φωτογραφικό άλμπουμ, το “Paris de Nuit”, χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Brassai, που στη γλώσσα του σημαίνει «από το Brasso» και με αυτό καθιερώθηκε στη συνέχεια ως ένας από τους μεγαλύτερους φωτογράφους στην ιστορία.
Umbo - Otto Maximilian Umbehr
Ο Γερμανός Otto Maximilian Umbehr (1902-1980) γράφτηκε, το 1921, στη φημισμένη σχολή του Bauhaus, σκοπεύοντας να γίνει ζωγράφος και παρακολούθησε μαθήματα με τον Ελβετό εξπρεσιονιστή ζωγράφο Johannes Itten, που έγινε ο μέντοράς του. Δυο χρόνια αργότερα έρχεται σε ρήξη με τον διευθυντή του Bauhaus Walter Gropius – όπως άλλωστε και ο πνευματικός του οδηγός - και αποβάλλεται από τη σχολή. Περνά τα επόμενα χρόνια περιθωριοποιημένος, ζώντας κάτω από το ελάχιστο όριο διαβίωσης ανάμεσα στους μποέμ καλλιτέχνες του Βερολίνου - μια περίοδος που φτάνει στο ναδίρ της το 1927, όταν ο Otto καταρρέει στο Romanisches Café. Ο Paul Citroen, ένας φίλος του από την εποχή του Bauhaus, αναλαμβάνει να τον στηρίξει και του δίνει την πρώτη του φωτογραφική μηχανή, αλλά και το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Umbo. Μαζί, οι δυο τους πειραματίζονται με τη φωτογραφία πορτρέτου και ο Umbo ανακαλύπτει τη φωτογραφία ως το καλλιτεχνικό του μέσο. Σύντομα αρχίζει να αναπτύσσει τη δική του αισθητική. Οι καινοτόμες φωτογραφίες του Umbo με πρόσωπα από το μποέμικο περιβάλλον του Βερολίνου τον καθιέρωσαν ως έναν από τους πλέον πρωτοποριακούς φωτογράφους της εποχής της Βαϊμάρης.
Izis - Israel Bidermanas
Ο Λιθουανός Israel Bidermanas (1911-1980), μετά τις σπουδές του στην εβραϊκή γλώσσα, έγινε βοηθός φωτογράφου και έμαθε στη πράξη την τεχνική πλευρά της δουλειάς, το ρετούς, τα στημένα πορτραίτα της εβραϊκής κοινότητας με τις γιορτές της, τα πένθη της και τα περιθωριακά της επαγγέλματα. Όμως το μυαλό του ήταν ήδη αλλού, ήθελε να γίνει ζωγράφος, να ζήσει ελεύθερα. Και θα κάνει το μεγάλο άλμα. Πηγαίνει στο Παρίσι με πρόθεση να γίνει ζωγράφος και να μπει στον κύκλο του Ιμπρεσιονιστών που θαυμάζει. Χωρίς χαρτιά, χωρίς χρήματα, χωρίς καν να μιλά γαλλικά περνά την πρώτη του νύχτα σ' ένα άσυλο Ο βιοπορισμός θα τον αναγκάσει να φωτογραφίζει ανούσια πορτραίτα, τελετές γάμων και βαπτίσεις για λογαριασμό ενός συνοικιακού φωτογράφου. Κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π, όντας Εβραίος, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το κατεχόμενο Παρίσι και να προσχωρεί στην Αντίσταση υιοθετώντας το ψευδώνυμο Izis. Στα βουνά, στα περίχωρα της Λιμόζ, όπου είχε καταφύγει, φωτογραφίζει τους ΜΑΚΙ, τους γάλλους αντάρτες. Μετά την απελευθέρωση πραγματοποίησε μια έκθεση με τα πορτραίτα των ανταρτών, η οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και καθιέρωσε τον Izis στο χώρο της φωτοδημοσιογραφίας.
Chim - David Seymour
Ο David Szymin (1911-1956), ήταν και αυτός Εβραίος, που γεννήθηκε στη Πολωνία, σπούδασε γραφικές τέχνες στη Λειψία και στη συνέχεια ταξίδεψε στο Παρίσι για να σπουδάσει Φυσική και Χημεία στη Σορβόννη. Παράλληλα με τις σπουδές του άρχισε να ενδιαφέρεται για τη φωτογραφία, όταν ο οικογενειακός φίλος και ιδρυτής του πρακτορείου Rap, David Rappaport, του χάρισε μια φωτογραφική μηχανή. Οι φιλελεύθερες πεποιθήσεις και το πάθος του για τη φωτογραφία τον οδήγησαν στην Ισπανία (1936-1938) για να καλύψει τον Εμφύλιο Πόλεμο. Όταν η ναζιστική Γερμανία κατέλαβε την Ευρώπη, ο David κατέφυγε στις ΗΠΑ, εκεί όπου άλλαξε το επώνυμό του σε Seymour, υιοθετώντας παράλληλα το ψευδώνυμο Chim, το οποίο ουσιαστικά ήταν η συντομογραφία του αρχικού Szymin. Το 1947, ο Chim συνίδρυσε το φωτογραφικό πρακτορείο Magnum Photos, μαζί με τον Robert Capa, τον Henri Cartier-Bresson, τον George Rodger και τον Wiliam Vandivert, με τους οποίους είχε γίνει φίλος στο Παρίσι τη δεκαετία του 1930. Μετά τον θάνατο μάλιστα του Capa, το 1954, έγινε ο ίδιος πρόεδρος του Magnum, θέση που διατήρησε μέχρι τον δικό του τραγικό θάνατό από πυρά αιγυπτιακών πολυβόλων μετά την κρίση του Σουέζ, δέκα ημέρες πριν από τα 45α γενέθλιά του.