Η φωτογραφία, όταν την βλέπει κανείς μέσα από το βλέμμα της Έβελυν Φωσκόλου, δεν είναι απλώς μια στιγμή που απλά "καταγράφεται". Είναι μια γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, μια προσέγγιση του κόσμου που μας περιβάλλει με σεβασμό και θαυμασμό για τα μικρά, καθημερινά θαύματα. Η νέα της έκθεση, "Ανθρώπων Έργα", μας καλεί να ξαναδούμε τη δουλειά των ανθρώπων της Τήνου με την ίδια αγάπη και σεβασμό που εκείνοι αφιερώνουν στην τέχνη τους.

Είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε την Έβελυν και να μιλήσουμε για το έργο της, την πορεία της και την ανάγκη να διατηρήσουμε ζωντανές τις παραδοσιακές τέχνες και τα επαγγέλματα που αναβλύζουν ιστορία και σοφία.

Έβελυν, η έκθεσή σου έχει τίτλο "Ανθρώπων Έργα". Ποια ήταν η αφορμή για αυτή την εργασία και γιατί επέλεξες την Τήνο ως θέμα;

 Ο τίτλος είναι απλός, αλλά βαθύς, όπως και οι άνθρωποι που καταγράφω. Η δουλειά αυτή γεννήθηκε από την ανάγκη να αποτυπώσω τα έργα των ανθρώπων που, ακόμα και σήμερα, συνεχίζουν να δημιουργούν με τα χέρια τους. Επέλεξα την Τήνο γιατί εκεί η παράδοση παραμένει ζωντανή. Οι άνθρωποι του νησιού, με τον τρόπο ζωής τους, κουβαλούν μνήμες και τεχνικές που έχουν περάσει από γενιά σε γενιά, και πολλές από αυτές τις τέχνες κινδυνεύουν να χαθούν.

Στην έκθεση αναφέρεσαι σε διάφορους τεχνίτες: από ψαράδες και καλλιεργητές μέχρι αγιογράφους και κεραμοποιούς. Ποια ήταν η πιο συγκινητική στιγμή κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης αυτών των ανθρώπων;

 Κάθε συνάντηση ήταν μοναδική και είχε τη δική της αξία. Ωστόσο, η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν φωτογράφιζα τη γυναίκα που πλέκει με το βελονάκι στην αυλή του σπιτιού της. Τη βλέπεις να φτιάχνει κάτι με τέτοια υπομονή και αφοσίωση, και συνειδητοποιείς πως αυτή η διαδικασία είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από την τέχνη της. Είναι μια πράξη που συνδέεται με την οικογενειακή ιστορία, με τον τόπο και την παράδοση. Ένιωσα πως εκείνη η στιγμή ήταν μια από τις πιο αυθεντικές εκφράσεις της δουλειάς που φωτογραφίζω.

Η έκθεση αυτή είναι κάτι περισσότερο από μια απλή φωτογραφική συλλογή. Μιλάς για «πράξη μνήμης και ευγνωμοσύνης». Μπορείς να μας εξηγήσεις τη σημασία αυτών των όρων ;

 Η καταγραφή αυτών των ανθρώπων δεν αφορά μόνο την τέχνη τους, αλλά και την ιστορία τους. Όταν φωτογραφίζω, προσπαθώ να αποδώσω κάτι παραπάνω από την επιφάνεια. Κάθε εικόνα είναι μια πράξη μνήμης για τα έργα που χάνονται σιγά-σιγά και μια υπενθύμιση της αξίας τους. Η ευγνωμοσύνη είναι προς αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι παράγουν, δημιουργούν και φροντίζουν το περιβάλλον τους με σεβασμό. Και εμείς, ως κοινωνία, πρέπει να τους τιμήσουμε και να κατανοήσουμε την αξία τους.

Πώς έχει επηρεάσει την πορεία σου αυτή η συνάντηση με την Τήνο και τις παραδοσιακές τέχνες;

 Η Τήνος ήταν για μένα ένα μάθημα υπομονής και επιμονής. Οι άνθρωποι εκεί ζουν με ένα διαφορετικό ρυθμό, πολύ πιο συντονισμένο με τη φύση και τις ανάγκες της. Επέλεξαν να διατηρήσουν παραδοσιακές τέχνες και επαγγέλματα που φαίνονται σήμερα ξεχασμένα ή μη βιώσιμα. Αυτή η αντίληψη με έχει επηρεάσει βαθιά στην προσωπική και επαγγελματική μου ζωή. Ίσως πιο πολύ από ποτέ νιώθω την ανάγκη να δείξω τη σημασία του να εκτιμάμε αυτά που έχουμε γύρω μας, έστω κι αν μοιάζουν απλά ή αυτονόητα.

  Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον; Θα ακολουθήσουν και άλλες δουλειές που να εξερευνούν αντίστοιχα θέματα;

 Σίγουρα, το "Ανθρώπων Έργα" είναι μια δουλειά που δεν σταματά εδώ. Η ανάγκη για καταγραφή της παράδοσης και των ανθρώπων που κρατούν ζωντανές τις τέχνες τους είναι πάντα παρούσα. Το μέλλον θα έχει κι άλλες φωτογραφικές εξερευνήσεις γύρω από το ίδιο θέμα, αλλά θα ήθελα να προσεγγίσω και άλλες περιοχές, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού, που έχουν παρόμοιες παραδόσεις.

Info

• Τίτλος: Ανθρώπων Έργα

• Χώρος: Διά Χρόνος, Νικολάου Γύζη 5, Τήνος

• Διάρκεια: 22/7 – 13/8 2025

• Ώρες Λειτουργίας: 20:00 – 23:00

• Είσοδος Ελεύθερη