Τόσα πολλά κείμενα για την φωτογραφία έχουν γραφεί και γράφονται προσπαθώντας να ρίξουν φως, στο μυστήριο που κρύβει ο φωτογραφικός κώδικας. Ο τόσο γοητευτικός και συναρπαστικός, που γνωρίζουν, όσοι από μας έχουν τη φωτογραφία σαν κύρια ενασχόλησή τους και όχι απαραίτητα επαγγελματική, αλλά κυρίως βιωματική.
Με αυτόν το τρόπο της συγγραφής, αναζητούμε τους λόγους που μας αρέσει όλη αυτή η φωτογραφική διαδικασία, της φωτογράφισης, της επιλογής, της επεξεργασίας, της έκθεσης και που μας κάνει να ξοδεύουμε χρόνο και χρήματα με μόνο κίνητρό μας τη χαρά που παίρνουμε από αυτό που κάνουμε.
Γιατί όμως να μας χαροποιεί όλη αυτή η ταλαιπωρία, που μας κοστίζει κιόλας;
Μήπως γιατί διαπιστώνουμε συν το χρόνο ότι με την ενασχόλησή-εμβάθυνσή μας, σε αυτήν, ανακαλύπτουμε συνεχώς νέα πράγματα, όπου το ένα μας οδηγεί σε ένα νέο σπουδαίο άλλο;
Πρώτα πρώτα ανακαλύπτουμε πράγματα για τον τρόπο που βλέπουμε. Μετά το γεγονός ότι τα απεικονίζουμε, ανακαλύπτουμε πράγματα για τον τρόπο να τα απεικονίσουμε, για τον τρόπο που βιώνουμε τα πράγματα γύρω μας, για το πως τα αντιλαμβανόμασταν πριν και πως τα αντιλαμβανόμαστε μετά.
Μήπως γιατί αντιλαμβανόμαστε, ότι βυθιζόμαστε σ έναν κόσμο μαγικό, όλο αναπάντεχες εκπλήξεις, απομακρυσμένο από την ανούσια, ανιαρή και βαρετή πραγματικότητα, που κάθε του στιγμή κρύβει κάτι νέο, κάτι που μας φέρνει πιο κοντά με τον εαυτό μας, πιο κοντά με την εσωτερική μας γνώση, πιο κοντά στην Εαυτογνωσία;
Η φωτογραφία είναι το μέσο της απεικόνισης και απεικονίζει πάντα ένα πράγμα. Εμάς. Τις επιλογές μας. Ουσιαστικά κάθε φορά, μας δείχνει ποιοι και σε ποιο στάδιο είμαστε. Είναι ένα καθαρά διανοητικό παιχνίδι, που απεικονίζει τις επιλογές μας και ως τέτοιες τις παραθέτει πρώτα από όλους στα δικά μας μάτια, για να μας δείξει τις φωτογραφίες του εαυτού μας, τις επιλογές μας. Γιατί είμαστε οι επιλογές μας.
Η φωτογραφία είναι κάτι που εξελίσσεται μέσα μας, ανάλογα με τον βαθμό ωριμότητάς μας, αλλά και τον βαθμό της γνώσης μας, με αυτήν. Άλλα βλέπαμε στο παρελθόν, άλλα σήμερα, άλλα αύριο. Είναι ένα εργαλείο διερεύνησης της εξέλιξης της αντίληψής μας.
Ο δείκτης της χαράς μας, είναι και ο δείκτης της φωτογραφικής ωριμότητάς μας. Αρχικά χαιρόμαστε που μπορούμε να απεικονίσουμε μέρος του κόσμου γύρω μας. Μια χαρά που μπορεί να μας χαρίσει, μια νέας μορφής τεχνολογική ανακάλυψη που έπεσε στα χέρια μας.
Στη συνέχεια χαιρόμαστε που με τις φωτογραφίες μας μεγάλωσε η μνήμη μας. Οι φωτογραφίες μας γίναν σταθμοί, που με το που τις βλέπουμε αναγεννούνε και συνενώνουν στο μυαλό μας, όλο το σκηνικό των προσωπικών μας στιγμών που δεν έχουν φωτογραφηθεί.
Στο επόμενο στάδιο, φωτογραφίζουμε αυτό που θαυμάζουμε. Σιγά σιγά, αρχίζουμε να ψάχνουμε και να ανακαλύπτουμε όμορφα πράγματα γύρω μας που δεν είχαμε προσέξει όταν δεν είχαμε την φωτογραφική μηχανή μαζί μας. Έτσι έχουμε εντυπωσιακά ηλιοβασιλέματα, υπέροχα λουλούδια, τοπία από τις διακοπές μας για να δείξουμε στους άλλους ότι είμασταν εκεί και τα είδαμε. Είναι τα λάφυρα των διακοπών μας, αλλά και οι χώροι που εξερευνήσαμε.
Έχουμε αρχίσει και γοητευόμαστε από όλη αυτήν την ανακάλυψη και οι υποσχέσεις των φωτογραφικών εταιριών αρχίζουν και γίνονται δελεαστικές, ψάχνουμε για την φωτογραφική μηχανή που θα αποτυπώσει καλύτερα όλα αυτά τα θαυμαστά που τόσο καιρό βλέπουμε. Μόνο που με την αγορά μιας σύνθετης και ακριβής φωτογραφικής μηχανής, ανακαλύπτουμε την αναγκαιότητα της γνώσης του τεχνολογικού κόσμου, που κρύβεται πίσω από τις φοβερές φωτογραφίες των περιοδικών που θαυμάζουμε.
Αρχίζουμε πλέον το διάβασμα της χρήσης της μηχανής. Ανακαλύπτουμε την τεχνική. Το μικρόβιο πια έχει εισχωρήσει βαθιά μέσα μας. Όμως σε αυτά τα νέα φωτογραφικά περιοδικά και βιβλία που αγοράζουμε πλέον, πέρα από αυτό το τεχνικό που αναζητάμε, μιλάν και για κάτι άλλο, πέρα από την αποτύπωση των φανταστικών τοπίων που αναζητούσαμε αρχικά να αποτυπώσουμε.
Μιλάν για τέχνη, για έκφραση και συνάμα βλέπουμε αλλόκοτες φωτογραφίες που τα περιοδικά αυτά εκθειάζουν σαν καλές. Αρχίζουμε και αναζητάμε να καταλάβουμε τι στο καλό συμβαίνει σε αυτές τις φωτογραφίες που δεν τις λες και άσχημες, (που στην πραγματικότητα καμιά φορά είναι κι όλα) είναι όμως αλλόκοτες και ακόμη πιο αλλόκοτα είναι τα κείμενα που τις συνοδεύουν.
Διαπιστώνουμε ότι ενώ ψάχνουμε για την φωτογραφική μηχανή που θα έχει την τέλεια λεπτομέρεια με τον πιο μεγάλο και ογκώδη φακό, οι φωτογραφίες που βλέπουμε να εκθειάζονται στα περιοδικά, είναι κουνημένες, ανεστίαστες, υπερβολικά σκοτεινές ή και φωτεινές, με αλλοιωμένα χρώματα που όμως αισθανόμαστε κάτι για αυτές, ακόμη κι όταν μας εκνευρίζουν υπερβολικά κι αυτό κάτι μας λέει. Όλα αυτά που μάθαμε σκόρπια στα περιοδικά και στις ιστοσελίδες τοσο καιρό, για τους μαγικούς κανόνες της τέλειας φωτογραφίας, δεν υπάρχουν.
Σε κάποιο σάιτ φωτογραφικό, αναζητήσαμε την καλύτερη φωτογραφική μηχανή για να αγοράσουμε και κάποιος μας συμβούλευσε να πάμε σε μαθήματα φωτογραφίας σε κάποιο Φωτογραφικό Εργαστήρι του Δήμου μας. Το κάναμε.
Έχουμε πλέον όλα τα συμπτώματα του εθισμού, είμαστε πλέον χρήστες φωτογράφοι. Κυκλοφορούμε με μια φωτογραφική μηχανή και αναζητούμε παντού το μοναδικό, για να το αποτυπώσουμε.
Σιγά σιγά ανακαλύπτουμε τον δρόμο και φυσικά στον δρόμο του καλού υπάρχει και η διαβολή. Θα βρεθούν όλοι εκείνοι οι αυτόκλητοι δάσκαλοι, που θα μας απαξιώσουν, θα μας κοροϊδέψουν θα μας αποθαρρύνουν. Βλέπεις ο φωτογραφικός κόσμος είναι κόσμος ανθρώπων και όλα αυτά είναι αναμενόμενα.
Η επιλογή του δασκάλου είναι αυστηρά προσωπική μας ευθύνη και έχουμε πάντα αυτόν που μας πρέπει, ανάλογο με αυτό που είμαστε. ΠΑΝΤΑ.
Η φωτογραφική πορεία είναι λίγο πολύ σχεδόν ίδια για όλους μας , ανάλογα με τη σοβαρότητα, τον χρόνο που θα διαθέσουμε, καθώς και το φωτογραφικό στάδιο που είμαστε.
Είναι μια μεγάλη πορεία εκπαίδευσης και απαιτεί από τον σοβαρό αναζητητή, μια σοβαρή και μακροχρόνια εκπαίδευση.
Η φωτογραφία του καθενός μας καταγράφει μια πορεία αυτή της εξέλιξής μας, διανοητικής και αισθητικής.
Είναι ένας δρόμος που δεν πρέπει να υπάρξει προσκόλληση από τα επιτεύγματά μας, αφού υπέρτατη αξία σε αυτήν την πορεία, έχει η αναζήτηση του εαυτού.
Οι ευφυείς άνθρωποι είναι μόνιμα στον δρόμο της αναζήτησης και ο δρόμος της αναζήτησης του Αγνώστου, είναι η πραγματική χαρά.