Κάθε καλοκαίρι, η παραλία έχει την τιμητική της σε έναν τόπο σαν τη χώρα μας, με συνολικό μήκος ακτογραμμών κάτι λιγότερο από 14.000 χιλιόμετρα. Είτε σε νησί είτε στην ηπειρωτική χώρα, ποιος είναι αυτός που δεν χαίρεται να περπατάει, να κολυμπάει, να ξαπλώνει, να διαβάζει ή να περνάει όμορφα μόνος ή με την παρέα του σε μια παραλία, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας;
Είχα το προνόμιο να μεγαλώσω σε μια επαρχιακή πόλη, όπου το πατρικό μου σπίτι απέχει 300 μέτρα από την θάλασσα. Η παιδική και εφηβική μου ηλικία χαρακτηρίστηκε από την παραλία, χειμώνα-καλοκαίρι. Μόλις τελείωνε το σχολείο μέχρι την έναρξη της επόμενης σχολικής χρονιάς, ο χρόνος κυλούσε στην παραλία. Οι εφηβικές μου ανησυχίες με οδηγούσαν στην ακροθαλασσιά κι αυτή η συγκεκριμένη παραλία υπήρξε το εξομολογητήριό μου.
Η παραλία είναι άχρονη. Άπαξ και βρίσκεσαι εκεί, χάνεις την αίσθηση του χρόνου. Δεν σε απασχολεί ο χρόνος. Τι ώρα θα πας, τι ώρα θα φύγεις. Μάταια κι ανούσια ερωτήματα για την παραλία.
Η παραλία είναι ανώνυμη. Κι ας είναι πολυσύχναστη. Ανάμεσα σε τόσο κόσμο, γίνεσαι ένας από τους λουόμενους. Διατηρείς την ανωνυμία σου γιατί και ο ονομαστικός προσδιορισμός είναι περιττός δίπλα στο κύμα.
Ο Μποντλέρ αισθανόταν την παραλία σαν μια «τυραννία της ανθρώπινης ύπαρξης». Ίσως θα επιβεβαιωνόταν αν έβλεπε μια εικόνα της σύγχρονης παραλίας. Εκεί που ο ρομαντισμός, η χαλαρότητα και η ανεμελιά του καλοκαιριού βρίσκει τον συνωστισμό, τις φωνές, τα ενοχλητικά παιχνίδια και πολλά ακόμα «δεινά» της παραλίας.
Εκεί, όμως, βρίσκεται και το ενδιαφέρον κι η ομορφιά. Στις αντιθέσεις, στο ανακάτεμα όλων αυτών των ετερόκλητων στοιχείων που κάνουν μια παραλία να έχει νόημα κι ενδιαφέρον. Και, ταυτόχρονα, η ύπαρξη της διπλανής παραλίας, έρημης, μοναχικής χωρίς τεχνητά στοιχεία, μόνο η θάλασσα σαν φόντο κι εσύ ένα μηδαμινό στίγμα στην ακροθαλασσιά. Καθένας διαλέγει τι του ταιριάζει ή τι περισσεύει…
Γιατί η θάλασσα ταξιδεύει και νοσταλγεί, αλλά χρειάζεσαι μια παραλία να σταθείς να την αντικρίσεις, να ηρεμήσεις, να ερωτευτείς, να αναπολήσεις… Χρειάζεσαι μια παραλία για να σταθείς να φωτογραφίσεις…
*ομηρική φράση της Ιλιάδας που ακόμα χρησιμοποιείται στην καθημερινότητα, θέλοντας να αναφέρουμε ότι κάτι γίνεται παραλιακώς.
https://www.ifocus.gr/magazine/fotografika-portfolios-synenteykseis/4635-o-para-thin-alos-giavis#sigProId1f1b3a6e0f