Η Rose Vandepitte είναι Βελγίδα φωτογράφος με ιδιαίτερη αδυναμία στη ντοκιμαντερίστικη και την ταξιδιωτική φωτογραφία. Ξεκίνησε να φωτογραφίζει τη δεκαετία του ’70, αντλώντας έμπνευση από το έργο του National Geographic και δημιουργούς όπως ο Steve McCurry. Έχει ταξιδέψει σε πολλές χώρες της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Βόρειας Αφρικής, καταγράφοντας στιγμές, πρόσωπα και πολιτισμούς μέσα από ένα βλέμμα γεμάτο ευαισθησία.

Έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους φωτογράφους όπως οι Ernesto Bazan, Νίκος Οικονομόπουλος και Maciej Dakowicz, οι οποίοι επηρέασαν βαθιά την καλλιτεχνική της πορεία και την οδήγησαν στη φωτογραφία δρόμου. Το έργο της εστιάζει στις μικρές ποιητικές στιγμές της καθημερινότητας, αποτυπώνοντας αυθεντικά συναισθήματα και ιστορίες από τις πόλεις του κόσμου.

---

---

Πότε ξεκίνησε το πάθος σας για τη φωτογραφία και τι ήταν αυτό που σας τράβηξε συγκεκριμένα προς τη ντοκιμαντερίστικη και ταξιδιωτική φωτογραφία;


Το ενδιαφέρον μου για τη φωτογραφία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν ένας φίλος μου άρχισε να ασχολείται με αυτήν. Οι φωτογραφίες του Steve McCurry και άλλων φωτογράφων του National Geographic υπήρξαν μεγάλη πηγή έμπνευσης.

---

 

---

Θυμάστε κάποια συγκεκριμένη στιγμή ή ταξίδι που πυροδότησε την επιθυμία σας να φωτογραφίζετε τον κόσμο γύρω σας;


Το πρώτο μου ταξίδι στο Μαρόκο, το 1974, τότε όμως είχα μόνο μια μικρή «Instamatic Kodak».

---

 

---

Τη δεκαετία του ’80 ταξιδέψατε στην Ασία και τη Λατινική Αμερική. Πώς διαμόρφωσαν αυτές οι πρώτες εμπειρίες τη φωτογραφική σας ματιά;


Καθώς με ενδιέφερε κυρίως η ταξιδιωτική φωτογραφία, επηρεάστηκα από το National Geographic (όπως ανέφερα), το γαλλικό περιοδικό Partir και το έργο των Roland και Sabrina Michaud, που ανακάλυψα αργότερα. Φωτογράφιζα ανθρώπους, έκανα πορτρέτα και αποτύπωνα τη συνολική ατμόσφαιρα ενός τόπου, την αρχιτεκτονική και την πολιτιστική του κληρονομιά.

---

 

---

Τι είναι αυτό στα ταξίδια που τροφοδοτεί τη δημιουργικότητά σας ως φωτογράφο;


Με ελκύει το άγνωστο, το ξένο. Με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα οι παραδόσεις και ο τρόπος ζωής διαφορετικών πολιτισμών. Η κάμερα είναι ένα καλό εργαλείο για να παρατηρείς, να πλησιάζεις τους ανθρώπους, να αλληλεπιδράς και να τους γνωρίζεις.

---

 

---

Εργαστήκατε στην Ilford στις Βρυξέλλες πριν αφοσιωθείτε πλήρως στη φωτογραφία. Πώς επηρέασε αυτό το επαγγελματικό περιβάλλον τη σχέση σας με το μέσο;


Εκεί οι τεχνικοί μου έδειξαν τα βασικά του σκοτεινού θαλάμου. Ήταν συναρπαστικό.
Κάθε χρόνο η Ilford παρήγαγε ένα ημερολόγιο αφιερωμένο σε έναν διάσημο φωτογράφο· ήταν μια καλή εισαγωγή στην ιστορία της φωτογραφίας. Είχα εντυπωσιαστεί ιδιαίτερα από αυτό του Werner Bischof. Κάποια από εκείνα τα ημερολόγια τα έχω ακόμα.

Κατά τη διάρκεια ενός φωτογραφικού διαγωνισμού για το προσωπικό της Ilford παγκοσμίως, στάθηκα τυχερή να κερδίσω το πρώτο βραβείο στην «ερασιτεχνική» κατηγορία, έγχρωμη και ασπρόμαυρη. Αυτό με ενθάρρυνε πραγματικά να ξαναπιάσω τη φωτογραφία. Αγόρασα μια φωτογραφική μηχανή reflex με τα χρήματα του βραβείου.

---

 

---

Τι σας οδήγησε να κάνετε το βήμα προς πιο σοβαρές σπουδές και σεμινάρια αργότερα στη ζωή σας;


Αφού είχα αφήσει τη φωτογραφία για αρκετά χρόνια, αγόρασα ξανά μια reflex. Είχα ανάγκη από καθοδήγηση και υποστήριξη για να ξαναβρώ τον ρυθμό μου.

---

 

 

---

Έχετε σπουδάσει σε αρκετές φωτογραφικές ακαδημίες στις Βρυξέλλες. Πώς επηρέασε η εκπαίδευσή σας τον τρόπο που βλέπετε και αποτυπώνετε τον κόσμο;


Οι διαφορετικοί δάσκαλοι μου δίδαξαν τεχνικές, στυλ κ.ά. Η καθοδήγησή τους ήταν πολύτιμη.
 Με βοήθησε να αναπτύξω τη δική μου οπτική γλώσσα. Επίσης, η γνωριμία με άλλους σπουδαστές ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

---

 

---

Ποια ήταν τα πιο σημαντικά μαθήματα αυτής της περιόδου;


Πέρα από τη χρήση διαφορετικών εργαλείων επεξεργασίας εικόνας (από τον σκοτεινό θάλαμο μέχρι το Lightroom και το Photoshop), οι συνεδρίες editing «ένας προς έναν» ήταν ανεκτίμητες, μερικές φορές απαιτητικές, άλλες φορές γεμάτες συζητήσεις, αλλά πάντα χρήσιμες. 
Μου έδωσαν αυτοπεποίθηση και επιβεβαίωσαν ότι πρέπει να ακολουθώ το δικό μου ύφος, χωρίς όμως να αγνοώ τις συμβουλές και τα κόλπα των άλλων. Είναι σημαντικό να παραμένεις ανοιχτός.
Ήταν επίσης η περίοδος που πέρασα από την αναλογική στη ψηφιακή φωτογραφία, η καθοδήγηση και στα δύο μέσα ήταν ανεκτίμητη.

---

 

---

Έχετε συνεργαστεί με γνωστούς φωτογράφους όπως οι Ernesto Bazan, Νίκο Οικονομόπουλο και Maciej Dakowicz. Ποια ήταν η πιο σημαντική τους επιρροή στο έργο σας;


Το πιο σημαντικό ήταν η εισαγωγή μου στη φωτογραφία δρόμου. Με ανάγκασε να περάσω από οργανωμένες σκηνές στη σύλληψη αυθόρμητων στιγμών ανθρώπων και των αλληλεπιδράσεών τους. Όλα έχουν να κάνουν με την αναζήτηση αυθεντικών στιγμών, συναισθημάτων και καθημερινής ζωής όπου κι αν βρίσκομαι.
Έμαθα πολλά μέσα από τις συνεδρίες editing , είναι ουσιαστικό κομμάτι ενός φωτογραφικού workshop.

---

 

---

Άλλαξαν αυτά τα εργαστήρια τον τρόπο που προσεγγίζετε τη φωτογραφία δρόμου;


Ναι. Έπρεπε να ξεπεράσω τον δισταγμό ή τον φόβο μου να πλησιάζω τους ανθρώπους ενώ προσπαθώ να αποτυπώσω ενδιαφέρουσες στιγμές ή συναισθήματα.
Μείωσα επίσης τον εξοπλισμό μου· πλέον χρησιμοποιώ ένα σώμα και έναν σταθερό φακό.

---

 

---

Πώς προσεγγίζετε τη φωτογράφηση σε άγνωστα περιβάλλοντα ή πολιτισμούς;


Διαβάζω για τον πολιτισμό και τα έθιμα πριν ταξιδέψω.
Ψάχνω ενδιαφέροντα σημεία για φωτογράφηση (διαδίκτυο, οδηγούς, έργα άλλων φωτογράφων).
Όταν φτάνω, προσπαθώ να παρατηρώ και να νιώθω τον τόπο και τους ανθρώπους του, δεν αρχίζω να φωτογραφίζω αμέσως. Δεν χρησιμοποιώ πολύ εξοπλισμό.
Συνήθως δεν αλληλεπιδρώ αμέσως με τους ανθρώπους, αλλά το κάνω μετά τη λήψη.
 Η λέξη-κλειδί είναι σεβασμός.


Φυσικά, κάποια μέρη είναι πιο φιλόξενα από άλλα.

---

 

---

Κατασκευάζετε τις λήψεις σας ή προτιμάτε να αποτυπώνετε αυθόρμητες στιγμές;


Σπάνια σκηνοθετώ τις λήψεις μου. Προτιμώ να αποτυπώνω αυθόρμητες στιγμές.

---

 

---

Ποια θέματα ή συναισθήματα επιστρέφουν ξανά και ξανά στο έργο σας;


Αναζητώ ενδιαφέρουσες σκηνές, ανθρώπους, καταστάσεις, δράση. Γενικά προτιμώ τις απλές ή ήσυχες σκηνές από τις υπερβολικά πολυάσχολες. 
Με συναρπάζει η πόλη, οι άνθρωποί της και η δυναμική της. Μέσα στο χάος των δρόμων, αναζητώ εκείνες τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας που με συγκινούν.

---

 

---

Έχει εξελιχθεί η φωτογραφική σας φωνή με τα χρόνια;

Αν ναι, με ποιον τρόπο;
Ναι, ειδικά μετά τα workshops με τους Νίκο Οικονομόπουλο και Ernesto Bazan. Τώρα αναζητώ περισσότερο το συναίσθημα και την ποίηση στις εικόνες μου, αντί να προσπαθώ να δημιουργώ πολύπλοκα κάδρα.

---

 

---

Ως φωτογράφος με βαθύ ενδιαφέρον για τη ντοκιμαντερίστικη και τη φωτογραφία δρόμου, ποιος πιστεύετε ότι είναι ο ρόλος του φωτογράφου σήμερα;


Πιστεύω ότι ο πιο σημαντικός ρόλος του φωτογράφου είναι να παραμένει πιστός στον εαυτό του, να αφηγείται ιστορίες και να δείχνει τη δική του προσωπική οπτική του κόσμου, αγγίζοντας τους ανθρώπους.

---

 

---

Τι συμβουλή θα δίνατε σε νέους φωτογράφους που ενδιαφέρονται για την ταξιδιωτική ή τη φωτογραφία δρόμου;


Για έμπνευση, κοιτάξτε τις εικόνες των μεγάλων φωτογράφων που θαυμάζετε. 
Αναπτύξτε τις δεξιότητές σας, ακούστε τις συμβουλές, μείνετε πιστοί στον εαυτό σας.

Φωτογραφίστε, φωτογραφίστε και ξαναφωτογραφίστε.

---