Η φωτογραφία είναι ο πόνος, η οδύνη, η δυστυχία της δημιουργίας η οποία μας φέρνει κοντά στο θεό και μας θυμίζει τον θάνατό μας.

Φωτογραφία εξωφύλλου Παρθένα Χαριστέα & φωτογραφία ανοίγματος  Άλεξ Παπαϊωάννου (ασπρόμαυρη)

Δ. Δεν μιλάς εύκολα για τη φωτογραφική σου πορεία ούτε πολυεμφανίζεσαι στα κοινωνικά δίκτυα και σάιτς, χαίρομαι που εμπιστεύεσαι το iFocus.gr. Θέλεις να μου μιλήσεις λίγο γι αυτή σου την εσωστρέφεια ή είναι κάπως οξύμωρο σχήμα να σου ζητώ κάτι τέτοιο; 

 Π. Η ενασχόλησή μου με τη φωτογραφία -ως τρόπου έκφρασης, επιστημονικής διερεύνησης, προσωπικής μελέτης και διεξόδου- δεν ανήκει στην «κοινωνία του θεάματος» παρά μόνο σε εμένα. Είναι μέσα μου σαφές και ξεκάθαρο ότι κάθε εξωτερική επιρροή έχει αρνητικές συνέπειες στη δουλειά μου και την αποφεύγω όσο είναι δυνατόν. Η προσωπική γνωριμία μαζί σου, το πάθος σου για αυτό που κάνεις, η ελευθερία και δημοκρατικότητα του iFocus με έπεισαν ότι μπορώ να σε εμπιστευτώ χωρίς να έχω προσωπικές «απώλειες». 

 

Δ. Γυρνώντας μαζί μου πίσω στον χρόνο πότε σε βρίσκω να κρατάς την πρώτη σου φωτογραφική μηχανή, θέλεις να μας πεις τι ήταν αυτό που σου ερέθιζε τη ματιά εκείνο τον καιρό; 

 Π. Αυτό θα σε οδηγήσει σίγουρα στα τέλη της δεκαετίας του ’70 όταν αποκορυφώνεται η εσωτερική μου διερεύνηση, στο Πανεπιστήμιο της Uppsala, και με οδηγεί σταδιακά στις φωτογραφικές σπουδές και πτυχίο φωτογραφίας. Στο σκόπευτρο της φωτογραφικής μου ματιάς ήταν πάντα ο άνθρωπος και η μελέτη του από τότε παραμένει αταλάντευτη.

 

Δ. Πάμε μαζί κάνοντας ένα φλασμπακ στη φωτογραφική σου πορεία, θυμίσου τους κυριότερους σταθμούς αυτής της διαδρομής και κάνε στάση στους πιο σημαντικούς. 

 Π.Το 1983 γεννιέται ο γιός μου Ludwig και η οριστική μου απόφαση να ακολουθήσω φωτογραφική  πανεπιστημιακή πορεία. Το 1990, στο πλαίσιο της Φωτογραφικής συγκυρίας, παρουσιάζω την πρώτη ολοκληρωμένη μου εργασία «Έλληνες Τσιγγάνοι». Το 2006, στο πλαίσιο της Φωτογραφικής Συγκυρίας και σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, παρουσιάζω τη δουλειά μου «Πρώτες Εικόνες» και υλοποιείται η έκδοση του πρώτου φωτογραφικού μου λευκώματος ομότιτλο με αυτόν της έκθεσής μου στο Γενί Τζαμί, Θεσσαλονίκη.

 

Έλληνες Τσιγγάνοι

 

Δ. Επέλεξες να μου στείλεις αυτές τις θεματικές κι εκεί θεωρώ πως κάνουμε κάποιες παύσεις και παρατηρούμε την αλλαγή πλεύσης σε άλλους τόπους, χρόνους ακόμα και στο στυλ, στο περιεχόμενο και στις έννοιες που φωτογραφίζεις, θέλεις να μου πεις δυο λόγια για κάθε αλλαγή; 

 Π. Ασχολήθηκα πάντα με θεματικές ενότητες που με αφορούσαν προσωπικά διερευνώντας το αντικείμενο διεξοδικά. Προηγείται πάντα μια έρευνα και ακολουθεί φωτογράφιση για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, από δύο έως έξι έτη. Υπήρξαν, βεβαίως, και παύσεις και αλλαγές πορείας και στυλ…Κάθε φωτογράφος έχει υποχρέωση να εξελίσσεται, να δοκιμάζει, να διερευνά και προπάντων να μη μένει στάσιμος. Είναι μια υγιής διαδικασία διαποτισμένη με ζωντάνια!

 

Δ. Φωτογράφος αλλά και δάσκαλος φωτογραφίας. Ποια εσωτερική φωνή σε έσπρωξε στη διδασκαλία, θα ήθελα να ξέρω αν αυτό σου βγήκε άνετα ή χρειάστηκε πολύ δουλειά, διάβασμα και αφοσίωση. 

 Π. Η διδασκαλία υπήρξε ο πιο καθαρός τρόπος να επιβιώσεις οικονομικά χωρίς να νιώθεις ότι  προδίδεις  τον εαυτό σου και τις φωτογραφικές σου αξίες. Συνεργάστηκα πάντα με δημοτικές επιχειρήσεις όπου το πρόταγμα δεν ήταν κυρίως οικονομικό, γεγονός που με έκανε να νιώθω αρμονικά με τη συνείδησή μου. Δεν υπήρξε ούτε μια φορά που πήγα στο μάθημα αδιάβαστος ή απροετοίμαστος και το σύνολο της μελέτης μου υπήρξε απίστευτα πλούσιο. Το πιο σημαντικό όμως ήταν να δώσω, να μεταφέρω όλον τον πλούτο της φωτογραφικής γνώσης,  που τόσο απλόχερα μου έδωσε η Σουηδία, αυτή η υπέροχη και ανιδιοτελής χώρα, στους μαθητές μου. 

Δ. Θεωρώ αξιοθαύμαστο το γεγονός πως κάποια στιγμή στη ζωή σου τα αφήνεις όλα πίσω σου και γυρίζεις στο Στρυμονικό Σερρών κι από εκεί συνεχίζεις το σπουδαίο έργο της παράδοσης αυτής της τόσο νέας μορφής τέχνης, για τη χώρα μας. Γιατί στο Στρυμονικό κι όχι σε κάποια μεγάλη πόλη με περισσότερες ευκαιρίες ανάδειξης; 

 Π. Επιστρέφεις πάντα στον τόπο σου…εκεί υπάρχει το φως που σε γέννησε, οι Πρώτες Εικόνες, η δύναμη να ανακεφαλαιώσεις και να ξεκινήσεις πάλι. Δεν άφησα τίποτε πίσω μου!!! Τα κουβαλώ όλα μαζί μου, βαριά μεν αλλά σίγουρα και γαλήνια. Η γή εδώ έχει δύναμη, οι μυρωδιές έχουν ιστορία, οι άνθρωποι σου θυμίζουν τη θνητότητα σου και το πεπερασμένο της ύπαρξης. Μαθαίνεις να σέβεσαι τα πάντα και να θυμάσαι.

 

Πρώτες Εικόνες

 

Δ. Θέλω να μας πεις τι ρόλο έπαιξε η φωτογραφία στη ζωή σου αν και νομίζω πως φωτογράφοι σαν εσένα έχουν μια ξεκάθαρη και κοινή στάση που έχει να κάνει με την αγάπη και το πάθος, ωστόσο σε ακούω με ενδιαφέρον. 

 Π. Αναφέρθηκα πιο πάνω στην γέννηση του γιου μου και την συσχέτισα με την απόφασή μου να ασχοληθώ με τη φωτογραφία…Την στιγμή της γέννησης, θυμάμαι, κρατούσα τη σύντροφό μου με το ένα χέρι και κάναμε αναπνοές και με το άλλο χέρι φωτογράφιζα αυτό που ήταν μια νέα ζωή γεμάτη πάθος, δύναμη, αγάπη, φώς… Αυτό είναι φωτογραφία!!!

 

 Δ. Θυμάμαι πέρυσι σε μια ολιγόλεπτη συνάντησή μας όταν σου είπα -εσύ γιατί κρύβεσαι πρέπει να μας μιλήσεις, χαμήλωσες το βλέμμα και ψιθύρισες… τι έχω να πω εγώ; Σε προκαλώ λοιπόν από εδώ να μας πεις γιατί θα πρέπει όλοι μέχρι και οι “μηνών” φωτογράφοι να μιλούν και να αυτοπροβάλλονται κι εσύ όχι; 

 Π.Και εγώ από αυτό εδώ το βήμα προκαλώ όλους τους νέους φωτογράφους να σιωπούν!!! Να σιωπούν πολύ και να φωτογραφίζουν περισσότερο. Δεν είναι η φωτογραφία διαφημιστικό σποτ. Δεν είναι φθηνό τηλεοπτικό σήριαλ. Δεν είναι συναισθηματικό δελτίο ειδήσεων. Δεν είναι αποφθεγματικά σχόλια και ρομαντικές εικόνες στο Facebook. Δεν είναι προκλητικές εικόνες στο Instagram.

Η φωτογραφία είναι ο πόνος, η οδύνη, η δυστυχία της δημιουργίας η οποία μας φέρνει κοντά στο θεό και μας θυμίζει τον θάνατό μας.

 

Δ. Μετά από τόσα χρόνια τόσες λήψεις, τόσες ταλαιπωρίες τόσες χαρές και λύπες που μπορεί να σου έδωσε αυτή σου η ενασχόληση τι είναι αυτό που ακόμα εξακολουθεί να σε συγκινεί στη θέα μιας φωτογραφίας ή ενός φωτογραφικού σώματος; 

 Π. Δεν υπάρχει κάτι που με συγκινεί στη φωτογραφία. Είναι μια προσωπική υποχρέωση, ή καθήκον αν θες, απέναντι στον εαυτό μου να ‘’σμιλεύσω’’ το ακόμη ασμίλευτο γένος των ανθρώπων  στο αμόνι του πολιτισμού που μοναδικά μου παρέχει η φωτογραφία.

Op-Noise

 

Δ. Αν υπήρχε η μαγική ικανότητα να άλλαζες, σήμερα- τώρα, κάτι στη ζωή σου, τι θα ήταν αυτό; 

Αν θα άλλαζα κάτι στη ζωή μου θα ακύρωνε όλα όσα με τόση αγάπη σου προανέφερα!

 

 Δ. Πώς είναι η καθημερινότητα σου στο Στρυμονικό; Τι φωτογραφικές δράσεις επιμελείσαι αυτή τη στιγμή ; 

Π.Έχω τον χρόνο τώρα να επιμεληθώ την έκδοση τριών φωτογραφικών λευκωμάτων μου και αυτός είναι ο κύριος στόχος.

 

 Δ. Δώσε μου εσύ το μότο αυτής της συνέντευξης απαντώντας στην ερώτηση τι σημαίνει φωτογραφία για εσένα. 

 

 Ένα φωτογραφικό πορτραίτο εσωκλείει όλη τη δύναμη της ανθρώπινης ύπαρξης με τρόπο που κανένα άλλο μέσον δεν θα μπορούσε να δώσει!

Δ. Κλείνοντας αυτή τη συνέντευξη, εδώ το iFocus μπαίνει σε ρόλο αγγελιαφόρου και σου ζητά να στείλεις ένα μήνυμα στα νέα παιδιά που σε διαβάζουν αυτή τη στιγμή, τι θα τα συμβούλευες;

Π.Τι έχω να πω εγώ…

Orthodoxy

 

Reshaping

Πρόσφατα Άρθρα

News (23 Ιαν 2020)

Η φωτογραφική έκθεση της Μελίτας Βαγγελάτου αποτελεί μία γνωριμία με ορισμένες περιοχές της Καζαμπλάνκας, μιας σύγχρονης κοσμοπολίτικης μεγαλούπολης, όπου υπάρχουν γειτονιές που οι κάτοικοι ζουν...

News (23 Ιαν 2020)

Τα τελευταία είκοσι χρόνια, η Ευγενία Κουμαντάρου φωτογράφιζε την Τήνο, επιστρέφοντας και αποτυπώνοντας κάθε φορά μια νέα διαδρομή εξωτερικής και εσωτερικής αναζήτησης. Πρώτα απεικονίζονται το...

Somewhere I 've never travelled (23 Ιαν 2020)

Tο πρωί των Χριστουγέννων το 1968, ο Δημήτρης Νικολαΐδης έφυγε από το σπίτι που έμενε με τους γονείς και τις αδερφές του στα Γιαννιτσά. Ο δρόμος μπροστά από το σπίτι του ήταν γεμάτος χωροφύλακες....

News (23 Ιαν 2020)

Νέος κύκλος σεμιναρίων φωτογραφίας ξεκινάει από τον Φεβρουάριο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης στον Πολυχώρο Εικόνας Κούνιο, από τον Τάσο Σχίζα. Πρόκειται για μια σειρά μαθημάτων χωρισμένα σε 7...

News (23 Ιαν 2020)

Η Γκαλερί Μορφές παρουσιάζει την έκθεση  φωτογραφίας των μαθημάτων φωτογραφίας Ρεθυμνου με τίτλο bliss Για την έκθεση ο επιμελητής...

Agora (23 Ιαν 2020)

Η OneStep 2 VF Blue (Limited edition) είναι μία νέα φωτογραφική μηχανή Polaroid που συνδυάζει τον κλασικό σχεδιασμό με το μοντέρνο στυλ. Εμπνευσμένη από την αυθεντική και αγαπημένη OneStep της...

News (23 Ιαν 2020)

Την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου στις 8:30 το βράδυ στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα, η Renée Revah καλεσμένη του Βασίλη Νίκα, μας μεταφέρει στον μαγικό κόσμο της υποβρύχιας φωτογραφίας και μας θυμίζει πως στον...

News (23 Ιαν 2020)

Η Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς διοργανώνει σεμινάριο 5 ενοτήτων, με εισηγητή τον σκηνοθέτη Κινηματογράφου και Φωτογράφο Γιάννη Στρατουδάκη. Θέμα: The Cinematic Gaze (Το Κινηματογραφικό...

News (22 Ιαν 2020)

 Το Φωτογραφικό Φεστιβάλ Αγρινίου 2020 μετά την μεγάλη επιτυχία του φεστιβάλ 2019 ανακοινώνει το πρόγραμμα των προφεστιβαλικών εκδηλώσεων, οι οποίες θα λάβουν χώρα το τρίμηνο Ιανουαρίου –...

Art in Photography (21 Ιαν 2020)

Τον τελευταίο καιρό έχω δέχομαι συχνά την ερώτηση αν συμφωνώ ή αν είμαι κατά της λεγόμενης «στημένης» ή «κατασκευασμένης» φωτογραφίας. Οι ερωτώντες αναφέρονται συνήθως σ' αυτό το είδος φωτογραφίας...

News (20 Ιαν 2020)

Αγαπητοί φίλοι της φωτογραφίας η ΕΦΕ γιορτάζει 68 χρόνια συνεχούς λειτουργίας και σας προσκαλεί να συμμετάσχετε στον Διεθνή διαγωνισμό ψηφιακής φωτογραφίας:  HPS ANNIVERSARY 1952-2020...

News (20 Ιαν 2020)

Με την σημερινή αφορμή των 100 χρόνων από την γέννηση του Φεντερίκο Φελίνι (20/1/1920), η Κινηματογραφική Λέσχη του Adagio II προβάλει στις 21:00 το αριστούργημά του «Οκτώμισι - 8½». Ίσως η...