Με μάτια ορθάνοιχτα, με ψυχή ανοιχτή, με χαρά, μάθαινα να συνδέω τους δυό κόσμους. Από αυτό που υπάρχει μέσα, ελάχιστοεκφράζεται. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και μ’ όσα είναι έξω. Πόσο ψυχρές ήταν αυτές οι φωτογραφίες που φανερώνονταν. Ευχόμουν να μπορούσα να δαμάσω το χρόνο. Να επηρεάσω την αφήγηση. Μέχρι να καταλάβω πως πίσω από τις φωτογραφίες δεν ήμουνα εγώ, αλλά η ίδια η Τέχνη που δε με λυπόταν. Δεν την ένοιαζε καθόλου το ποιός ήμουν εγώ. Το μόνο που ήθελε, ήταν να γεννηθεί. Κατασπάραζε το εγώ μου σαν ύαινα, κάθε φορά που, ο ανόητος, θεωρούσα ότι ήμουν εγώ αυτός που τη γεννούσε κι όχι εκείνη εμένα. Βίωνα ακατάσχετα την υπεροψία της νιότης. Την έπαρση. Την εναντίωση στο ρεύμα. Την τιμωρία της διαφορετικότητας. Κι όμως, ήμουνα εκεί, παρέα με άλλους τόσους συνοδοιπόρους, τους οποίους δεν είχα τη δυνατότητα να γνωρίζω. Η μοναξιά της έρευνας μ’ έβαζε να κοιτώ μόνο μπροστά ή πίσω. Πλάϊ μου δεν υπήρχε κανείς, εκτός απ’ όταν χρειάζονταν. Τότε ξεφύτρωνε ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, όπως στα κλασσικά κινηματογραφικά σενάρια, ο βοηθός. Ο φίλος, που ποτέ δε μου έλειπε όταν τον είχα ανάγκη. 

Ήμουν αναγκασμένος να μάθω ν’ αποβάλλω κάθε σκέψη, για να μπορέσω ν’ ακολουθώ την αδιάκοπή της ορμή. Καταδικασμένος αναγκαστικά στην αφάνεια του παρατηρητή. Εκείνου που είναι υποχρεωμένος πρώτα να σωπάσει, ώστε να φτάσει αργότερα σε σημείο να υποθέσει. Όταν γεννιέται η υπόθεση, ο αγώνας για την απόδειξη της αλήθειας είναι αναπόφευκτος. Έτσι και βρεθεί κανείς στον κόσμο αυτό, είναι αναγκασμένος ν’ αντιμετωπίσει κάθε λογής ψευδαίσθηση. Όλα εκεί μέσα είναι τόσο αληθινά, όσο ακριβώς και ψεύτικα. Κανείς δεν ξέρει από που λάμπει εκείνο το φως που φωτίζει την αντίληψη. Αν είναι από μέσα ή απέξω. Όταν κάποιος κρατάει ένα φανάρι και φωτίζει, είναι περισσότεροι εκείνοι που μπορούν να δούν. Όταν όμως βαδίζει κανείς μες στο σκοτάδι ολομόναχος, δίχως το παραμικρό ίχνος φωτός τριγύρω, είναι αναγκασμένος να κινηθεί ψηλαφιστά. Να γνωρίσει την περιοχή με την μυρωδιά και την αφή και όχι με την όραση. Οι κινήσεις του γίνονται πιό προσεκτικές. Είναι αναγκασμένος να βαδίζει αργά. Να πατά σταθερά. Ν’ αποφεύγει τα λάθη. Ο στόχος του είν’ ένας και μοναδικός. Ν’ αδράξει το φως. 

Την έσφιξα σφιχτά με τα δάχτυλα στις παλάμες μου. Δίχως εκείνη, δεν θα ήμουν απολύτως τίποτα. Στη συντροφιά της, γινόμουν θεός. Ένοιωθα την ευτυχία της αιθέριας μετακίνησης να με διαπερνά. Του κάκου. Δεν είχα ποτέ ακούσει για μιά τέτοια δυνατότητα. Δε μπορούσα όμως να την αποφύγω. Μπορούσα να το αισθάνομαι, αλλά το μυαλό μου ήταν στραμένο αλλού. Δε μπορούσα ακόμη να διανοηθώ ότι είμουν εντελώς ανεξάρτητος από τον έξω κόσμο. Μέσα στο βαθύ μου ύπνο, αν ήμουν τυχερός, ονειρευόμουν. Όταν ξυπνούσα, δεν υπήρχε τίποτα. Που να ‘ξερα ο άμοιρος ότι το ξύπνημα δεν είχε καμία απολύτως σχέση με το αν είναι τα μάτια ανοιχτά ή κλειστά. Ούτε με τον αν κινείται ή αν αδρανεί το σώμα. Που να ‘ξερα ότι μόνο όταν η φαντασία είναι σε θέση ν’ αποδείξει την πραγματική της υπόσταση, να γίνει ύλη, μόνο τότε αισθάνεται κανείς πράγματι ξύπνιος κι αρχίζει να δοξάζει τη ζωή με τη χαρά του;

Πρόσφατα Άρθρα

News (16 Ιουλ 2019)

Οι Greek Instagramers Events και το Τσέχικο Κέντρο Αθήνας προσκαλούν τους φωτογράφους κάθε επιπέδου (επαγγελματίες ή μη) από την ελληνική κοινότητα της Τσεχίας και την Ελλάδα να στείλουν...

News (15 Ιουλ 2019)

Το Σεπτέμβριο γιορτάζεται η επέτειος για τα 75 χρόνια από το «Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη». Σε αυτό το πλαίσιο και με αυτή την αφορμή, κάπου στο τέλος του Αυγούστου, σχεδιάζεται μία έκθεση σύγχρονης...

News (12 Ιουλ 2019)

Στην Κορνάρου η έκθεση φωτογραφίας με τον τίτλο "bliss?" την Τετάρη 17/7/2019στις 20.30 στο γραφικό στενό της Κορνάρου θα γίνουν τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας από τα μέλη της ομάδας Μαθήματα...

News (11 Ιουλ 2019)

 Το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης συνεχίζοντας τις προσπάθειές του για έναν συνεχή και ανοικτό διάλογο υπέρ της σύγχρονης φωτογραφίας, σε απόλυτη συνεργασία με την art EAC και στο πλαίσιο της...

Workshops (10 Ιουλ 2019)

Ένα αξίωμα της στροφής της φωτογραφίας στη μεταμοντέρνα πρακτική κατά τη δεκαετία του '80 ήταν η πεποίθηση ότι «όλα είχαν ήδη φωτογραφηθεί». Εάν αυτό ήταν κάπως αληθινό τότε, σίγουρα είναι αληθινό...

Book Reviews (10 Ιουλ 2019)

Νέα έκδοση, Προσφυγικά – Όσο ανθίζουν οι νεραντζιές, Κωνσταντίνου Αλεξίου Στην Νίκαια υπάρχουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα που αποτελούνται κυρίως από προσφυγικές κατοικίες. Όπως αναφέρει η...

News (10 Ιουλ 2019)

Στα πλαίσια του 48ου Φεστιβάλ Ολύμπου η RENÉE REVAH θα βρίσκεται εκεί με την ενδιαφέρουσα έκθεσή φωτογραφιας" TEHOM - ΑΒΥΣΣΟΣ" , η Ρενέ αυτή τη φορά συνεργάζεται με τον Δημήτρη...

News (10 Ιουλ 2019)

Λένε ότι τις ιστορίες τις γράφουν οι παρέες! Αυτό σίγουρα συμβαίνει στο Alte Fablon. Οι συμμετέχοντες του Εργαστηρίου Φωτογραφίας και του Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής, που λειτούργησαν κατά την...

News (01 Ιουλ 2019)

 Η δεύτερη έκθεση του TILT platform με τίτλο Ίασις ξεδιπλώνει μια προβληματική πάνω στη σχέση μας με τη φύση, το σώμα μας, τον ψυχισμό μας, τον Άλλον, την παρέμβαση της τεχνολογίας στην...

News (27 Ιουν 2019)

Την Πέμπτη 27 Ιουνίου ολοκληρώνονται οι παρουσιάσεις φωτογράφων του Φωτογραφικού Κύκλου στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22) για φέτος, με τη Μυρτώ Κατραμάδου, τη Μάνια Μπενίση και την Αθηνά...

News (27 Ιουν 2019)

Το Φωτογραφικό Εργαστήρι Δήμου Ρόδου“Rhodes Photolab” με την συμβολή του περιοδικού “Φωτογράφος”  με υπεύθυνη την(πτυχιούχο Φωτογράφο Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής)  Αργυρώ...

News (26 Ιουν 2019)

 Με αφορμή το βιβλίο με τίτλο Αγκάθια και Αμάραντα από τις εκδόσεις Άγρα η Γιάννα Ανδρεάδη εκθέτει τα σκίτσα και έργα ζωγραφικής της στην Καίρειο βιβλιοθήκη στην Ανδρο από τις 16 Ιουλίου...