Στην ιστορία της φωτογραφίας δεν είναι πολλοί οι δημιουργοί που περιόρισαν το έργο τους μόνο στην αποτύπωση του εαυτού τους. Έχω στο νου μου αρκετούς φωτογράφους που έκαναν συστηματικά αυτοπορτραίτα τους καθ΄ όλη τη διάρκεια της καριέρας τους, αλλά μόνο ελάχιστοι είναι αυτοί που ασχολήθηκαν αποκλειστικά με αυτό. Αν εξαιρέσουμε τη Cindy Sherman (1954), η οποία όμως περισσότερο μεταμφιέζεται και υποδύεται ρόλους προκειμένου να υποστηρίξει το concept που υπηρετεί από την αρχή, τότε αυτοί που απομένουν είναι: ο Αμερικανός John Coplans (1920-2003), που χρησιμοποιεί μέρη του σώματος του για να δημιουργήσει εικαστικές συνθέσεις, ο σκοτεινά εσωστρεφής Γερμανός Dieter Appelt (1935) και ο Arno Rafael Minkkinen (1945). Το έργο του γεννημένου στη Φινλανδία Minkkinen παρουσιάζει το περισσότερο ενδιαφέρον απ΄ όλους, το οποίο ακόμη και αν δεν μπορεί να θεωρηθεί κορυφαίο, τουλάχιστον σε κερδίζει με την πρωτοτυπία, την ευρηματικότητα και την εμμονή του δημιουργού του να αυτοφωτογραφίζεται προσπαθώντας να φέρει τον εαυτό σε απόλυτη αρμονία με τη φύση. Ας τον αφήσουμε να μας διηγηθεί με τα δικά του λόγια την ιστορία της οικογένειας του και τα πρώτα του παιδικά χρόνια, μέχρι την εγκατάσταση του στις ΗΠΑ.

2 Arno Rafael Minkkinen iFocus

 «Ο πατέρας μου γεννήθηκε στο Kiso-Fukushimaun, ένα χωριό που βρίσκεται στα βουνά του νησιού Honshu στην Ιαπωνία. Ήταν το τρίτο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας Φινλανδών ιεραποστόλων που διέδωσαν τη θρησκεία του Χριστιανισμού σε έναν πληθυσμό που τους αποδέχτηκε επειδή ίσως ήταν πολύ ευγενικός ή πολύ περίεργος. Ο πατέρας μου έμαθε να περπατά στο τρένο, καθώς επισκέφτηκε για πρώτη φορά τη Φινλανδία σε ηλικία ενός έτους, μετά από ταξίδι δύο μηνών μέσω της Σιβηρίας. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η οικογένεια του επέστρεψε στη Φινλανδία, αυτή τη φορά με πλοίο μέσω του καναλιού του Σουέζ. Η μητέρα μου γεννήθηκε στο Kolvisto, στην επαρχία της Karélie, πολύ κοντά την Αγία Πετρούπολη. Οι γονείς μου γνωρίστηκαν λίγο πριν από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς ο πατέρας μου ανάρρωνε στο στρατιωτικό νοσοκομείο και η μητέρα μου ήταν νυχτερινή νοσοκόμα στο θάλαμο του. Παντρεύτηκαν το 1939, δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη του φινλανδικο-σοβιετικού πολέμου. Μέχρι το τέλος αυτού του πολέμου, η Φινλανδία είχε χάσει τους υπέροχους λόφους της επαρχίας της Karélie. Τα εκατοντάδες στρέμματα δάσους που κατείχε ο παππούς μου, καθώς και οι επιχειρήσεις του, ήταν πλέον υπό τον έλεγχο των Μπολσεβίκων. Εγώ γεννήθηκα το 1945 στο Ελσίνκι, που είχαν καταφύγει οι γονείς και οι παππούδες μου. Ήταν το τέλος των εχθροπραξιών στην Ευρώπη, αλλά οι πυρηνικές βόμβες δεν είχαν ακόμη πέσει στην Ιαπωνία». 

3 Arno Rafael Minkkinen iFocus

 «Ήμουν το τρίτο παιδί της οικογένειας και επειδή οι γονείς μου είχαν ήδη δύο αγόρια, ευχήθηκαν να αποκτήσουν κι ένα κορίτσι. Είχαν βρει ακόμη και το όνομα που θα της έδιναν: Iri. Τελικά γεννήθηκε και τρίτο αγόρι και μάλιστα με παραμορφωμένο πρόσωπο λόγω λαγωχειλίας. Όταν με είδε για πρώτη φορά, η μητέρα μου ευχαρίστησε τον Θεό που δεν ήμουν κορίτσι, τουλάχιστον θα μπορούσα να κρύψω την ασχήμια πάνω από το στόμα μου αφήνοντας μουστάκι, όπως και έκανα μεγαλώνοντας. Πρέπει να ήμουν μεγάλη απογοήτευση γι΄ αυτούς, ειδικά για τους αδελφούς μου, οι οποίοι θεώρησαν καλύτερο να μείνω στο μαιευτήριο, αφού δεν ήμουν η αδερφή των ονείρων τους. Πέρασα το πρώτο μου χρόνο στα νοσοκομεία τα γεμάτα από τη μυρωδιά των φαρμάκων, τους εκτυφλωτικούς προβολείς των χειρουργείων, τις νοσοκόμες και τα τραχιά σεντόνια. Σ΄ αυτές τις εικόνες προσθέστε και τις συνεχείς προσπάθειές μου να σκίσω τους επιδέσμους που προστάτευαν το πάνω χείλος μου μετά τις αλλεπάλληλες επεμβάσεις».

4 Arno Rafael Minkkinen iFocus

 «Είχα γίνει έξι ετών όταν η οικογένειά μου μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχα περίπου την ίδια ηλικία με αυτή του πατέρα μου, όταν επαναπατρίστηκε από την Ιαπωνία. Οι γονείς μου πούλησαν το κατάστημα νεωτερισμών που είχαν σε μια μοντέρνα γειτονιά του Ελσίνκι και τα υπόλοιπα υπάρχοντά τους για να μετακομίσουμε στην Αμερική. Οι φήμες για μια νέα σοβιετική επέκταση φαίνεται πως τους είχαν οδηγήσει σ΄ αυτή την απόφασή τους. Όταν φτάσαμε στη Νέα Υόρκη και αντικρίσαμε το άγαλμα της Ελευθερίας έπρεπε να περιμένουμε στην ουρά στο Ellis Island. Οι ιαπωνικές βίζες που είχαμε, καθώς ο πατέρας μου είχε γεννηθεί στην Ιαπωνία μας επέτρεψαν να εισέλθουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι τελωνειακοί αξιωματούχοι έμειναν έκπληκτοι όταν είδαν τρία κατάξανθα παιδιά που δεν μιλούσαν αγγλικά, ούτε όμως έμοιαζαν με γιαπωνεζάκια!»

5 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Η οικογένεια Minkkinen εγκαταστάθηκε στο Μπρούκλιν. Ο Arno αποφοίτησε από το Κολλέγιο Wagner, το 1967, με πτυχίο στην Αγγλική Λογοτεχνία και ξεκίνησε να εργάζεται σαν διαφημιστής, γεγονός που τον οδήγησε να ανακαλύψει το πάθος του για τη φωτογραφία και να αρχίσει να κάνει αυτοπορτραίτα. Ανάμεσα στους βασικούς πελάτες του περιλαμβάνονταν μεγάλες εταιρείες, όπως η Peugeot και J&B Scotch Whisky. Μια έξυπνη διαφημιστική ατάκα που σκέφτηκε και έγραψε για τη Minolta τον οδήγησε να ασχοληθεί σοβαρά με τη φωτογραφία: «Αυτό που συμβαίνει μέσα στο μυαλό σου μπορεί να συμβεί και μέσα σε μια φωτογραφική μηχανή». Έτσι το καλοκαίρι του 1971 ο Minkkinen γράφτηκε στο Apeiron Photographic Workshops στο Millerton της Νέας Υόρκης για να σπουδάσει φωτογραφία με τον John Benson. Εκεί ήταν που ο Minkkinen αποφάσισε να χρησιμοποιεί αποκλειστικά το σώμα του σαν μοντέλο του και να αφήσει τη μηχανή να είναι ο φωτογράφος, συνέχισε πάντως να εργάζεται στη διαφήμιση και να σκαρφίζεται υπέρτιτλους για τα έντυπα της Madison Avenue. Το 1972 συνέχισε τις σπουδές του στο Rhode Island School of Design με καθηγητές τον Harry Callahan και τον Aaron Siskind, αποφοιτώντας με πτυχίο στη φωτογραφία το 1974.

6 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Στη συνέχεια και για πάνω από σαράντα χρόνια ο Minkkinen αφιερώνει τη φωτογραφική του ενασχόληση αποκλειστικά στο αυτοπορτραίτο, ενσωματώνοντας επιδέξια το σώμα του τόσο στο φυσικό τοπίο, όσο και στο αστικό περιβάλλον. Δημιουργεί όμορφες, αλλά ορισμένες φορές και αλλόκοτες φωτογραφίες που συχνά φαίνεται να αψηφούν την πραγματικότητα. Δουλεύει μόνος του, χωρίς βοηθό, γεγονός που δυσκολεύει την έτσι κι αλλιώς πολύπλοκή διαδικασία των λήψεων. Οι φωτογραφίες του είναι αποκλειστικά ασπρόμαυρες χωρίς ιδιαίτερες επεμβάσεις μετά τη λήψη. Το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται στην επικοινωνία του ανθρώπου με τη φύση γύρω του, γι’ αυτό και στις εικόνες του το ανθρώπινο σώμα πρωταγωνιστεί αλλά όχι με αισθησιακό ή ματαιόδοξο τρόπο, αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι του φυσικού περιβάλλοντος και σε κάποιες περιπτώσεις ως συνέχειά του.

7 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Παρά τις συνεχώς αυξανόμενες ευκολίες και δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία, ο Minkkinen επιλέγει αποφασιστικά να χρησιμοποιεί αναλογικό φιλμ (μέχρι το 2012 δεν είχε φωτογραφήσει με ψηφιακή μηχανή), βασιζόμενος αποκλειστικά στην ομορφιά της φύσης και τη δική του φυσική αντοχή. «Είμαι χαρούμενος που έχω δημιουργήσει αυτές τις φωτογραφίες πριν από την έναρξη της ψηφιακής απεικόνισης, σε μια εποχή που οι μαγικές ιδιότητες της φωτογραφίας αιχμαλωτίζονταν στα φιλμ, πάνω στα οποία καταγράφονταν γεγονότα που συνέβαιναν πραγματικά και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να αμφισβητηθεί η αλήθεια τους». Ο Minkkinen χορογραφεί έξυπνα κάθε σκηνή, μετατρέποντας το πόδι του σε ένα κλαδί δέντρου ή την πλάτη του σε ένα αστραφτερό βράχο του ποταμιού, δημιουργώντας έτσι μια οπτική ψευδαίσθηση, σύμφωνα με την οποία το σώμα του γίνεται ένα με τη φύση. «Αντί να φωτογραφίσω την εξωτερική εμφάνιση και τη πολυπλοκότητα της φύσης, θέλησα να εξερευνήσω τον εσωτερικό κόσμο των φόβων, των ελπίδων και των επιθυμιών μου σε μια προσπάθεια να επικοινωνήσω με τον κόσμο εντός του οποίου ζω», δηλώνει. Σαν αποτέλεσμα αυτής της εσωτερικής του παρόρμησης οι φωτογραφίες του συνδυάζουν απρόσκοπτα την αυτοπροσωπογραφία και το τοπίο, υπενθυμίζοντας ότι οι άνθρωποι είναι μέρος του φυσικού κόσμου, και ότι το μυαλό και το σώμα αλληλοσυνδέονται, όπως και η ανθρωπότητα με τη φύση.

8 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Χρησιμοποιεί τον εαυτό του σαν ένα ουδέτερο σώμα, τις περισσότερες φορές χωρίς να εμφανίζει το πρόσωπο του, καθιστώντας έτσι δυνατή τη ταύτιση του κάθε θεατή με το εικονιζόμενο σώμα. Μέσα από τις φωτογραφίες του δεν προβάλλεται το «εγώ», ούτε υπάρχουν πληροφορίες για να δημιουργήσουν μια μυθοπλασία για τον ίδιο τον φωτογράφο. Το σώμα επανατοποθετείται μέσα στη φύση γυμνό χωρίς τη πολιτιστική του ενδυμασία και τους κώδικες που αυτή φέρει. Καθώς μάλιστα οι περισσότερες φωτογραφίες του είναι τραβηγμένες σε μέρη απροσπέλαστα και ανεπηρέαστα από την εξέλιξη ή τον τουρισμό και την ανθρώπινη απληστία για αιώνες, τότε το αποτέλεσμα καθίσταται και αχρονικό. Ένα γυμνό σώμα ενταγμένο σε ένα παρθένο τοπίο θα μπορούσε να ήταν σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο από την εμφάνιση του πρώτου ανθρώπου στη γη και εντεύθεν. Στις ελάχιστες φορές που ο φωτογράφος δείχνει και το πρόσωπό του το κάνει περιπαιχτικά, νικημένος ίσως από μια καλοπροαίρετη, κινησιουργό ματαιοδοξία: «Βάζω το πρόσωπό μου μερικές φορές για να υπενθυμίσω στους θεατές ποιος είμαι», δηλώνει. «Πρέπει να ξέρουν ότι είμαι εγώ αυτός που φτιάχνει την εικόνα.»

9 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Ο Minkkinen πιστεύει ότι η τόσο στενή σχέση του με τη «μητέρα φύση» - και ακόμη περισσότερο με το νερό - αντικατοπτρίζει τις φινλανδικές του ρίζες. Το στοιχείο του νερού - πάνω στο οποίο βλέπουμε να ακουμπούν τα πόδια του, κάτω από το οποίο βυθίζεται το κορμί του, ή μέσα στο οποίο αφήνεται να επιπλεύσει ελεύθερος - παρέχει το κοινό έδαφος για το σουρεαλιστικό όραμά του. Δεν είναι καθόλου σύμπτωση λοιπόν το ότι το δεύτερο βιβλίο του, αυτό με το οποίο ουσιαστικά καθιερώθηκε, έχει τίτλο: «Waterline» (1994). Τα περισσότερα από τα πιο γνωστά έργα του έχουν γίνει στα γαλήνια τοπία των σκανδιναβικών χωρών, στις λίμνες και τις πεδιάδες της γενέτειρας χώρας του, αλλά και στο Fosters Pond της Μασαχουσέτης, στις βοριοανατολικές ακτές των ΗΠΑ, όπου βρίσκεται το, εμπνευσμένο από τη Φινλανδία, σπίτι του. Στις φωτογραφίες του οι φυσικοί τόποι απεικονίζονται σαν τα κλασσικά τοπία της σχολής της «Δυτικής ακτής», αλλά χωρίς το εκτυφλωτικό φως που βλέπουμε στις φωτογραφίες του πατριάρχη Ansel Adams. Ο ήλιος και η σκιά δεν υπάρχουν στο έργο του Minkkinen. Ούτε σύννεφα, ούτε βροχή, ούτε ουράνιο τόξο. Δεν υπάρχει καλός ή κακός καιρός στη «χώρα» του. Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στο φως της αυγής ή του σούρουπου. Όλα λούζονται σε ένα διαχρονικό φως, χωρίς παρελθόν, χωρίς μέλλον. 

10 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Μέσα σ΄ αυτό το τοπίο ο Minkkinen τοποθετεί το σώμα του σαν εύπλαστη ύλη, δίνοντας της όλες τις πιθανές μορφές που μπορεί να πάρει. Το σώμα του – πάντα γυμνό όπως την ημέρα που γεννήθηκε – προβάλλεται τεμαχισμένο και καμουφλαρισμένο, όπως στις μαγικές εικόνες, απελευθερωμένο από ηθικές προκαταλήψεις, αλλά και από το νόμο της βαρύτητας, καθώς σε ορισμένες φωτογραφίες φαίνεται να αιωρείται ή να είναι έτοιμο να πετάξει. Το νερό λειτουργεί σαν καθρέπτης μέσα στον οποίο οι φόρμες επαναλαμβάνονται δημιουργώντας οφθαλμαπάτες. Σε μια λήψη που έκανε στο Nauvo της Φινλανδίας, κουλουριάζεται στη λάσπη μιας λίμνης με αποτέλεσμα η λερωμένη πλάτη του να μοιάζει με κορμό ή βράχο που ξεπροβάλει από την ήρεμη επιφάνεια του νερού. Σε μια άλλη θαυμάζεις τη τόλμη του καθώς φωτογραφίζεται ξαπλωμένος πάνω στο χιόνι, με το είδωλο του να αντανακλάται σε μια λιμνούλα με νερό ακριβώς μπροστά στα πόδια του. Εξίσου ευρηματικές και εντυπωσιακές είναι τα αυτοπορτραίτα του στα οποία εμφανίζεται εντελώς ενσωματωμένος στο φυσικό τοπίο, όπως αυτό, στη Stranda της Νορβηγίας, στο οποίο ισορροπεί σε ένα δέντρο έτσι ώστε το πόδι και ο μηρός του να σχηματίζουν ένα κλαδί που εκτείνεται από τον κορμό. «Δεν υπάρχει ηλικία στη φωτογραφία όταν εικονίζεται ένα ανέγγιχτο τοπίο και ένα γυμνό σώμα», λέει.

11 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Παράλληλα με τη λήψη των αυτοπορτραίτων του ο Minkkinen ξεκίνησε, το 1979, και μια άλλη σειρά φωτογραφιών, γεμάτη προσωπική ζεστασιά και οικειότητα, με αφορμή τη γέννηση του γιου του Daniel. Η πρώτη φωτογραφία τραβήχτηκε λίγες μέρες μόνο μετά τη γέννησή του και η σειρά ολοκληρώθηκε δεκαοκτώ χρόνια αργότερα με την ενηλικίωση του. Σε όλες αυτές τις φωτογραφίες, στις οποίες καταγράφεται εμφανώς το πρόσωπο του Daniel, εμφανίζεται υπαινικτικά και η φιγούρα του πατέρα του – ποτέ όμως το πρόσωπό του. Στα πρώτα του Χριστούγεννα ο μικρός, καθισμένος στο πάτωμα, στρέφει το κεφάλι του προς τα πάνω, αναζητώντας το βλέμμα του «μπαμπά», ο οποίος στηρίζει τη πλατούλα του με τα πόδια του - το μόνο μέρος του σώματός του που φαίνεται στο κάδρο. Στην ηλικία των τεσσάρων ξαπλώνει, σαν να ήταν στο κρεβάτι του, πάνω στα πόδια του πατέρα του, που φαίνεται οριζοντιωμένος, σαν να αιωρείται πάνω από το δάπεδο. Τρία χρόνια αργότερα τα πελώρια χέρια του Arno εκτείνονται πίσω από το κεφάλι του Daniel, είτε σαν μια μεγάλη αγκαλιά που θα τον προστατεύει για πάντα, είτε σαν μεγαλοπρεπείς φτερούγες που θα του δώσουν τη δύναμη να πετάξει μακριά. Μεγαλώνοντας ο Daniel φαίνεται να ποζάρει όλο και πιο βαριεστημένα μπροστά στο φακό, σαν ένας κλασσικός έφηβος που συμμετέχει δυσφορώντας στις οικογενειακές υποχρεώσεις. Ο γιος κοιτάζει μπροστά, έστω και αβέβαια, το μέλλον, ενώ ο πατέρας του, μέσω των πορτραίτων του γιου, κοιτάζει προς τα πίσω, ενθυμούμενος τα δικά του νεανικά χρόνια.

12 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Ανάμεσα στις φωτογραφίες του Minkkinen υπάρχουν και ορισμένα πορτραίτα γυναικών. Και πάλι υπεισέρχεται και ο ίδιος στη σύνθεση, είτε πρόκειται για τη σύζυγό του Sandra - σχηματίζοντας με το χέρι του και με ένα κλαδί πάνω από το κεφάλι της ένα προστατευτικό κύκλο γύρω της - είτε για άλλες γυναίκες. Σε όλα αυτά τα γυναικεία πορτραίτα η συμμετοχή του είναι σαφέστατα υποστηρικτική ή προστατευτική. Σε κάποιες προσφέρει το χέρι του για να στηρίξει το πηγούνι ή το πρόσωπο των μοντέλων του, ενώ αλλού το κεφάλι του χρησιμοποιείται σαν μαξιλάρι στήριξης για την ξαπλωμένη φίλη του. Σε ένα καθαρά αυτοβιογραφικό του σημείωμα αναφέρεται στη δημιουργία των γυναικείων πορτραίτων: «Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων, πάντα ήθελα να εμφανίζονται και γυναίκες στις φωτογραφίες μου. Το έκανα που και που, αλλά χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Οι εικόνες εξακολουθούσαν να είναι περισσότερο εστιασμένες σε μένα παρά στα συναισθήματά μου απέναντι στις γυναίκες. Το 1992 ξεκίνησα πάλι, προσπαθώντας να αναδημιουργήσω το συναίσθημα που ένιωσα για το αντίθετο φύλο κατά τα εφηβικά μου χρόνια. Η εξωτερική μου εμφάνιση είχε πολλά μειονεκτήματα τότε, λόγω της χειρουργικής επέμβασης στο πρόσωπό μου. Η μύτη μου ήταν βαθουλωμένη, όπως είναι ακόμα σήμερα, οι ουλές από το χειρουργημένο χείλος μου δεν είχαν ακόμη κρυφτεί κάτω από μουστάκι. Τα δόντια μου ήταν στραβά. Ήμουν πολύ ψηλός, αλλά αδύνατος, κοκαλιάρης. Αυτό όμως που έκανε την κατάσταση ακόμη πιο αφόρητη ήταν ότι μου άρεσαν τα ομορφότερα κορίτσια στο σχολείο ή στους δρόμους του Μπρούκλιν όπου μεγάλωσα. Δεν είχα επιτυχία στα κορίτσια και ποτέ δεν έπαψα να βασανίζομαι από αυτές τις επιθυμίες μου κατά τη διάρκεια των εφηβικών μου χρόνων. Εύρισκα παρηγοριά παίζοντας σκάκι με το πατέρα μου. Το σκάκι με βοήθησε να καταλάβω ότι στη ζωή, εκτός από τη φυσική ομορφιά υπάρχει επίσης και η ομορφιά του νου και η ομορφιά της ψυχής. Μου πέρασε η σκέψη να ακολουθήσω το παράδειγμα των προγόνων μου: να γίνω ιεραπόστολος στην Ιαπωνία. Αλλά μετά από ένα χρόνο στο πανεπιστήμιο, όπου σπούδασα φιλοσοφία, ανακάλυψα τη δική μου αλήθεια. Αποφάσισα ότι έπρεπε να αφουγκραστώ την εσωτερική μου φωνή και να αγκαλιάσω τον επίγειο κόσμο, τον κόσμο των παθών που είχα δει μόνο πίσω από τα παρασκήνια. 

13 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Τότε ήταν που έκανα κάτι το αδιανόητο για μένα μέχρι τότε: ζητήστε από τα πιο όμορφα κορίτσια του κολεγίου να γνωριστούμε καλύτερα. Μου άρεσε πολύ να είμαι στην παρέα τους, να παίρνουμε το πλοίο από το Staten Island στο Μανχάταν για μια βόλτα στο κόλπο, και στη καλύτερη περίπτωση απλώς να κρατάω τα χέρια τους στη γέφυρα. Οι συζητήσεις μας ήταν υπέροχες. Τις γνώρισα ως ανθρώπους, όχι ως αντικείμενα πόθου. Μέσα σε ένα χρόνο, είχα αλλάξει εντελώς. Είχα μάθει να δέχομαι τους φυσικούς μου περιορισμούς και να αντλώ δύναμη από αυτούς. Με μια από αυτές τις φίλες, ανακάλυψα μια πολύτιμη διαφορά. Ένιωσα ότι είχε τα ίδια συναισθήματα που είχα κι εγώ γι' αυτήν. Μπόρεσα να το δω ξεκάθαρα από τον τρόπο που κράτησε το χέρι μου ένα δροσερό βράδυ, σε μια επίσημη υπαίθρια δεξίωση. Καθώς έκανα τη σειρά των φωτογραφιών στην Asikkala και στη Sysmà, δίπλα στη λίμνη Paijanne στη Φινλανδία, είχα μόνο μια ιδέα στο μυαλό μου: να επικεντρωθώ στους γυναικείους λαιμούς, εκείνο το μέρος που συνδέει το σώμα με το μυαλό, το πάθος με την ψυχή. Σκαφτόμουν το νεαρό κορίτσι που είχα γνωρίσει σε εκείνη τη δεξίωση - και που αργότερα θα γινόταν η γυναίκα μου. Εξακολουθώ να αναλογίζομαι με συγκίνηση τον θάρρος που βρήκα προκειμένου να αρπάξω το λαιμό της και με τα δύο μου χέρια, για να τη φιλήσω».

14 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Πολυταξιδεμένος, ο Minkkinen θεωρεί τον εαυτό του πολίτη «του κόσμου». Ενδιαφέρεται να γνωρίσει την ιστορία και τον πολιτισμό της κάθε χώρας που επισκέπτεται και δεν παραλείπει να φωτογραφίζεται, με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο, μπροστά στα αξιοσημείωτα μνημεία του τόπου. Έτσι έχει οδηγηθεί σε μια ακόμη σειρά «αναμνηστικών» αυτοπορτραίτων του, την λιγότερο ενδιαφέρουσα κατά τη γνώμη μου, όπου ποζάρει μπροστά στο Rancho De Taos στο Μεξικό και τις γόνδολες της Βενετίας ή χρησιμοποιεί τους στύλους του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα για να συνθέσει το κάδρο του, όπως έκανε το 2012, την τελευταία φορά που επισκέφτηκε τη χώρα μας με αφορμή την έκθεση του έργου του στο Athens House of Photography.

15 Arno Rafael Minkkinen iFocus

16 Arno Rafael Minkkinen iFocus

Βιβλιογραφία:

  • • Frostbite - Morgan and Morgan, (1978),
  • • Waterline - Aperture, (1994),
  • • Body Land - Smithsonian Books, (1999),
  • • SAGA: The Journey of Arno Rafael Minkkinen - Chronicle Books, (2005),
  • • Homework: The Finnish Photos - Like (2008), 
  • • Balanced Equation - Lodima Press, (2010),
  • • Minkkinen - Kehrer Verlag, (2019),

Πρόσφατα Άρθρα

News (08 Δεκ 2021)

Η SCI Hellas και η αμκε Artifactory προσκαλούν την κοινωνία των πολιτών, τους φίλους της τέχνης της φωτογραφίας, αλλά και όποιον/α ενδιαφέρεται για την καταπολέμηση των στερεοτύπων και της μη...

News (08 Δεκ 2021)

«Το ύφος είναι για τον συγγραφέα, όπως και το χρώμα για τον ζωγράφο, θέμα όχι τεχνικής, αλλά οράματος».  Marcel Proust  Την Πέμπτη  9 Δεκεμβρίου ο Πλάτων...

Cinema (08 Δεκ 2021)

'Ενα από τα πιο αγαπητά ραντεβού του Γαλλικού Ινστιτούτου με το κοινό του, είναι και οι κινηματογραφικές βραδιές που διοργανώνει και που δίνουν την ευκαιρία στους σινεφίλ κάθε ηλικίας να ανακαλύψουν...

News (03 Δεκ 2021)

To Σάββατο 4/12/2021 στις 18.30 o Αλέξανδρος Βρεττάκος εγκαινιάζει την ατομική του έκθεση με θέμα ΑΕΒΑΛ στο Πνευματικό της κέντρο της Πτολεμαΐδας  Η ΑΕΒΑΛ ήταν μέχρι τη δεκαετία του ΄90...

News (01 Δεκ 2021)

Ο χώρος τέχνης ΆΘΩΝΟΣ ART SPACE, Παπαμάρκου 25, Πλ. Άθωνος στη Θεσσαλονίκη σας προσκαλεί το Σάββατο 4 Δεκεμβρίου από τις 10.30 μέχρι τις 18.00, στα εγκαίνια της έκθεσης «Έργα που...

News (30 Νοε 2021)

Τα μαθήματα φωτογραφίας Ρεθύμνου έχουν την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουν τον φωτογράφο Πάνο Κοκκινιά. Την πρώτη μέρα Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου στις 19:30, ο Κοκκινιάς θα παρουσιάσει τη δουλειά...

News (29 Νοε 2021)

Η SCI Hellas και η αμκε Artifactory προσκαλούν την κοινωνία των πολιτών, τους φίλους της τέχνης της φωτογραφίας, αλλά και όποιον/α ενδιαφέρεται για την καταπολέμηση των στερεοτύπων και της μη...

News (26 Νοε 2021)

Την ατομική έκθεση του Άγγελου Νικολόπουλου, με τίτλο «Ατραπός» παρουσιάζει ο Ιωνικός Σύνδεσμος, από 3 έως 10 Δεκεμβρίου 2021 στον εκθεσιακό του χώρο (Τσουρουκτσόγλου 1 & Ηρακλείου 251, Νέα...

News (19 Νοε 2021)

Ο Χρήστος Αγγελίδης ασχολείται με τη φωτογραφία γάμου αλλά και με τη φωτογράφιση τοπίου. Έχει πάρει μέρος ως μέλος κριτικής επιτροπής σε διεθνείς διαγωνισμούς φωτογραφίας όπως το...

Presentation (18 Νοε 2021)

Γιορτάζουμε 200 χρόνια απελευθέρωσης από τον ζυγό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα σε συνθήκες ενός Οργουελιανού σκηνικού, παράνοιας και κρατικής καταστολής.  Στην ελληνική πολιτική και...

News (18 Νοε 2021)

Η ατομική έκθεση φωτογραφίας της Μαργαρίτας Μαυρομιχάλη ξεκινάει στις 30 Νοεμβρίου στην CITRONNE Gallery - Αθήνα. Info CITRONNE Gallery Τοποθεσία: Πατριάρχου Ιωακείμ 19, Αθήνα 106...

News (16 Νοε 2021)

Ο Φωτογραφικός Κύκλος σε συνεργασία με την Ελληνοαμερικανική Ένωση παρουσιάζουν και φέτος διαδικτυακά τις Συναντήσεις της Πέμπτης. Την Πέμπτη 18 Νοεμβρίου στις 19:00 ο Πλάτων Ριβέλλης παρουσιάζει...