Μετά από μια σύντομη γνωριμία 36 ωρών με την Πάτμο το 2008, ο Αχιλλέας Αγγελόπουλος, βιολόγος και παθιασμένος φωτογράφος, επιστρέφει δεκαπέντε χρόνια αργότερα στο νησί που του είχε υποσχεθεί μια εσωτερική αποκάλυψη. Σε μια προσωπική αφήγηση γεμάτη εικόνες, μνήμες και συναίσθημα, μας ξεναγεί στην Πάτμο των αισθήσεων και του στοχασμού. Μια συνέντευξη-ταξίδι σε έναν τόπο μοναδικό, που προσφέρει γαλήνη, ομορφιά και ενδοσκόπηση.

Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με την Πάτμο;
Η πρώτη μου γνωριμία με την Πάτμο έγινε το 2008, με αφορμή έναν γάμο. Ήταν ένα express ταξίδι 36 ωρών – φτάσαμε με το πλοίο «Δημητρούλα», κάναμε μπάνιο στο Λιβάδι Γερανού, πήγαμε τον γάμο, γλεντήσαμε μέχρι το πρωί, κάναμε μια βόλτα στη Χώρα, και φύγαμε. Παρότι τόσο σύντομη, η εμπειρία αυτή μου άφησε μια έντονη αίσθηση: μια εσωτερική ηρεμία, σχεδόν μυσταγωγική. Υποσχέθηκα τότε στον εαυτό μου να επιστρέψω. Και τελικά το έκανα το 2023.

Πώς ήταν αυτή η δεύτερη επίσκεψη, 15 χρόνια μετά;
Ήταν όλα όσα μου είχε υποσχεθεί η πρώτη γνωριμία – και ακόμη περισσότερα. Έμεινα στο Patmos Eye, με μαγευτική θέα στο λιμάνι. Η στιγμή που με καθήλωσε ήταν ένα βράδυ μετά τα μεσάνυχτα, όταν έφτασε το πλοίο. Τα φώτα του διέσχιζαν το σκοτάδι, ξεφόρτωσε και έφυγε. Και μετά, μόνο σιωπή. Ήταν σαν να παρακολουθώ ένα τελετουργικό. Το ίδιο μαγικές ήταν και οι ανατολές – σηκώθηκα τρεις φορές πριν τις έξι το πρωί μόνο και μόνο για να τις ζήσω. Η ενέργεια που ένιωσα, απλά απερίγραπτη.

Πώς αισθανθήκατε στη Χώρα της Πάτμου;
Η Χώρα είναι ένας λαβύρινθος γεμάτος ιστορία. Δημιουργήθηκε για να προστατεύει τους κατοίκους και εξελίχθηκε με την εγκατάσταση τεχνιτών, προσφύγων από την Πόλη και την Κρήτη. Η αρχιτεκτονική της, τα στενά δρομάκια, οι παλιές πόρτες με τα σκαλιστά ρόπτρα – όλα σου προκαλούν δέος.

Το βράδυ, ο τόπος αποκτά μια σχεδόν μυστηριακή διάσταση. Είναι ένα μέρος που σε ταξιδεύει στον χρόνο.

Οι παραλίες της Πάτμου έχουν κάτι το ξεχωριστό για εσάς;
Αναμφισβήτητα. Τον Σεπτέμβριο που πήγα, η ηρεμία ήταν απόλυτη. Το Λιβάδι Γερανού, ο Κάμπος (φωτό πάνω), η Λάμπη – κάθε παραλία έχει τη δική της ενέργεια. Νιώθεις ότι σε «φορτίζουν», σε καθαρίζουν από την ένταση της καθημερινότητας. Δεν είναι απλώς όμορφες – είναι θεραπευτικές.

Σπηλιά Αποκάλυψης
Δεν θα μπορούσε να λείπει και η πνευματική διάσταση της Πάτμου, σωστά;
Ακριβώς. Οι εκκλησίες και τα μοναστήρια βρίσκονται σε κάθε γωνιά του νησιού και σου μεταδίδουν μια βαθιά γαλήνη. Δεν έχει σημασία τι πιστεύει ο καθένας, είναι χώροι που σε οδηγούν σε ενδοσκόπηση. Σου υπενθυμίζουν να κοιτάξεις μέσα σου.
Είναι ένας τόπος με πνευματικό φορτίο, αλλά χωρίς να το επιβάλλει, το νιώθεις απλώς να υπάρχει.
Τελικά, τι είναι η Πάτμος για εσάς;
Είναι η προσωπική μου αποκάλυψη. Ένα νησί που μου πρόσφερε όχι μόνο ομορφιά και ξεκούραση, αλλά και ενδυνάμωση. Ένα μέρος που θα ήθελα να επισκέπτομαι πιο συχνά, γιατί ξέρω πως κάθε φορά θα μου δίνει κάτι καινούργιο.
Λίγα λόγια για τον Αχιλλέα Αγγελόπουλο
Ο Αχιλλέας Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967, όπου ζει και εργάζεται. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.
Σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο (MBA) από το University of Stirling στη Σκωτία.
Ασχολείται συστηματικά με τη φωτογραφία από το 2007, έχοντας παρακολουθήσει σειρά φωτογραφικών σεμιναρίων και βιωματικών workshops. Πρώτος του δάσκαλος και μέντορας υπήρξε ο Στέφανος Πάσχος.
Φωτογραφίζει τόσο αναλογικά (με φιλμ) όσο και ψηφιακά, με ιδιαίτερη αδυναμία στη στιγμιαία φωτογραφία – και κυρίως στην Polaroid.
Έχει παρουσιάσει την πρώτη του ατομική έκθεση με τίτλο «Work in Progress» στο Darkroom Creative Project, σε επιμέλεια της Ηούς Πάσχου, ενώ έχει συμμετάσχει σε δέκα ομαδικές εκθέσεις, με πιο πρόσφατη την «Ομορφιά της Ατέλειας», στην i-Focus Gallery, σε επιμέλεια της Δώρας Λαβαζού.
https://www.ifocus.gr/magazine/fotografika-portfolios-synenteykseis/4651-patmos-mia-prosopiki-apokalypsi-mesa-apo-to-vlemma-tou-axillea-aggelopoulou#sigProIda678c9892f