Η κοινή γλώσσα ήταν και θα παραμείνει απτόητα ανθρωποκεντρική, μιας και την έφτιαξαν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι ενδιαφέρονται να βλέπουν και να μιλούν γι’ ανθρώπους. Κάποιοι άλλοι άνθρωποι, γνωρίζοντάς τι θέλουν οι πιο πολλοί και κατέχοντας τα μέσα, διαμόρφωσαν και θα διαμορφώνουν τις εποχές. Μιας όμως και οι άνθρωποι αρέσκονται στο να βλέπουν τον εαυτό τους, οι φωτογράφοι ενδιαφέρονται να κυνηγούν απεικονίσεις ανθρώπων. Όλοι ενδιαφέρονται να θυμούνται. Εγώ όμως δεν ήθελα να θυμάμαι πια. Ήθελα απλά να είμαι ένα με το χρόνο. Να μην υπάρχει στις εικόνες μου εποχή. Να μην υπάρχει χρόνος. Οι παραστάσεις τους να μένουν μετέωρες στο κενό, υποδηλώνοντας το τίποτα μέσα από το οποίο είχαν πλαστεί. Να μη συμβολίζουν απολύτως τίποτα, παρά απλά να μεταμορφώνονται σε σημαίνουσες επιφάνειες.  Όμως δεν ήξερα ότι τα ήθελα όλα αυτά. Όσα και να ‘ξερα, τη γνώση δεν την είχα ακόμη αγγίξει. Νόμιζα ότι είχα τη δύναμη να δαμάσω τον έξω κόσμο, δίχως να έχω ιδέα πως θα μπορούσα να δαμάσω εμένα. Το πιο ανήμερο θεριό. Αγνούσα παντελώς την ύπαρξη μιας βαθύτερης αναγκαιότητας πέρα από την ικανοποίηση του ασυγκράτητα βουλιμικού εαυτού μου. Τώρα όμως που ο κόσμος είχε βαρύνει στις πλάτες μου, βίωνα τις αποδείξεις της συγγένειας του ανθρώπινου γένους με τον Άτλαντα, που έπρεπε διαρκώς να σηκώνει αδιαμαρτύρητα τόσο βάρος. 

Κάποτε θα μπορούσα να μιλήσω για εύκολες εποχές. Τότε που δεν ήξερα τίποτα και θαύμαζα τη λάμψη του Κύκλωπα. Ήταν τόσο ανέμελα όλα τότε. Τόσο ρομαντικά. Τότε η φωτογραφία ήταν ένα αδιάκοπο παιχνίδι. Τώρα όμως είχα τόσο εθιστεί σ’ εκείνη, που την είχα αδιάκοπα ανάγκη. Δε θα μπορούσα να ζήσω, φανταζόμουν, δίχως να φωτογραφίζω. Αλοίμονο όμως, έμελλε να ζήσω την καταστροφή καθώς σε μια στιγμή, εντελώς απρόσμενα, ήρθε η χαριστική βολή. Η κάμερά μου, η αγαπημένη μου σύντροφος, έπαψε απρόσμενα να με υπακούει από τη στιγμή που την έστρεψα σ’ έναν άνθρωπο. Όταν το βλέμμα του συναντήθηκε με το δικό μου επάνω στον καθρέφτη που έκρυβε στα σπλάχνα της ενώ πατούσα το κουμπάκι, απέπνευσε.  Έκανα τα πάντα για να τη συνεφέρω. Μάταια. Όταν κατάλαβα ότι ο θάνατός της ήταν γεγονός, αισθάνθηκα κυριολεκτικά σα να χήρεψα. Αν και θα μπορούσα να κάνω κάτι για να καλύψω το κενό, εγώ δεν ήθελα ούτε καν να διανοηθώ να πάρω άλλη μηχανή. Απεναντίας θεώρησα το χαμό της σημάδι ότι έπρεπε να σταματήσω. Έτσι λοιπόν, τόσο ξαφνικά όπως ακριβώς είχα κάποτε αρχίσει, αποφάσισα να ζήσω χώρια από τη φωτογραφία. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω το θρήνο μου. Ήμουν όμως αναγκασμένος να την πάρω αυτή την απόφαση. Όταν βέβαια λίγο αργότερα κατάλαβα την αδυσώπητή μου εξάρτηση από ένα άβουλο αντικείμενο, άρχισα να κοιτάζω γύρω γι άλλους δρόμους. Νόμιζα βλέπετε ότι ήταν η εικόνα που μ’ ενδιέφερε κι όχι η διαδικασία που την κάμωνε. 

Κοίταξα ψηλά. Είδα το φως μακριά σαν κουκιδίτσα. Τώρα πια δεν μπορούσα να υπολογίσω το βάθος στο οποίο είχα βρεθεί. Δεν είχε όμως σημασία. Δε μου απόμενε παρά μια τελευταία πιθανότητα. Ήταν απαραίτητα αναγκαίο να πάψω ν’ αγωνίζομαι να βγω στο φως. Ν’ αποδεχτώ τη σκοτεινή μοναξιά μου και να γυρέψω την πηγή. Να επιστρέψω πιο πίσω. Στην σχέση του βλέμματος με το χέρι. Εκεί όπου όλα είναι κινήσεις του χεριού κάτω από την καθοδήγηση του βλέμματος. Είναι αλήθεια ότι είδα να ξεδιπλώνεται μπροστά μου ένας αφάνταστος κόσμος, μέσα στον οποίο μπορούσα σίγουρα ο ίδιος να κοπάσω έμπρακτα τη δίψα μου για εικόνα. Από την άλλη η μουσική. Μάλλον η αδάμαστη ανάγκη μου για την εξωτερίκευση των σπλάχνων της στιγμής, μ’ έφερε εκεί όπου το σύμπαν γεννιέται. Ακόμη μια από τις δυνατότητες του τίποτα που τη γεννά παίρνοντάς τη ταυτόχρονα πίσω την άλλη κι όλας στιγμή, αν δεν υπάρχει κάτι να την καταγράφει. Βέβαια δεν έπαψα ποτέ να βλέπω και να συλλέγω μνήμες, όσο κι αν θα ‘θελα να μπορούσα να ξεχάσω. Απλά έπαψα να είμαι μάρτυρας της εποχής. Έπαψα εκείνο το αέναο κυνήγι. Έπαψα τη συλλογή τροπαίων κι άρχισα στα τυφλά να γυρεύω με την αφή τη σχέση μου με τις άλλες Τέχνες, ξεχνώντας την προηγούμενη θέληση μου να επιστρέψω στο φως. Αφοσιώθηκα αποκλειστικά στην αναζήτηση της πηγής. Αν την ανακάλυπτα θα μπορούσαν κι άλλοι να ‘ρθουν να γευτούν τους χυμούς της αβύσσου. 

Εκεί, καθώς όρισε η μοίρα, έμελλε να μείνω για καιρό, βυθισμένος στο σκοτάδι, με μια θέληση που η δύναμή της μεγάλωνε με κάθε αποτυχία. Βουτηγμένος βαθιά στο σκοτάδι, έχοντας μοναδική συντροφιά το σωσίβιο της ελπίδας που δεν πεθαίνει ποτέ. Όταν γύρισα κάποια στιγμή να κοιτάξω ψηλά, το φως δε φαινόταν πια. Το καπάκι της αβύσσου είχε κλείσει.

Πρόσφατα Άρθρα

News (18 Μαρ 2019)

Η Φωτογραφική Λέσχη Ελευσίνας φιλοξενεί την Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019 και ώρα 20:00 τον Φωτογράφο Δημήτρη Θεοδόση στην ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΕΝΤ 2ος οροφος του Π.Α.Κ.Π.Π.Α Παγκάλου και Κίμωνος 11 Ελευσίνα (πλατεία...

News (14 Μαρ 2019)

Σου αρέσει η φωτογραφία;  Μπορείς να διακρίνεις «Αντιθέσεις»; Θες να τις αποτυπώσεις με τον φακό σου; Αν ναι, τότε είσαι πολύ τυχερός! Πάρε μέρος στον διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα...

News (13 Μαρ 2019)

  Οι εικόνες που εκτίθενται στο Νορβηγικό Ινστιτούτο των Αθηνών προέκυψαν στη διάρκεια ενός εντατικού εβδομαδιαίου εργαστηρίου που έλαβε χώρα στον καλλιτεχνικό σταθμό της ΑΣΚΤ στην Ύδρα τον...

News (12 Μαρ 2019)

Ο Εικαστικός Κύκλος ΔΛ παρουσιάζει την Παρασκεσή 15 Μαρτίου 2019 την ατομική έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Μυτά με τίτλο «Dreamtigers» σε επιμέλεια της Νίνας Κασσιανού.  Με μια σειρά από...

News (04 Μαρ 2019)

Οι παρουσιάσεις φωτογράφων του Φωτογραφικού Κύκλου συνεχίζονται στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. Την Πέμπτη 7 Μαρτίου στις 7μμ θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους η Χριστίνα Αντωνίου, ο Σπύρος...

News (25 Φεβ 2019)

Η ομάδα Greek Instagramers Events παρουσιάζει την ομαδική έκθεση φωτογραφίας “Από την Παραγωγή στην Κατανάλωση”. Η έκθεση διοργανώνεται σε συνεργασία με την 28η Διεθνή Έκθεση Τροφίμων, Ποτών,...

News (21 Φεβ 2019)

Παρουσιάζονται φωτογραφίες των σπουδαστών της σχολής φωτογραφίας FOCUS από το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στα πλαίσια της συνεργασίας των δυο φορέων. Οι νέοι φωτογράφοι παρουσιάζουν ένα μικρό μέρος...

News (19 Φεβ 2019)

Το έργο του Βασίλη Καρκατσέλη στο πλαίσιο της ομαδικής έκθεσης 7+1 χωροΣυνθέσεις Τη ματιά του πάνω στο πως γεννιέται μια φωτογραφία, πως και κατά πόσο απεικονίζει την πραγματικότητα και ποια η...

News (18 Φεβ 2019)

Η Fujfjilm Hellas συμμετέχει στο λαμπρό φινάλε της έκθεσης “Ο Εθνικός Κήπος στις τέσσερις εποχές του χρόνου” με πλήρες πρόγραμμα καλλιτεχνικών showcases και παρουσίασης των κορυφαίων...

Photo Clubs (11 Φεβ 2019)

Η φωτογραφική ομάδα The PHOTO GANG ξεκίνησε διαδικτυακά πριν περίπου ένα χρόνο από τους ερασιτέχνες φωτογράφους Κωνσταντίνο Ευγενίδη και Γρηγόρη Βασιλειάδη.Η σκέψη μιας φωτογραφικής ομάδας με τα...

News (09 Φεβ 2019)

Το εργαστήρι «Τι στ’ αλήθεια φωτογραφίζω;» του Βασίλη Κάντα διερευνά την προβληματική γύρω από το «συνεχίζω να ελκύομαι από μια συγκεκριμένη φωτογραφία που έχω κάνει, για την οποία...

News (07 Φεβ 2019)

Την Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου στις 7μ.μ. ο Γιώργος Βογιατζάκης, ο Νικηφόρος Μανδηλαράς και η Χρύσα Σκοπελίτη θα παρουσιάσουν οι ίδιοι τη δουλειά τους στις συναντήσεις της Πέμπτης στην Ελληνοαμερικανική...