Μοιάζει σχεδόν με καρέ από ταινία, αυτή η κροπαρισμένη φωτογραφία υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Man Ray για την κινηματογραφική αφήγηση. 

Τα μάτια του μοντέλου και οι βλεφαρίδες με μάσκαρα κοιτάζουν προς τα πάνω, καλούν τους θεατές να αναρωτηθούν πού κοιτάζει και ποια είναι η πηγή αυτής τής δυσφορίας. Το έργο δημιουργήθηκε το 1932, αμέσως μετά το τέλος της ερωτικής σχέσης του καλλιτέχνη με την βοηθό του, Lee Miller. 

Ο Ray δημιούργησε πολλά έργα σε μια προσπάθεια του να εκδικηθεί τη Lee Miller που τον άφησε (παρόμοιο με το έργο «Indestructible Object»). 

Αφού φωτογράφισε τα μάτια του μοντέλου, ονόματι Lydia, αρκετές φορές με διαφορετικές γωνίες λήψης και κροπαρίσματα, ο Man Ray, πάντα μέσα στο πνεύμα του Dada, αποφάσισε να τοποθετήσει ψεύτικα δάκρυα από γυαλί πάνω στο πρόσωπό της. 

Εδώ, πάλι, ο Man Ray περιραματίζεται στρέφονατς το ενδιαφέρον του  για το πραγματικό και εξωπραγματικό αμφισβητώντας με αυτό τον τρόπο το νόημα της still-photography.

Το συγκεκριμένο έργο τέχνης κάνει το κοινό να αναρωτιέται τι περνούσε από το μυαλό του Man Ray όταν δημιούργησε τη φωτογραφία. Τι κάνει εδω ο καλλιτέχνης; Προσπαθεί να μεταφέρει στους θεατές αισθήματα άγχους, θυμού ή θλίψης; 

O Man Rey ήταν γνωστός για τη δημιουργία αλλόκοτων και παράδοξων εικόνων.

Η Arlette Bernard, διευθύντρια ινστιτούτου ομορφιάς στο Παρίσι, εκμεταλλεύτηκε τη συγκεκριμένη φωτογραφία, χρησιμοποιώντας την σε μια διαφήμιση για τη νέα μάσκαρα της εταιρίας της,  η οποία επέτρεπε στις κυρίες “να κλαίνε στο σινεμά, στο θέατρο, να γελάνε μέχρι δακρύων χωρίς τον φόβο να χαλάσει το όμορφο μακιγιάζ στα μάτια τους”.

Ο Μαν Ραίη (Man Ray, 27 Αυγούστου 1890 - 18 Νοεμβρίου 1976) ήταν  Αμερικανός καλλιτέχνης, γνωστός κυρίως για το φωτογραφικό του έργο και την ανάμιξή του στα κινήματα του ντανταϊσμού και του υπερρεαλισμού.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Emmanuel Rudzitsky και γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβανίας στην Αμερική το 1890,  ενώ μεγάλωσε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Την περίοδο 1910-1911 παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής αφού προηγουμένως έχει αρνηθεί μια υποτροφία για σπουδές στην αρχιτεκτονική.  Το 1915 πραγματοποιεί την πρώτη του ατομική έκθεση ζωγραφικής, στη Νέα Υόρκη γεγονός που αποτελεί επίσης την αφορμή ώστε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία, καθώς φωτογραφίζει ο ίδιος τα έργα του για τη δημιουργία καταλόγου. Από εκείνη τη στιγμή, ο Μαν Ραίη αφοσιώνεται στο φωτογραφικό μέσο και οι πρώτες σημαντικές φωτογραφίες του παρουσιάζονται το 1918.

Παράλληλα, ο Μαν Ραίη μαζί με τον Μαρσέλ Ντυσάν, συμμετέχουν στην οργάνωση ενός ντανταϊστικού ρεύματος στην Αμερική, την ίδια εποχή που ο ντανταϊσμός σημειώνει άνθιση στην Ευρώπη. Ακολουθεί η έκδοση ενός μοναδικού τεύχους της επιθεώρησης New York Dada το 1920, ωστόσο ο ίδιος ο Μαν Ραίη αποφαίνεται πως το ρεύμα του ντανταϊσμού δεν είναι εφικτό να αναπτυχθεί στην Αμερική.

Το καλοκαίρι του 1921 εγκαταλείπει τις Ηνωμένες πολιτείες και εγκαθίσταται στο Παρίσι. Η περίοδος που ακολουθεί είναι ίσως η πιο δημιουργική για τον Μαν Ραίη, ο οποίος συνεχίζει να ασχολείται με τη φωτογραφία διαμορφώνοντας ένα ιδιαίτερο ύφος αλλά και μια προσωπική τεχνική. Πολύ σύντομα από την άφιξή του στη Γαλλία, χρησιμοποιεί τις αποκαλούμενες Ραιη-γραφίες (rayographies) φωτογραφίες που παράγονται τοποθετώντας αντικείμενα πάνω σε μια φωτοευαίσθητη επιφάνεια και στη συνέχεια με έκθεσή τους σε φως. Η τεχνική αυτή στην πραγματικότητα ήταν ήδη γνωστή, ωστόσο ο Μαν Ραίη την υιοθέτησε για αμιγώς καλλιτεχνικούς σκοπούς.

Το 1925 συμμετέχει μαζί με τους Μαξ Ερνστ, Χουάν Μιρό, Πάμπλο Πικάσσο και Ζαν Αρπ στην πρώτη υπερρεαλιστική έκθεση που πραγματοποιείται στο Παρίσι.

Τη δεκαετία του 1930 ο Μαν Ραίη επινοεί μαζί με τη βοηθό του Lee Miller τη μέθοδο που καλείται solarization και  ουσιαστικά αποτελεί το φαινόμενο Sabatier στη διαδικασία της φωτογραφικής εκτύπωσης.

Παράλληλα με τις υπερρεαλιστικές φωτογραφίες του, το έργο του Μαν Ραίη περιλαμβάνει και μια πληθώρα πορτρέτων, συμπεριλαμβανομένων και γνωστών καλλιτεχνών όπως του Ζαν Κοκτώ, του Ανρί Ματίς καθώς και των υπερρεαλιστών Αντρέ Μπρετόν, Τριστάν Τζαρά, Μαρσέλ Ντυσάν, Μαξ Ερνστ και άλλων.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες  όπου έζησε στην Καλιφόρνια. Πέθανε το 1976 στη Γαλλία.

Πηγές:

 www.manray.net

 https://sites.google.com/site/yr92016pdmpim/

 https://artsandculture.google.com/asset/glass-tears-man-ray/eQGyMgKGZZiFAg

www.wikipedia.org