Θαρρώ πως για την αγωνία δεν είναι δυνατό να μιλήσει κανείς, παρά μόνο αν την έχει βιώσει. Το ίδιο αδύνατο είναι να καταλάβει κάποιος για ποιό πράγμα ακριβώς του μιλούν αν δεν έχει τις απαραίτητες εμπειρίες. Δεν είναι απλό να υπάρξει η ενσυναίσθηση, γι’ αυτό και μάλλον δεν τη συναντά κανείς τόσο συχνά.

Η πιό βαθιά όμως αγωνία, η πιό αρχέτυπη, θαρρώ έχει να κάνει με την ανάσα. Όταν κανείς πραγματικά αγωνιά, παύει ν’ αναπνέει. Όταν η αναπνοή παύει να έρχεται, η αγωνία φανερώνεται στα μάτια. Ποιός ξέρει τι άραγε να βλέπουν? Αυτή η  αγωνία ήταν τελικά και η ελπίδα μου. Ήταν εκείνη που με ξυπνούσε από το διαρκή μου λήθαργο. Μικρές βελονιές στη συνείδηση που κορυφώνονταν στον αυτοσχεδιασμό που επιβάλλει το τίποτα. Μικρές διακοπές της ανάσας. Η ηρεμία δεν έρχεται ποτέ σε κάποιον που παίζει ζάρια με το χρόνο. Εκτός… εκτός κι αν αυτός σβήσει.

Εντωμεταξύ, είχα ήδη αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι ζούσα πλέον μέσα σε μιά θάλασσα από εικόνες. Θυμήθηκα τον Κύκλωπα στο νησί του, όταν τον είχα συναντήσει περιτριγυρισμένο από μιά παρόμοια θάλασσα. Τι θάλασσα δηλαδή; Σε σχέση με τους ωκεανούς των εικόνων που αποκαλύπτονται σήμερα, η δική μου θάλασσα δεν ήταν παρά μιά λιμνούλα μέσα σ’ ένα νησάκι, μέσα στον ωκεανό. Όπως και να ‘χει, δε μπορούσα να φανταστώ ότι δεν ήμουν τίποτε παραπάνω από ένα ψάρι, μέσα στη δική μου λιμνοθάλασσα, προφυλαγμένος απ’ τα ρεύματα της απεραντοσύνης. Βέβαια τα ψάρια, όπως οι άνθρωποι θεωρούν, δε φημίζονται για την εξυπνάδα τους. Το μόνο που μοιάζει να τα ενδιαφέρει είναι η επιβίωση. Είχα αρχίσει να βασανίζομαι. Ποιός αντιλαμβάνεται το νόημα των εικόνων που βλέπουν τα μάτια του; Με ποιόν τρόπο; Τι ήταν εκείνο που με ωθούσε τόσα χρόνια να συλλέγω ενθύμια καταστάσεων;  

Οι έννοιες άρχισαν να φανερώνονται μαζί με τις δομές. Βασικά, μάλλον πάντοτε με μάγευαν οι έννοιες, όσο κι αν δεν είναι τόσο απλό να τις δει κανείς με μάτι γυμνό. Συνήθως μοιάζει σα να έρχονται για να δολοφονήσουν τη μαγεία των αισθήσεων, αλλά και οι έννοιες μέσα από το αισθητό προέρχονται. Έχω την υποψία ότι στο βάθος δεν είναι άλλο αποήχους που γεννιούνται μέσα απ’ την εναλλακτική κίνηση της σιωπής που σκεπάζει τις εικόνες. Μάλλον, στην περίπτωση της φωτογραφίας, το φως τελικά ενσαρκώνται σε ήχο. Αν θα μπορούσαν να μπούν όλα σε μιά σειρά…, αλλά με ποιό τρόπο; 

Η ιστορία είναι το μοναδικό μας πάτημα, αν θέλουμε να αντιληφθούμε τη θέση μας στο τώρα. Κάτι σα χάρτης, που ακολουθώντας τις πορείες του μπορούμε να εξακριβώσουμε το σημείο στο οποίο στεκόμαστε κατανοώντας το αναπόφευκτο της επανάληψης. Στον κόσμο της επιστήμης της Τέχνης αν κάποιος αποκτήσει μια τέτοια παιδεία, ίσως και να έχει ελπίδες να κρατηθεί για πάντα παιδί, μιάς και η Τέχνη πεθαίνει και γεννιέται μέσα στην ένωση του τώρα με όλα και με τίποτα. Η σειρά ήταν το επόμενο βήμα. Αν δε συντάξει κανείς τις λέξεις καθώς επιθυμεί, πως ν’ αποκτήσουν τα λόγια του νόημα; Αν δεν αντιληφθεί κανείς το νόημα, τι νόημα έχουν αυτά που λέει; Ποιος ορίζει την ορθότητα των νοημάτων αν οχι η αυτούσια συνείδηση; Αλήθεια, τι είναι συνείδηση;

Πρόσφατα Άρθρα

News (16 Ιουλ 2019)

Οι Greek Instagramers Events και το Τσέχικο Κέντρο Αθήνας προσκαλούν τους φωτογράφους κάθε επιπέδου (επαγγελματίες ή μη) από την ελληνική κοινότητα της Τσεχίας και την Ελλάδα να στείλουν...

News (15 Ιουλ 2019)

Το Σεπτέμβριο γιορτάζεται η επέτειος για τα 75 χρόνια από το «Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη». Σε αυτό το πλαίσιο και με αυτή την αφορμή, κάπου στο τέλος του Αυγούστου, σχεδιάζεται μία έκθεση σύγχρονης...

News (12 Ιουλ 2019)

Στην Κορνάρου η έκθεση φωτογραφίας με τον τίτλο "bliss?" την Τετάρη 17/7/2019στις 20.30 στο γραφικό στενό της Κορνάρου θα γίνουν τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας από τα μέλη της ομάδας Μαθήματα...

News (11 Ιουλ 2019)

 Το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης συνεχίζοντας τις προσπάθειές του για έναν συνεχή και ανοικτό διάλογο υπέρ της σύγχρονης φωτογραφίας, σε απόλυτη συνεργασία με την art EAC και στο πλαίσιο της...

Workshops (10 Ιουλ 2019)

Ένα αξίωμα της στροφής της φωτογραφίας στη μεταμοντέρνα πρακτική κατά τη δεκαετία του '80 ήταν η πεποίθηση ότι «όλα είχαν ήδη φωτογραφηθεί». Εάν αυτό ήταν κάπως αληθινό τότε, σίγουρα είναι αληθινό...

Book Reviews (10 Ιουλ 2019)

Νέα έκδοση, Προσφυγικά – Όσο ανθίζουν οι νεραντζιές, Κωνσταντίνου Αλεξίου Στην Νίκαια υπάρχουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα που αποτελούνται κυρίως από προσφυγικές κατοικίες. Όπως αναφέρει η...

News (10 Ιουλ 2019)

Στα πλαίσια του 48ου Φεστιβάλ Ολύμπου η RENÉE REVAH θα βρίσκεται εκεί με την ενδιαφέρουσα έκθεσή φωτογραφιας" TEHOM - ΑΒΥΣΣΟΣ" , η Ρενέ αυτή τη φορά συνεργάζεται με τον Δημήτρη...

News (10 Ιουλ 2019)

Λένε ότι τις ιστορίες τις γράφουν οι παρέες! Αυτό σίγουρα συμβαίνει στο Alte Fablon. Οι συμμετέχοντες του Εργαστηρίου Φωτογραφίας και του Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής, που λειτούργησαν κατά την...

News (01 Ιουλ 2019)

 Η δεύτερη έκθεση του TILT platform με τίτλο Ίασις ξεδιπλώνει μια προβληματική πάνω στη σχέση μας με τη φύση, το σώμα μας, τον ψυχισμό μας, τον Άλλον, την παρέμβαση της τεχνολογίας στην...

News (27 Ιουν 2019)

Την Πέμπτη 27 Ιουνίου ολοκληρώνονται οι παρουσιάσεις φωτογράφων του Φωτογραφικού Κύκλου στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22) για φέτος, με τη Μυρτώ Κατραμάδου, τη Μάνια Μπενίση και την Αθηνά...

News (27 Ιουν 2019)

Το Φωτογραφικό Εργαστήρι Δήμου Ρόδου“Rhodes Photolab” με την συμβολή του περιοδικού “Φωτογράφος”  με υπεύθυνη την(πτυχιούχο Φωτογράφο Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής)  Αργυρώ...

News (26 Ιουν 2019)

 Με αφορμή το βιβλίο με τίτλο Αγκάθια και Αμάραντα από τις εκδόσεις Άγρα η Γιάννα Ανδρεάδη εκθέτει τα σκίτσα και έργα ζωγραφικής της στην Καίρειο βιβλιοθήκη στην Ανδρο από τις 16 Ιουλίου...