Η κοινή γλώσσα ήταν και θα παραμείνει απτόητα ανθρωποκεντρική, μιας και την έφτιαξαν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι ενδιαφέρονται να βλέπουν και να μιλούν γι’ ανθρώπους. Κάποιοι άλλοι άνθρωποι, γνωρίζοντάς τι θέλουν οι πιο πολλοί και κατέχοντας τα μέσα, διαμόρφωσαν και θα διαμορφώνουν τις εποχές. Μιας όμως και οι άνθρωποι αρέσκονται στο να βλέπουν τον εαυτό τους, οι φωτογράφοι ενδιαφέρονται να κυνηγούν απεικονίσεις ανθρώπων. Όλοι ενδιαφέρονται να θυμούνται. Εγώ όμως δεν ήθελα να θυμάμαι πια. Ήθελα απλά να είμαι ένα με το χρόνο. Να μην υπάρχει στις εικόνες μου εποχή. Να μην υπάρχει χρόνος. Οι παραστάσεις τους να μένουν μετέωρες στο κενό, υποδηλώνοντας το τίποτα μέσα από το οποίο είχαν πλαστεί. Να μη συμβολίζουν απολύτως τίποτα, παρά απλά να μεταμορφώνονται σε σημαίνουσες επιφάνειες.  Όμως δεν ήξερα ότι τα ήθελα όλα αυτά. Όσα και να ‘ξερα, τη γνώση δεν την είχα ακόμη αγγίξει. Νόμιζα ότι είχα τη δύναμη να δαμάσω τον έξω κόσμο, δίχως να έχω ιδέα πως θα μπορούσα να δαμάσω εμένα. Το πιο ανήμερο θεριό. Αγνούσα παντελώς την ύπαρξη μιας βαθύτερης αναγκαιότητας πέρα από την ικανοποίηση του ασυγκράτητα βουλιμικού εαυτού μου. Τώρα όμως που ο κόσμος είχε βαρύνει στις πλάτες μου, βίωνα τις αποδείξεις της συγγένειας του ανθρώπινου γένους με τον Άτλαντα, που έπρεπε διαρκώς να σηκώνει αδιαμαρτύρητα τόσο βάρος. 

Κάποτε θα μπορούσα να μιλήσω για εύκολες εποχές. Τότε που δεν ήξερα τίποτα και θαύμαζα τη λάμψη του Κύκλωπα. Ήταν τόσο ανέμελα όλα τότε. Τόσο ρομαντικά. Τότε η φωτογραφία ήταν ένα αδιάκοπο παιχνίδι. Τώρα όμως είχα τόσο εθιστεί σ’ εκείνη, που την είχα αδιάκοπα ανάγκη. Δε θα μπορούσα να ζήσω, φανταζόμουν, δίχως να φωτογραφίζω. Αλοίμονο όμως, έμελλε να ζήσω την καταστροφή καθώς σε μια στιγμή, εντελώς απρόσμενα, ήρθε η χαριστική βολή. Η κάμερά μου, η αγαπημένη μου σύντροφος, έπαψε απρόσμενα να με υπακούει από τη στιγμή που την έστρεψα σ’ έναν άνθρωπο. Όταν το βλέμμα του συναντήθηκε με το δικό μου επάνω στον καθρέφτη που έκρυβε στα σπλάχνα της ενώ πατούσα το κουμπάκι, απέπνευσε.  Έκανα τα πάντα για να τη συνεφέρω. Μάταια. Όταν κατάλαβα ότι ο θάνατός της ήταν γεγονός, αισθάνθηκα κυριολεκτικά σα να χήρεψα. Αν και θα μπορούσα να κάνω κάτι για να καλύψω το κενό, εγώ δεν ήθελα ούτε καν να διανοηθώ να πάρω άλλη μηχανή. Απεναντίας θεώρησα το χαμό της σημάδι ότι έπρεπε να σταματήσω. Έτσι λοιπόν, τόσο ξαφνικά όπως ακριβώς είχα κάποτε αρχίσει, αποφάσισα να ζήσω χώρια από τη φωτογραφία. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω το θρήνο μου. Ήμουν όμως αναγκασμένος να την πάρω αυτή την απόφαση. Όταν βέβαια λίγο αργότερα κατάλαβα την αδυσώπητή μου εξάρτηση από ένα άβουλο αντικείμενο, άρχισα να κοιτάζω γύρω γι άλλους δρόμους. Νόμιζα βλέπετε ότι ήταν η εικόνα που μ’ ενδιέφερε κι όχι η διαδικασία που την κάμωνε. 

Κοίταξα ψηλά. Είδα το φως μακριά σαν κουκιδίτσα. Τώρα πια δεν μπορούσα να υπολογίσω το βάθος στο οποίο είχα βρεθεί. Δεν είχε όμως σημασία. Δε μου απόμενε παρά μια τελευταία πιθανότητα. Ήταν απαραίτητα αναγκαίο να πάψω ν’ αγωνίζομαι να βγω στο φως. Ν’ αποδεχτώ τη σκοτεινή μοναξιά μου και να γυρέψω την πηγή. Να επιστρέψω πιο πίσω. Στην σχέση του βλέμματος με το χέρι. Εκεί όπου όλα είναι κινήσεις του χεριού κάτω από την καθοδήγηση του βλέμματος. Είναι αλήθεια ότι είδα να ξεδιπλώνεται μπροστά μου ένας αφάνταστος κόσμος, μέσα στον οποίο μπορούσα σίγουρα ο ίδιος να κοπάσω έμπρακτα τη δίψα μου για εικόνα. Από την άλλη η μουσική. Μάλλον η αδάμαστη ανάγκη μου για την εξωτερίκευση των σπλάχνων της στιγμής, μ’ έφερε εκεί όπου το σύμπαν γεννιέται. Ακόμη μια από τις δυνατότητες του τίποτα που τη γεννά παίρνοντάς τη ταυτόχρονα πίσω την άλλη κι όλας στιγμή, αν δεν υπάρχει κάτι να την καταγράφει. Βέβαια δεν έπαψα ποτέ να βλέπω και να συλλέγω μνήμες, όσο κι αν θα ‘θελα να μπορούσα να ξεχάσω. Απλά έπαψα να είμαι μάρτυρας της εποχής. Έπαψα εκείνο το αέναο κυνήγι. Έπαψα τη συλλογή τροπαίων κι άρχισα στα τυφλά να γυρεύω με την αφή τη σχέση μου με τις άλλες Τέχνες, ξεχνώντας την προηγούμενη θέληση μου να επιστρέψω στο φως. Αφοσιώθηκα αποκλειστικά στην αναζήτηση της πηγής. Αν την ανακάλυπτα θα μπορούσαν κι άλλοι να ‘ρθουν να γευτούν τους χυμούς της αβύσσου. 

Εκεί, καθώς όρισε η μοίρα, έμελλε να μείνω για καιρό, βυθισμένος στο σκοτάδι, με μια θέληση που η δύναμή της μεγάλωνε με κάθε αποτυχία. Βουτηγμένος βαθιά στο σκοτάδι, έχοντας μοναδική συντροφιά το σωσίβιο της ελπίδας που δεν πεθαίνει ποτέ. Όταν γύρισα κάποια στιγμή να κοιτάξω ψηλά, το φως δε φαινόταν πια. Το καπάκι της αβύσσου είχε κλείσει.

Πρόσφατα Άρθρα

Education (14 Ιουν 2019)

Η πιο συνηθισμένη αναφορά στο όνομα της Lisette Model είναι αυτή που την παρουσιάζει ως δασκάλα της Diane Arbus. Το τόσο προσωπικό έργο της Arbus, αλλά και ο απρόσμενα πρόωρος θάνατός της, όταν το...

News (11 Ιουν 2019)

Το Athens Photo Festival 2019 εγκαινιάζεται την Πέμπτη 13 Ιουνίου στις 20:30, στο Μουσείο Μπενάκη / Πειραιώς 138, αποτελώντας για ακόμα μια φορά τη μεγάλη γιορτή της φωτογραφίας στην Ελλάδα. 75...

News (10 Ιουν 2019)

Την Παρασκευή 14 Ιουνίου 2019, Ώρα 21:00 θα γίνουν τα εγκαίνια του Photopolis Agrinio Festival, που διοργανώνει η φωτογραφική ομάδα “art8”, και το οποίο τελεί υπό την αιγίδα...

News (10 Ιουν 2019)

 Έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Παράθυρο στον κόσμο» του Σπύρου Λαζάρου θα εγκαινιαστεί το Σάββατο 15 Ιουνίου 2019 στις 13:30 το μεσημέρι στο Χώρο Τέχνης « δ. » (Χατζηαργύρη 4 με Ιάσονος Βόλος)....

News (06 Ιουν 2019)

Από τις 11 έως τις 18 Ιουνίου 2019 γιορτάζουμε την τέχνη της φωτογραφίας με 10 φωτογραφικές εκθέσεις σε διάφορα σημεία της Άρτας με επίκεντρο την Δημοτική Πινακοθήκη «Γ. Μόραλης».  1. ...

News (04 Ιουν 2019)

Τι είναι αυτό που βρίσκουμε κοιτώντας βαθύτερα στον εαυτό μας,  ψάχνοντας έναν τρόπο να εκφραστούμε; Ευρήματα…  Μιας προσωπικής αναζήτησης, μιας εσωτερικής ανάγκης, μιας επιθυμίας που...

News (04 Ιουν 2019)

Την 1 Ιουνίου 2019 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης του δικτύου Έντευξις με θέμα "Freedom" στα πλαίσια του διεθνούς φεστιβάλ φωτογραφίας Photometria 2019 – στο Πνευματικό Κέντρο...

News (31 Μάι 2019)

 Η Φωτογραφική Εταιρεία Μυτιλήνης εγκαινιάζει την ομαδική έκθεση φωτογραφίας των μαθητών της (περιόδου 2018-2019) τη Δευτέρα 3 Ιουνίου 2019 στις 7:30 μ.μ., στον εκθεσιακό της χώρο, 3η πάροδος...

Workshops (28 Μάι 2019)

Πώς ένα παλιό κουτί παπουτσιών, ο κρόκος ενός αυγού και λίγο κύμινο συναντιούνται. Η ύλη και ο χρόνος ως βασικά στοιχεία της φωτογραφικής διαδικασίας. Μια συνάντηση για την παρουσίαση και συζήτηση...

News (27 Μάι 2019)

Ομαδική έκθεση φωτογραφίας με θέμα «43 εκδοχές ενός σώματος» των μελών των Φωτογραφικών Ομάδων «Φωτοπόροι» και «Φ» θα πραγματοποιηθεί στον Πολυχώρο Εικόνας Κούνιο, από τις 24 Μαΐου ως τις 25 Ιουνίου...

News (23 Μάι 2019)

Corpus* *Ερμηνείες: Α. Το σώμα  Β. Ένα σύνολο συγκεντρωμένων στοιχείων  Ομαδική έκθεση φωτογραφίας ΤΕΛΕΙΟΦΟΙΤΩΝ Δ.Ι.Ε.Κ. ΚΗΦΙΣΙΑΣ Το «προπατορικό αμάρτημα», στο δυτικό κόσμο, θα...

News (23 Μάι 2019)

Οι “Άλλοι” είναι έρευνα ζωής.  Είναι η προσπαθεια μου να γνωρίσω τους εναπομείναντες αντιρρησίες της πολιτικής ορθότητας όλου του κόσμου. Να δω πετυχημένες ή αποτυχημένες προσπάθειες...