Ο Sebastião Salgado είναι ένας φωτορεπόρτερ από τη Βραζιλία.

-Φωτογράφος σκέτο.

Έτσι συστήνεται και έτσι νιώθει ένας από τους μεγαλύτερους φωτορεπόρτερ της εποχής μας .

Έχει ταξιδέψει σε περισσότερες από 120 χώρες για τα φωτογραφικά του έργα. Τα περισσότερα από αυτά έχουν δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά και βιβλία. Οι εκθέσεις των έργων του έχουν περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο. Ο Salgado είναι πρεσβευτής καλής θέλησης της UNICEF. Το 1982 του απονεμήθηκε η χορηγία του W. Eugene Smith Memorial Fund Grant, η ξένη επίτιμη ιδιότητα του μέλους της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1992 και το Centenary Medal and Honorary Fellowship (HonFRPS) του Royal Photographic Society το 1993.

Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1944 στο Aimorés, στην πολιτεία Minas Gerais της Βραζιλίας. Μετά από μια κάπως περιπλανώμενη παιδική ηλικία, ο Salgado αρχικά σπούδασε οικονομικά, κερδίζοντας υποτροφία για μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο στη Βραζιλία. Άρχισε να εργάζεται ως οικονομολόγος για τον Διεθνή Οργανισμό Καφέ, ταξιδεύοντας συχνά στην Αφρική σε αποστολές για την Παγκόσμια Τράπεζα, όταν άρχισε να παίρνει φωτογραφίες πιο "σοβαρά". Επέλεξε να εγκαταλείψει την καριέρα που είχε ως οικονομολόγος και αφοσιώθηκε στη φωτογραφία το 1973, δουλεύοντας αρχικά σε ειδησεογραφικές αποστολές προτού ασχοληθεί με τη ντοκουμεταρίστικη φωτογραφία.  Αρχικά συνεργάστηκε με τα φωτογραφικά πρακτορεία Sygma και  Gamma το οποίο εδρεύει στο Παρίσι, ωστόσο το 1979, προσχώρησε στο διεθνή φωτογραφικό πρακτορείο  Magnum Photos. Έφυγε από το Magnum το 1994, και με τη σύζυγό του Lélia Wanick Salgado, ίδρυσε το δικό του πρακτορείο, Amazonas Images, στο Παρίσι, για να εκπροσωπήσει το έργο του. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την κοινωνική - ντοκουμενταρίστικη φωτογραφία των εργαζομένων σε λιγότερο ανεπτυγμένα έθνη. Διαμένουν στο Παρίσι.

Από το 2001 υπήρξε πρεσβευτής της UNICEF.

O Salgado εργάζεται σε μακροπρόθεσμες, αυτοχρηματοδοτούμενες εργασίες, πολλές από τις οποίες έχουν εκδοθεί σε βιβλία: 

The Other Americas, Sahel, Workers, Migrations and Genesis. Τα τελευταία τρία είναι συλλογές - μαμούθ με εκατοντάδες εικόνες από όλο τον κόσμο. Μια από τις πιο  διάσημες εικόνες του είναι ένα χρυσωρυχείο στη Βραζιλία που ονομάζεται Serra Pelada.

Μεταξύ του 2004 και του 2011, ο Salgado εργάστηκε για το «Γένεση», με στόχο την παρουσίαση των άθικτων όψεων της φύσης και της ανθρωπότητας. Αποτελείται από μια σειρά φωτογραφιών τοπίων και άγριας ζωής, καθώς και από ανθρώπινες κοινότητες που συνεχίζουν να ζουν σύμφωνα με τις προγονικές παραδόσεις και πολιτισμούς τους. Αυτό το σώμα εργασίας θεωρείται ως ένα δυναμικό μονοπάτι για την επανάκτηση της ανθρωπότητας στον εαυτό της στη φύση.

Τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2007, ο Salgado παρουσίασε τις φωτογραφίες του καφέ από την Ινδία, τη Γουατεμάλα, την Αιθιοπία και τη Βραζιλία στην Πρεσβεία της Βραζιλίας στο Λονδίνο. Στόχος του έργου ήταν η ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με την προέλευση του λαϊκού ποτού.

Μαζί, η Lélia και ο Sebastião, εργάστηκαν από τη δεκαετία του 1990 στην αποκατάσταση ενός μικρού τμήματος του Ατλαντικού Δρυμού στη Βραζιλία. Το 1998, κατάφεραν να μετατρέψουν αυτή τη γη σε προστατευόμενο φυσικό καταφύγιο και να δημιουργήσουν το Instituto Terra. Το Ινστιτούτο είναι αφιερωμένο σε αποστολή αναδάσωσης, διατήρησης και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Ο Salgado και το έργο του είναι το επίκεντρο της ταινίας The Salt of the Earth (2014), σε σκηνοθεσία του Wim Wenders και του γιου του Salgado, Juliano Ribeiro Salgado. Η ταινία κέρδισε ένα ειδικό βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και ήταν υποψήφια για το καλύτερο ντοκιμαντέρ στα 2015 Academy Awards.

Πηγή: Graphicine