Από ψηλά, η Lanterna “Beach” απλώνεται σαν σπείρα στη θάλασσα. Όσο μακριά κι αν περιπλανιόμαστε – ακόμα και διασχίζοντας τον ωκεανό κατά μήκος των ομόκεντρων κύκλων του που, αν μπορούσαμε να φανταστούμε, θα εκτείνονταν στο άπειρο – τελικά, θα συγκλίναμε προς το κέντρο – ένα σταθερό σημείο από το οποίο ξεκίνησαν τα πάντα και στο οποίο πάντα επιστρέφουμε. Είναι όμως αυτό το κέντρο ακόμα αληθινό ή είναι ένα φανταστικό μέρος, όπου το καλοκαίρι είναι ατελείωτο, όπου μπορούμε να είμαστε νέοι για πάντα; Φίλοι, μπύρες, παιχνίδια με κάρτες, καταδύσεις, δηλώσεις αγάπης γραμμένες στους τοίχους, ποπ τραγούδια που τραγουδιούνται δυνατά. Μια αιώνια χαρούμενη και ανέμελη νιότη στην οποία επιστρέφουμε όποτε η ζωή μας απογοητεύει ή μας πληγώνει. Και τι καλύτερο για να διαμορφώσετε και να διαμορφωθείτε από αυτό το ιδανικό καταφύγιο, αυτό το χαρούμενο νησί; Το σώμα, η ύλη και η σάρκα που γίνονται ζωντανές εικόνες για να αντιπαραβάλουν την παρέλευση ενός ονείρου στα πρόθυρα να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή, η σκιά του θανάτου πάντα υποβόσκει, το πεπερασμένο της ανθρώπινης ζωής.

Fabrizio Parisi 

Λίγα λόγια για τον Mariano Doronzo 

Ο Mariano Doronzo (γ. 1986) είναι φωτογράφος και ποιητής με έδρα το Nottingham.

Μετακόμισε στην Αγγλία το 2013, όπου άρχισε να ασχολείται με τη φωτογραφία, καταγράφοντας το προσωπικό του ταξίδι στην τοπική κοινωνία και την αγγλική κουλτούρα και τοπίο μέσα από τον φακό μιας παλιάς κινηματογραφικής κάμερας. Ασχολείται κυρίως με την ασπρόμαυρη φωτογραφία ενώ παράλληλα επεκτείνει τις δεξιότητές του στο σκοτεινό θάλαμο με χειροποίητα παραδοσιακά prints.

Το 2022, ολοκλήρωσε επίσης ένα μακροχρόνιο πρόγραμμα καθοδήγησης στη Magnum Photos με τον Matt Black και τη Susan Meiselas.

Επί του παρόντος, ο Mariano εργάζεται στο πρώτο του άλμπουμ φωτογραφιών.

Lanterna “Beach” is a long-term project (2015-2022) that documents a community of male bathers in a town in Southern Italy, where I was born and raised, before leaving my country. The work explores the relationship between this peculiar community and the nature of the Pier where they sunbathe and rendezvous from Summer to Winter.

Over the years, in a perpetual process that still goes on nowadays, they have organically adjusted and adapted this space to their needs. In fact, the Pier was originally designed and built, exclusively for port-related purposes such as protection for ships while anchored in the port and to host the Lanterna, a red headlight, which indicates the left side mouth of the port. Despite this space belongs to the port authorities and has always been a military restricted area, people have used it since ever, paradoxically reinventing this brutal unusable concrete infrastructure in an idyllic spot for relaxing and recreational activities hence the new name of "Lanterna Beach".

The space is predominantly attended by men. Some of them meet here to relax and forget about family responsibilities or social pressure, and others like to enjoy their breaks from the daily routine in the playfulness of the sunshine. A very important ritual, especially, for sun worshippers, as some of them plan their work schedule to coincide with cloudy or rainy forecasts so as to not miss a single sunny day.

Through portraits, tattoos and anatomical shapes a visual map is built to show my inner process of reconnecting with “home” which the bathers represent for me – every time I return to this very specific place – a metaphorical gate to reconcile with my original culture and therefore to rediscover, under a different positive new light, everything I left behind such as customs and traditions, local dialect expressions, childhood memories and a new sense of belonging to the place I escaped.