Φωτογραφίζω, γιατί δεν ξέρω πως αλλιώς να ψάξω μέσα μου. Και δεν ξέρω καν τι ψάχνω...

Πότε και με ποια αφορμή ξεκίνησες αυτό το φωτογραφικό ταξίδι; 

Δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός. Από μικρός θυμάμαι ότι μου άρεσε πάρα πολύ ο κινηματογράφος. Όταν μεγάλωσα με ενδιέφεραν και οι τέχνες γενικότερα και κάπως έτσι δειλά δειλά μπήκε και η φωτογραφία στη ζωή μου. Ένα εύκολο μέσο στην αρχή με το οποίο ανακάλυψα έναν καινούριο κόσμο. Σιγά σιγά με τα χρόνια έγινε κάτι πιο βαθύ και αυτή η σχέση εξελίχτηκε σε απαραίτητη ανάγκη. Μια σχέση βαθιάς αγάπης και έρωτα είχε ξεκινήσει. Ένας εσωτερικός διάλογος που βρήκε διέξοδο. 

Ζεις και εργάζεσαι στη Δράμα πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι εκεί η φωτογραφική διαδικασία. Νιώθεις/ έχεις κάποιους περιορισμούς ή αποκλεισμούς λόγω απόστασης από την Αθήνα που γίνονται, θα τολμούσα να πω, ακατάπαυστα φωτογραφικές δράσεις και εκδηλώσεις; 

Ενδεχομένως αλλάζει η θεματική σου προσέγγιση λόγω του τόπου που ζεις αλλά όχι ο βαθμός δυσκολίας αυτής. Έτσι νιώθω εγώ τουλάχιστον. Το θέμα των φωτογραφικών δράσεων, εκδηλώσεων και εκθέσεων είναι ένα σημαντικό κομμάτι που όντως λείπει από την επαρχία. Προσπαθούμε με εξορμήσεις και εκδρομές να είμαστε παρόντες στα μεγάλα φωτογραφικά γεγονότα ώστε να μην χάνουμε την επαφή μας με τον υπόλοιπο φωτογραφικό κόσμο. Έτσι και αλλιώς η Θεσσαλονίκη στην οποία συμβαίνουν πολλά φωτογραφικά γεγονότα, είναι  μόνο μιάμιση ώρα απόσταση από εμάς.

Στη Δράμα δραστηριοποιείται και μια φωτογραφική ομάδα, αν δεν κάνω λάθος ήσουν πρόεδρός της. Πες μας περισσότερα γι αυτή την ομάδα. 

Ναι έχεις δίκιο. Είναι η ομάδα ΈΦΟΔΟΣ που αποτελείται από 30 αξιόλογους φωτογράφους. Η ομάδα μας δεν έχει διδακτικό πρόσημο μιας και όσοι είναι σε αυτήν έχουν άρτια τεχνική κατάρτιση οπότε οι συζητήσεις μας, τα σεμινάρια μας και οι εισηγήσεις των μελών επικεντρώνονται περισσότερο πάνω στην καλλιέργεια του βλέμματος και της φωτογραφικής μας γλώσσας. Είναι ιδιαίτερα δραστήρια ομάδα με ημερίδες, εκθέσεις και σεμινάρια πάντα όμως με βάση την φωτογραφία ως μέσο προσωπικής έκφρασης. 

Εδώ, σε αυτή την παρουσίαση εστιάζουμε σε μα συγκεκριμένη φωτογραφική εργασία που έχει να κάνει με τις ιστορίες που διαδραματίζονται μέσα στο σπίτι σου, το Home Tales. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα και πόσο εύκολο για εσένα είναι να υλοποιηθεί; 

Αυτή η ιδέα προέκυψε για δύο λόγους. Από την μία ήθελα να φωτογραφίζω καθημερινά και  από την άλλη έγινα σε μικρό χρονικό διάστημα πατέρας δύο μικρών παιδιών και έπρεπε να μείνω περισσότερο μέσα στο σπίτι. Έτσι με το νέο αυτό ρόλο του πατέρα-δημιουργού, ξεκίνησα το “Home Tales” το οποίο μετά από τρία χρόνια δημιούργησε ένα ενιαίο, αλλά εξελισσόμενο σώμα δουλειάς, που συνεχίζεται ακόμη και τώρα. 

Κούκλες και παιχνίδια είναι οι κεντρικοί ήρωες στις περισσότερες φωτογραφίες σου υποδηλώνοντας με αυτό τον τρόπο την ύπαρξη παιδιών, ωστόσο σε λίγες μόνο φωτογραφίες βλέπουμε παιδιά κι αυτά είναι φωτογραφημένα με ένα τρόπο που δεν εκθέτει τα προσωπάκια τους. Θα ήθελα να μου πεις τη γνώμη σου πάνω σε αυτό. Διότι, φαίνεται να έχεις κάνει μια ιδιαίτερη μελέτη και μεταχείριση πάνω σε αυτό το πολύ ευαίσθητο και λεπτό ζήτημα. Αυτό, δλδ, της φωτογράφισης παιδιών. 

Καταρχάς πρώτα από όλα το θέμα είναι τεχνικό. Θέλοντας εσωτερικές εικόνες με υψηλή ποιότητα χρειάζομαι αρκετό χρόνο και ακινησία για να κάνω τις εικόνες μου οπότε δεν ταιριάζει μέσα σε όλο αυτό η αεικινησία των παιδιών. Γι’ αυτό το λόγο και τις περισσότερες φορές φωτογραφίζω αργά το βράδυ. Αρκετές φορές όμως η πραγματικότητα έρχεται και σε εκπλήσσει κ έτσι προκύπτουν και εικόνες με την ύπαρξη ανθρώπινου στοιχείου. ¨Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα για τα πρόσωπα των παιδιών, εσκεμμένα δεν επιλέγω να έχουν κεντρικό ρόλο πρόσωπα σε όλες τις δουλειές μου μιας και η ύπαρξη ενός  προσώπου είναι αυτό που πάντα τραβάει πρώτα το βλέμμα, με αποτέλεσμα να χάνεται η ανάγνωση της γενικότερης εικόνας. Επίσης ενεργώντας και ως πατέρας θα ήταν άδικο να εκθέσω τα παιδιά μου χωρίς την συγκατάθεση τους. 

Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος που επέλεξες το τετράγωνο φορμά σε συνδυασμό με το χρώμα; Τι φωτογραφικό εξοπλισμό χρησιμοποίησες για να παράξεις αυτό το αποτέλεσμα;

Μετά από αναζήτηση στις διάφορες φόρμες,  το τετράγωνο κάδρο ήρθε και έδεσε μπορώ να πω μέσα μου και εδώ και πέντε χρόνια φωτογραφίζω μόνο τετράγωνα. Αυτή η στατικότητα, η ακινησία και το βάρος του τετράγωνου κάδρου θεωρώ ότι ταιριάζει απόλυτα με την τάξη και την κεντροβαρή συνέπεια που θέλω στα κάδρα μου. Αυτήν την επιλογή βέβαια μου την δίνει και η μηχανή μου, οπότε και βλέπω τετράγωνα μέσα από το προσοφθάλμιο. Το χρώμα προέκυψε όταν αντιλήφθηκα την αγάπη μου για την διαχείριση του χρώματος καθώς και ότι μπορεί να είναι πολύ δυνατή αυτή η μεταβλητή στην προσωπική έκφραση. Αυτά τα δύο καλούπια όπως τα λέω, ταίριαξαν μέσα μου και θεωρώ πως καθάρισαν το βλέμμα μου. Χρησιμοποιώ μία mirrrorless crop μηχανή με έναν απλό φακό 18-55 τον οποίο όμως δουλεύω αυστηρά στα εστιακά μήκη από 18-23 και διάφορες φωτιστικές πηγές που βρίσκω μέσα στο σπίτι μου. Παιδικές λάμπες, Πορτατίφ, Φλας κινητών, Φακούς, Χρωματιστές Ζελατίνες και διάφορα άλλα. 

Θα ήθελες να μας πεις ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου φωτογράφοι και τι είναι αυτό που σε γοητεύει σε αυτούς΄

Αγαπημένοι μου φωτογράφοι είναι οι: Philip Lorca Dicorcia, Stephen Shore, Luigi Ghirri, Alec Soth, Joel Sternfeld.

Αυτό που με γοητεύει σε αυτούς είναι η διαύγεια του βλέμματος, η διαχείριση του χρώματος, η όχι και τόσο ξεκάθαρη αφήγηση των εικόνων τους (δεν είναι ξεκάθαρες οι απαντήσεις στο θεατή) και τέλος η ζωγραφική προσέγγιση και τοποθέτηση των πραγμάτων στο χώρο.

Πέρα από το project που παρουσιαζουμε υπάρχει κάτι άλλο που δουλεύεις αυτή τη στιγμή και θα ήθελες να αναφερθείς;

Το άλλο project που δουλεύω αυτή τη στιγμή είναι το terra drama που στην ουσία συνεχίζεται εδώ και 5 χρόνια. Φωτογραφίζω τον τόπο μου, με τον οποίο συνδιαλεγομαι καθημερινά και μελετώ τη συνθήκη αυτής της σχέσης, με το πέρασμα του χρόνου...

Λίγα λόγια για τον Κυριάκο Μιχαηλίδη

Γεννήθηκε στη Δράμα τον Ιούνιο 1982 όπου ζει και εργάζεται έως σήμερα. Έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Καβάλα. Ασχολείται εντατικά με τη φωτογραφία από το 2010. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια φωτογραφίας με τον Πλάτωνα Ριβέλλη, Ηρακλή Παπαιωάννου, Χρήστου Κοψαχείλη, Γιώργο Κατσάγγελο και Πάρη Πετρίδη. Από το 2014 έως το 2019 ήταν πρόεδρος της φωτογραφικής ομάδας Δράμας «Εφοδος» και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις με αυτήν. Δουλειά του έχει παρουσιαστεί και στο Φωτογραφικό κέντρο Θεσσαλονίκης.Το καλοκαίρι του 2017 έργα του εκτέθηκαν στο Ρέθυμνο μαζί με τον καλλιτέχνη και δάσκαλο φωτογραφίας Μανώλη Καραταράκη. Το 2017 έγινε ένα μεγάλο βήμα για εκείνον, συμμετείχε στο ATHENS PHOTO FESTIVAL στους Νέους Έλληνες Φωτογράφους, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αναγνωρίσιμα  φεστιβάλ του κόσμου. Το καλοκαίρι του 2019 συμμετείχε στο εκθεσιακό πρόγραμμα Parallel Voices 2019 του Photometria Festival στα Γιάννενα με την δουλειά του TERRA DRAMA