Δύο εικόνες, που αποτυπώνουν ένα γεγονός ή μια σκηνή  ακινητοποιώντας τον χρόνο στον χώρο που διαδραματίζονται, μετουσιώνουν μια στατική στιγμή σε αφήγηση.  

Η φωτογραφία δεν είναι αντικειμενική!

Είναι μια συνεχής υπενθύμιση ότι ο κόσμος δεν είναι αυτό που βλέπουμε.

«Η φωτογραφία είναι η διατήρηση του κόσμου», όπως είπε ο  Eliot Porter.

Η διαρκής αναζήτησης ταυτότητας σε μια φωτογραφία δεν είναι τίποτα άλλο πάρα η ανάγκη που έχουμε για μια δεύτερη ανάγνωση με αποτέλεσμα την δημιουργία νέων συναισθημάτων, σκέψεων που η ίδια η φωτογραφία αποπνέει.

Το πάντρεμα δυο φωτογραφιών με διαφορετικές αφετηρίες, τουλάχιστον κατά την λήψη τους, βοηθά στην ταυτόχρονη δημιουργία διαφορετικών εντυπώσεων, αφηγήσεων που όμως συγκλίνουν οδεύοντας προς το ίδιο μονοπάτι.

Ένα παιχνίδι εικόνων.

Ένα αποτέλεσμα συνειρμών από προ υπάρχουσες καταγραφές της μνήμης που βρίσκουν κοινούς κώδικες επικοινωνίας αν και πολλές φορές ετερογενείς.

Ένα αταίριαστο ζευγάρι ανθρώπων που διαχρονικά, συμπορεύεται.

Δίπτυχα…φωτογραφικά,

δυο εικόνων με διαφορετική χρονική και χωρική προέλευση.

Αλληλοσυμπλήρωση,

Εξισορρόπηση,

Εννοιακή προσέγγιση,

Υποκειμενική αισθητική,

Συμπυκνωμένη παρουσίαση μιας ιστορίας,

Αμφίβολη βεβαιότητα,

Αμφισημία,

Αντιφατικότητα.

Αταίριαστα ζεύγη εικόνων σε μια οπτική συνάντηση που φτιάχνουν νέα συναισθήματα από την πρόσμιξη διαφορετικών (με την ενσυναίσθηση… διαίσθηση την οποία διαθέτουμε) όπως ακριβώς συμβαίνει όταν η ψυχή μας αναγνωρίζει σε μια μόνο εικόνα, καλοσύνη, ευγένεια, ομορφιά, δύναμη, ηρεμία, ευαλωτότητα κλπ.

Ζητούμενο μου λοιπόν, η δημιουργία μια νέας πραγματικότητας ή καλύτερα συνειδητότητας που νοιώθεις την  ανάγκη να μοιραστείς με άλλους ώστε να φτιάξουν την δική τους ιστορία, μέσα από την υποκειμενική τους πραγματικότητα.

In parallel Monochrome

Τwo images, which capture an event or a scene, freezing the time in the space where they occur, they transform a static moment into a narrative.

The photo is not objective!

It is a constant reminder that the world is not what we see.

"Photography is the preservation of the world," as Eliot Porter said.

The constant search for identity in a photograph is nothing more than the need we have for a second reading resulting in the creation of new feelings, thoughts that the photograph itself exudes.

The marriage of two photographs with different starting points, at least when they are taken, helps to create different impressions at the same time, narratives that, however, converge by heading towards the same path.

A picture game.

A result of associations from pre-existing memory records that find common codes of communication although often heterogeneous.

A mismatched pair of people who, through time, get along.

Diptychs ...photographs,

two images with different temporal and spatial origins.

Complementation each other,

Balancing,

Conceptual approach,

Subjective aesthetics,

Condensed presentation of a story,

Doubtful certainty,

Ambiguity,

Contradiction.

Mismatched pairs of images in a visual encounter create new feelings from the mixing of different ones (with the empathy...intuition that we have) just as it happens when our soul recognizes in a single image, kindness, gentleness, beauty, strength, calmness, vulnerability, etc.

So my request is to create a new reality or better consciousness that you need to share with others so that they can make their own story, through their subjective reality.

©Antonis Giakoumakis

 Κάποιες σκέψεις όπως αποτυπώθηκαν στην πρόσφατη αναδρομική μουέκθεση με τίτλο «Στατική Κινητικότητα, στον Χρόνο» που έγινε στο Χαλάνδρι Αττικής στις 27/5/2023.

Φωτογραφία,  ένα ή πολλά κλικ που αποτυπώνουν ένα γεγονός, μια σκηνή, ακινητοποιώντας το χρόνο, στο χώρο που διαδραματίζεται.

Δημιουργείται έτσι αθέλητα μια νέα πραγματικότητα ή καλύτερα συνειδητότητα που νοιώθεις την  ανάγκη να μοιραστείς με άλλους, με την προσδοκία της κατανόησης.

Δεν φωτογραφίζω για να εξηγήσω. Φωτογραφίζω για να θυμηθώ. Για να συγκρατήσω ό,τι διαφεύγει, ό,τι σιωπά. Η εικόνα δεν είναι τεκμήριο. Είναι τόπος. Είναι παύση. Είναι μαρτυρία.

Ναι, η φωτογραφία δεν είναι αντικειμενική!

Είναι μια συνεχής υπενθύμιση ότι ο κόσμος δεν είναι αυτό που βλέπουμε….

Η δύναμη της για μένα  βρίσκεται στη συμμετρία, στην καθαρότητα και στη λιτότητα. 

Στη  δημιουργία - κατά τη θέαση της - συναισθημάτων, αφηγήσεων,  που αντικατοπτρίζουν τον κόσμο που κρύβεται μέσα μας. 

Η φωτογραφική καταγραφή μετουσιώνεται σε συναίσθημα τη στιγμή της λήψης, αποτυπώνοντας  μια φευγαλέα ανάμνηση.

Δεν φωτογραφίζω έχοντας στόχους και προθέσεις.

Δεν προσπαθώ να «φτιάξω» κάποια έννοια (concept) εκ των προτέρων.

Με ενδιαφέρει να δημιουργηθεί μια ατμόσφαιρα, ένας σπινθήρας μέσα από το κάδρο της ή από ένα τμήμα του,  που ίσως καταφέρει να προτρέψει το θεατή να δημιουργήσει τις δικές του αφηγήσεις. 

Να μας πάει σε ταξίδια που δεν περιμέναμε να πάμε…

Μου αρέσει να φτιάχνω ιστορίες, σαν ένας ….παραμυθάς της φωτογραφίας (βρίσκοντας την κατάλληλη οπτική γωνία), γιατί όπως λέει και ο Ansel Adams , ”Δεν κάνεις μια φωτογραφία απλά με την κάμερα. Όταν φωτογραφίζεις «κουβαλάς» μαζί  σου όλες τις εικόνες που έχεις δει,  τα βιβλία που έχεις διαβάσει, τη μουσική που έχεις ακούσει, τους ανθρώπους που έχεις αγαπήσει “. 

Θεωρώ πως η φωτογραφία είναι ​η τέχνη της αντιληπτικότητας ως απόρροια μιας «αναπαράστασης» απρόβλεπτων στιγμών. 

Ούτως ή άλλως η ανθρώπινη ζωή είναι γεμάτη από εικόνες, συμβάντα  που καταχωρούνται στη μνήμη μας σαν φωτογραφίες. 

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Χανιά της Κρήτης. Τώρα ζω στο Χαλάνδρι Αττικής.

Ασχολούμαι με τη φωτογραφία συστηματικά από το 2012. Μέχρι τότε με απορροφούσε για 37 χρόνια, η Πληροφορική!

Έχω παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια και έχω λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και διαγωνισμούς. 

Πολλές από τις φωτογραφικές μου ακολουθίες (σειρές) έχουν δημοσιευτεί κυρίως σε ξένα αλλά και Ελληνικά περιοδικά και εξειδικευμένες ιστοσελίδες.

Αντώνης Γιακουμάκης