Αχιλλέας Αλεξανδράκης

Το Trust me I am a photographer, απευθύνεται σε νέους φωτογράφους, όπως o Αχιλλέας Αλεξανδράκης, δίνοντας την ευκαιρία σε ανθρώπους που αγαπούν τη φωτογραφία να προβάλουν τη δουλειά τους.

Πότε και με ποιά αφορμή ξεκίνησε η φωτογραφική σου διαδρομή;

Θυμάμαι ήταν τον Σεπτέμβρη του 1999, που πρωτοπήγα στη Νέα Υόρκη . ‘Ηταν η πρωτη φορα που πήγαινα σε μια τόσο μεγάλη Μητρόπολη, και είχα πραγματικά εντυπωσιαστεί από τα κτίρια, τον κόσμο, την όλη ατμόσφαιρα της πόλης. Εκεί, ένας φίλος μου έδωσε τη φωτογραφική του μηχανή, μια Nikon , αναλογική ήταν, με φιλμ, για να φωτογραφίσω, μιας και με έβλεπε το πόσο είχα εντυπωσιαστεί από την πόλη και τα κτίρια της. Έτσι, άρχισαν να πέφτουν τα πρώτα "Κλικ".

Οι φωτογραφίες που έβγαλα τότε με έγχρωμο φιλμ, κοσμούν μέχρι και σήμερα τον χώρο του ιατρείου μου, έχουν εκτεθεί 2 φορές στο Μέγαρο Μουσικής στο παρελθόν, και πάντα όταν τους ρίχνω καμιά κλεφτή ματιά, θυμάμαι από πού ξεκίνησαν όλα.

Τι σε εμπνέει για να φωτογραφήσεις;

Τι με εμπνέει; Τα χρώματα, τα παράξενα γεωμετρικά σχήματα και οι ιδιαίτερες αρχιτεκτονικές γραμμές και κατασκευές. Οι άνθρωποι και οι περίεργες φιγούρες που συναντάει κανείς σε Μητροπόλεις του πλανήτη μας, σε απομακρυσμένους τόπους και πολιτισμούς , αλλά ακόμα κι εδώ στην Αθήνα μας, στους δρόμους της.

Τι σημαίνει για σένα φωτογραφία;

Φωτογραφία για μένα σημαίνει οπτική γωνία, έκφραση συναισθημάτων και μετάδοση μηνυμάτων.Το πώς βλέπω τον χώρο και τον κόσμο γύρω μου. Το τι συναισθήματα μού δημιουργούν οι άνθρωποι με τις εκφράσεις των προσώπων τους και το πώς κινούνται στον χώρο. Αποτύπωση της στιγμής που θα μπορεί να μεταφέρει τα συναισθήματα των ανθρώπων που φωτογραφίζω ή τον δυναμισμό που έχουν τα κτίρια και οι πόλεις. Το τι μηνύματα θέλω να μεταφέρω ή να μεταδώσω στους θεατές. Η φωτογραφία όταν είναι δημιουργική, πιστεύω ότι μπορεί να το πετύχει αυτό με ενδιαφέρον τρόπο. Το τελευταίο, αυτό, το έμαθα κατά τη διάρκεια των τελευταίων 6 ετών που παρακολουθώ μαθήματα και σεμινάρια φωτογραφίας.

Έχεις επιλέξει κάποιο συγκεκριμένο είδος φωτογραφίας που θα ήθελες να ακολουθήσεις;

Επιλέγω να φωτογραφίζω προς το παρόν ανθρώπους και την καθημερινότητά τους, όπως και κατασκευές και πόλεις, ωστόσο δεν έχω καταλήξει σε κάποιο συγκεκριμένο είδος φωτογραφίας που θα ήθελα να ακολουθήσω, γιατί πολύ απλά φωτογραφίζω με τα συναισθήματα που μου δημιουργούν οι εικόνες που εχω μπροστά μου όταν βρίσκομαι κάπου.

Πώς επεμβαινεις και πώς επεξεργάζεσαι τη φωτογραφια σου για να φτάσεις στο τελικό αποτέλεσμα;

Πιστεύω πολύ στη δύναμη και στο τι έχει να πει η αρχική φωτογραφια από μονη της. "Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται " έλεγαν οι πιο παλιοί. Αν πρέπει να επέμβω και να επεξεργαστώ τη φωτογραφία μου τόσο, ώστε να συγκινήσω το θεατή και αυτόν που τη βλέπει και τη διαβάζει, τότε εμένα αυτό δε με εκφράζει. Λίγο crop, λίγο contrast, λίγη εκφώτιση, αυτό είναι όλο.

Ποιος φωτογράφος θεωρείς πως σε έχει επηρεάσει;

O Sebastiao Salgado και ο Steve McCurry. Οι φωτογράφοι αυτοί έχουν καταφέρει να με "αγγίξουν" βαθύτατα. Μεταφέρουν, θεωρώ, πολύ δυνατά μηνύματα στον υπόλοιπο πλανήτη.

Αν σου δινόταν η ευκαιρία να συναντήσεις τον αγαπημένο σου φωτογράφο, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα τον ρωτούσες;

Καλή η ερώτηση… Σε ποιο μέρος του πλανήτη είχε την πιο δυνατή φωτογραφική του εμπειρία. Ποιος πολιτισμος ή ποια χώρα τον συγκίνησε ιδιαιτερα. Αυτό θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα ρωτούσα τον Salgado.

Νομίζεις πως λείπει κάτι αυτή τη στιγμή από τα φωτογραφικά δρώμενα στη χώρα μας για έναν νέο φωτογράφο κι αν ποιο θα ήταν αυτό;

Τα φωτογραφικά δρώμενα στη χώρα μας αυτή τη στιγμή νομίζω είναι αρκετά, εκ των οποίων κάποια αρκετά ενδιαφέροντα, μπορώ να πω, παρακολουθώντας διάφορες εκθέσεις και προσπάθειες που γίνονται σε ατομικό αλλά και σε συλλογικό επίπεδο.

Ωστόσο, αυτό που πιστεύω ότι λείπει κατά βάση, είναι η σωστή καθοδήγηση, από τις σχολές και τις ομάδες ενός νέου φωτογράφου, έτσι ώστε να μην μπλέξει σε περίεργα μονοπάτια, και χάσει άσκοπα τον χρόνο του και την ενέργειά του, επιπλέον τη δυνατοτητα ανάδειξης του έργου του, που μπορεί να είναι πολύ ενδιαφέρον, και που, δυστυχώς, πολλές φορές είναι μικρή έως ελάχιστη, διότι στη χώρα μας, ακόμα και σε διδακτικό-ακαδημαικό επίπεδο, οι επαγγελματίες φωτογράφοι λειτουργούν ιδιοτελώς.