«Ένας ιός είναι ουσιαστικά ένας γενετικός κώδικας, είτε με τη μορφή DNA ή RNA σε ένα πρωτεϊνικό περίβλημα, που το ονομάζουμε καψίδιο. Αλλά, σε αντίθεση με τα βακτηρίδια, ένας ιός δεν μπορεί να αναπαραγάγει τον εαυτό του χωρίς να εισβάλλει σε ένα κύτταρο ξενιστή επειδή δεν διαθέτει κανέναν από τους βασικούς μηχανισμούς μεταβολισμού και αναδιπλασιασμού».
(Pfizer)
Μια φωτογραφική εικόνα είναι ένας κώδικας πληροφοριών σε δυσδιάστατη εικονική μορφή, αποτυπωμένος σε μια επιφάνεια που ονομάζουμε φωτογραφία. Η φωτογραφία είναι ανενεργή δεν είναι ζώσα δεν διαθέτει μηχανισμούς μεταβολισμού και αναδιπλασιασμού. Ζει και αναπαράγεται μόνον όταν βρει έναν ξενιστή-θεατή μέσα στον οποίο όταν μπει αρχίζει να ζει.
Δουλειά των ιών καθώς και της φωτογραφίας είναι να προσβάλουν ένα ανθρώπινο οργανισμό και να επιφέρουν αναταραχές μικρές η μεγάλες σ αυτόν.
Η μεταδοτικότητα του ιού καθώς και της επίδρασης της φωτογραφικής εικόνας οφείλεται στην ικανότητα του ιού και της φωτογραφίας να εξελίσσεται να μεταβάλλεται και να μεταλλάσσεται μέσα σε ένα έμβιο ον. Ο κώδικας απελευθερώνει την ενέργειά του μέσα σε κάθε ξεχωριστή εσωτερικότητα.
Οι έρευνες του κύκλου ζωής των ιών έδειξαν ότι το κύτταρο (ξενιστής) που προσβάλλεται από έναν ιό περνά υπό τον έλεγχο των γενετικών πληροφοριών του ιού. Γίνεται κατά κάποιον τρόπο κατάληψη του κυττάρου.
Οι ιοί χαρακτηρίζονται, κατά συνέπεια, ως υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά παράσιτα. Η παρασιτική ζωή των εικόνων μέσα μας είναι υπαρκτή στην ζωή μας, είναι ότι σημαντικότερο έχουμε. Με αυτές κινούμαστε, συγκινούμαστε, σκεφτόμαστε, επηρεαζόμαστε.
Οι εικόνες κυριαρχούν στις ζωές μας, μας καταβάλουν, μας ορίζουν, μας καθοδηγούν στο τι να κάνουμε, πως να συμπεριφερθούμε, πως να σκεφτόμαστε ακόμη και στο πως να αισθανόμαστε.
«Ο ιός είναι παθογεννετικός παράγοντας που δρα μολύνοντας τα κύτταρα ενός οργανισμού, ενσωματώνοντας το γενετικό του υλικό στο γονιδίωμα αυτών και χρησιμοποιώντας για τον πολλαπλασιασμό του, τους μηχανισμούς αντιγραφής, μεταγραφής και μετάφρασης του κυττάρου, όπως και τα περισσότερα ένζυμα που χρειάζεται για την επιβίωση του»
(Wikipedia)
Η φωτογραφία είναι ένας παθογενετικός παράγοντας (γεννάει πάθος) έχει βαθειά επίδραση στην νόηση-αίσθηση, του ανθρώπου και επιδρά στο βάθος της ύπαρξής του. Ο κώδικας αυτός ξεδιπλώνει συναισθήματα σκέψεις ανάμεικτα και συν-κινεί τον άνθρωπο με το σύμπαν με την αρχή της δημιουργίας όπου όλα εκπορεύονται ακόμα και τα πιο απλά πράγματα γύρω μας πόσο μάλλον οι σκέψεις μας, η δράση μας. Οι μηχανισμοί είναι ακατανόητοι πλήρως, γεννιόνται αυτοστιγμεί, κινούνται αυτόματα και ενεργοποιούν τα αρχέτυπα και μνήμες από αρχαίες εμπειρίες, από συμβολισμούς, όνειρα και μύθους. Έτσι με τα αρχαία ψυχικά εργαλεία, συνδεόμαστε με νέες προκλήσεις νοητικές αισθητικές νέα βιώματα μας δίνει ελευθερία μας μεγαλώνει τα όρια του κόσμου μας.
Η ζωή στον πλανήτη μας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους ιούς και στις μεταλλάξεις τους. Αυτοί είναι που μεγιστοποιούν την ανθεκτικότητά του ανοσοποιητικού μας ως γένος. Το ίδιο συμβαίνει και με τις εικόνες. Μέσα μας γεννήθηκαν πριν υπάρξουν σαν απεικονίσεις και όταν απεικονίζονται ξαναγεννιόνται πάλι μέσα μας και μας γεννούν πάθη μικρά ή μεγάλα προς νέα βιώματα.
Είμαστε φορείς του παθογόνου φωτογραφικού ιού και τον μεταδίδουμε αστραπιαία με τις εικόνες μας κάνοντας φορείς και τους άλλους ανθρώπους. Αυτός είναι και ο λόγος της πανδημικής μετάδοσης της φωτογραφικής εικόνας σε όλο τον πλανήτη.
Ας γεννούμε λοιπόν πάθη με τις εικόνες μας - τους νέους σύγχρονους μύθους - ασκώντας το πνεύμα το δικό μας και των άλλων γύρω μας σε μια πράξη ένωσης (Yoga) που τελικό αποτέλεσμα πάντα έχει την συν-κίνηση.
Γιατί συγκίνηση είναι να κινείσαι μαζί με το Σύμπαν.