Το Trust me I am a photographer, απευθύνεται σε νέους φωτογράφους, όπως η Βίβιαν Λιάτου, δίνοντας την ευκαιρία σε ανθρώπους που αγαπούν τη φωτογραφία να προβάλουν τη δουλειά τους.

Πότε και με ποια αφορμή ξεκίνησε η φωτογραφική σου διαδρομή;

Το καλοκαίρι που μας πέρασε και μετά από παρότρυνση μιας αγαπημένης φίλης άρχισα να προσεγγίζω πιο ώριμα την τέχνη της φωτογραφίας. Ωστόσο ήταν ένα ανεκπλήρωτο όνειρο κρυμμένο στο συρτάρι της σκέψης μου εδώ και αρκετά χρόνια.

Τι σε εμπνέει για να φωτογραφίσεις;

Με εμπνέει να φωτογραφίζω ότι σταθεροποιεί την ματιά μου σε μια ευθεία γραμμή και το καθετί που αγγίζει αόρατα την ψυχή μου. Κυρίως όμως έχω αγάπη για τον άνθρωπο ως πρωταγωνιστή στις σκηνές της καθημερινής του ζωής.

Τι σημαίνει για σένα φωτογραφία;

Για μένα η φωτογραφία είναι ο καθρέφτης μου, οι γραμματοσειρές των σκέψεών μου, ένα μοναχικό μονοπάτι που οδηγεί στην λεωφόρο της επικοινωνίας.

Έχεις επιλέξει κάποιο συγκεκριμένο είδος φωτογραφίας που θα ήθελες να ακολουθήσεις;

Επειδή εγώ και η φωτογραφία είμαστε ακόμα στο στάδιο του «κεραυνοβόλου έρωτα» το πάθος και ο ενθουσιασμός μου δεν με έχουν κατευθύνει ακόμα σε κάποιο είδος συγκεκριμένης φωτογραφίας. Θεωρώ ότι ο χρόνος είναι αυτός που θα δώσει την τελική απάντηση και θα διαμορφώσει τα κριτήρια για το ποιο δρόμο θα ακολουθήσω.

Πώς επεμβαίνεις και πώς επεξεργάζεσαι τη φωτογραφία σου για να φτάσεις στο τελικό αποτέλεσμα;

Χρησιμοποιώ το lightroom με τρόπο που δεν ξεθωριάζει την αλήθεια που κρύβει μια εικόνα και δεν μεταμορφώνει την φωτογραφία σε μια υπερβολή του ανθρώπινου βλέμματος.

Ποιος φωτογράφος θεωρείς πως σε έχει επηρεάσει;

Καταρχήν ας ξεκινήσω από την φωτογραφική μου οικογένεια. Τον Βαγγέλη Ταμβάκο και τον Βασίλη Γεροντάκο τους δυο δασκάλους μου στο εργαστήρι φωτογραφίας του Δήμου Περιστερίου. Όσον αφορά τους μεγάλους φωτογράφους έχω μεγάλη αγάπη στον Andre Kertesz και στις γυναίκες φωτογράφους Diane Arbus, Francesca Woodman και Vivian Maier.

Πώς βλέπεις την εξέλιξη της φωτογραφίας στην σύγχρονη εποχή;

Η ψηφιακή τεχνολογία σαφώς και έχει βοηθήσει όλο και περισσότερο κόσμο να γνωρίσει την φωτογραφία και να την εντάξει στην καθημερινότητά του. Ωστόσο υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Ο κίνδυνος της ασύδοτης και φλύαρης παραγωγής και προβολής εικόνων στα κοινωνικά δίκτυα. Θεωρώ ότι ο βομβαρδισμός ανά δευτερόλεπτο των εικόνων στα κοινωνικά δίκτυα αποτελεί τροχοπέδη στην ουσιαστική επικοινωνία της τέχνης της φωτογραφίας με τον άνθρωπο και μεταμορφώνει την φωτογραφία σε ένα μοναχικό κάδρο κρεμασμένο σε έναν πολύχρωμο τοίχο που εντυπωσιάζει.

Και στην Ελλάδα τι γίνεται;

Στην Ελλάδα η φωτογραφία έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας. Προσωπικά είμαι πολύ αισιόδοξη για την εξέλιξή της. Ειδικά όσον αφορά τα κοινωνικά ζητήματα που μας απασχολούν, η φωτογραφία έχει αποκτήσει μεγάλη δύναμη. Έχει προβληματίσει, έχει συγκινήσει, έχει ευαισθητοποιήσει σε μέγιστο βαθμό. Έχει καταφέρει να γίνει το εισιτήριο για πολλούς ανθρώπους απ όλη την υφήλιο που γίνονται θεατές της Ελληνικής πραγματικότητας.

Τι εξοπλισμό χρησιμοποιείς;

Μια SONY a 5000 mirrorless η οποία λόγω μεγέθους με βοηθάει να κατασκοπεύω μέσα απ τον φακό ό,τι γοητεύει την ματιά μου με τρόπο διακριτικό.

Η Βίβιαν Λιάτου παρακολουθεί μαθήματα φωτογραφίας στο εργαστήρι του Δήμου Περιστερίου.

Επίσης παρακολουθεί και σεμινάρια φωτογραφίας με τον Βαγγέλη Ταμβάκο στην ομάδα Ενσταντανέ.