Μαμαδες αυτό που μας δένει με τις κόρες μας είναι οι διαφορές μας που πρέπει να αγαπήσουμε!
Και έρχονται κάποιες στιγμές εκεί που δεν το περιμένεις να σε τραβήξουν απότομα από τα όνειρα και να σε ρίξουν μέσα σε έναν εφιάλτη. Κάπως έτσι νιώσαμε τις μέρες που μας άγγιξε η πανδημία κορωνοϊού. Και σιγά, σιγά το μόνο που τριγυρνούσε στο σπίτι μας ήταν φόβος, θλίψη, πανικός, μελαγχολία …
"‘Ει στοπ" είπαμε με την κόρη μου, μέχρι εδώ, έχουμε η μία την άλλη και μπορούμε να δημιουργήσουμε.
Και κάπως έτσι γίναμε η μία το μοντέλο της άλλης. Με αυτήν την φωτογράφιση είναι σαν να μπαίνει η μια στην θέση της άλλης. Πότε το πρώτο κλικ είναι δικό μου (της μαμάς ) και πότε της κόρης. Η κάθε μία μας πρέπει μετά να αντιγράψει την πόζα ή την ματιά.
Αυτή η φωτογράφιση δεν έχει να κάνει με κάποιο πρότζεκτ έκθεσης, αλλά με το να νιώθουμε εμείς όμορφα και δημιουργικά, να μάθουμε να εκτιμάμε η μία την άλλη και κυρίως τον εαυτό μας και αυτά που έχουμε. Ελπίζω αυτό το φωτογραφικό παιχνίδι να τραβήξει για πολλά, πολλά χρόνια. Νιώθουμε πραγματικά πολύ όμορφα που άγγιξε κάποιους ανθρώπους όλο αυτό και ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον σας.
https://www.ifocus.gr/magazine/fotografika-portfolios-synenteykseis/2822-mamades-afto-pou-mas-denei-me-tis-kores#sigProId728c38befc