Η Άννυ Βλαχοπούλου μας ταξιδεύει, με την δική της ευαίσθητη και ιδιαίτερη ματιά, στην εσχατιά της Ελλάδας, σε έναν τόπο που παραμένει άγνωστος για πολλούς, όπως επίσης και παρεξηγημένος από κάποιους άλλους, στον τόπο των Πομάκων. 

 Η συγκεκριμένη εργασία αν και παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 2017, εξακολουθεί να παραμένει επίκαιρη, να μας προβληματίζει  και να μας συγκινεί.

Η ίδια αναφερόμενη στη δουλειά της εξηγεί:

«Το φωτογραφικό εγχείρημα «Πομάκοι, Οι μετακινούμενοι-αποκλεισμένοι νομάδες»* είχε σκοπό να προσεγγίσει τους τόπους των Πομάκων. Οι Πομάκοι είναι μια μικρή εθνοτική ομάδα που κατοικεί στην ορεινή ζώνη της Ροδόπης, κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων και αποτελούν το 34% του συνόλου της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. 

Στο διάβα των αιώνων συχνά βρέθηκαν ανάμεσα σε διαφορετικές γλώσσες, θρησκείες, παραδόσεις, πολιτικές επιλογές. Το 1936 η μεταξική δικτατορία δημιούργησε επιτηρούμενες ζώνες πρόσβασης προς τα πομακοχώρια, τοποθετήθηκαν μπάρες και η είσοδος -έξοδος απαιτούσε την έκδοση ειδικής άδειας.Το καθεστώς που συντέλεσε στην απομόνωση και στην κοινωνική και οικονομική περιθωριοποίησή τους, σταμάτησε να ισχύει μόλις το 1995. Όμως ακόμη και μέχρι σήμερα οι Πομάκοι εξακολουθούν να αποτελούν μια παρεξηγημένη πληθυσμιακή ομάδα, που μέσα στα γεωγραφικά όρια του ελληνικού κράτους αναζητά την εθνική της ταυτότητα και βρίσκεται στο στόχαστρο διαφορετικών κατά καιρούς πολιτικών.»

*Η έκθεση με τον τίτλο: Πομάκοι. Οι μετακινούμενοι-αποκλεισμένοι «νομάδες», παρουσιάστηκε στα Ιωάννινα, στο Ιτς Καλέ τον Ιούνιο του 2017, στο πλαίσιο της συνάντησης Αρχαιολογικοί Διάλογοι.

 Λίγα λόγια για την Άννυ Βλαχοπούλου

H Άννυ Βλαχοπούλου γεννήθηκε στην Ξάνθη, σπούδασε γραφιστική και απασχολήθηκε στους τομείς της διαφήμισης και των εκδόσεων. Το 2002 άρχισε να εργάζεται στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ενώ από το 2014 υπηρετεί στο Τμήμα Εκθέσεων, Επικοινωνίας και Εκπαίδευσης του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης. Ασχολείται με τη φωτογραφία συμμετέχοντας σε ομαδικές εκθέσεις και διαγωνισμούς φωτογραφίας από το 2005.

Με αφορμή τον τόπο καταγωγή της, αλλά και την ελληνική επαρχία που έζησε και δούλεψε για χρόνια, επιλέγει φωτογραφικά θέματα που φέρνουν στο προσκήνιο τόπους μνήμης. Οι τόποι μνήμης δεν περιλαμβάνουν μόνο ιστορικά κτίρια και μνημεία, αλλά ταυτίζονται σε μεγάλο βαθμό με τους ανθρώπους και όλα όσα αυτοί «μεταφέρουν». Στη γλώσσα, στις αφηγήσεις, στα τραγούδια και τα πανηγύρια, στο φαγητό, οι άνθρωποι έμαθαν να κουβαλούν τον τόπο τους όπου κι αν πάνε. 

Φωτογραφικές Εκθέσεις - ∆ιακρίσεις

Μαϊος 2011: DOGAYCONTEST ∆ιεθνής φωτογραφικός ∆ιαγωνισμός (Τουρκία). Ανάρτηση στην κατηγορία locallife

Αύγουστος 2009: Συμμετοχή στην ομαδική έκθεση φωτογραφίας του Μικρού Πολυτεχνείου στην Αθήνα

2010-2014: Συμμετοχή σε όλες τις εκθέσεις φωτογραφίας της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας – Παράρτημα Πρέβεζας 

Ιούνιος 2013: Συμμετοχή στην ομαδική έκθεση φωτογραφίας της ΕΦΕ στο πλαίσιο του 2ου Φεστιβάλ φωτογραφίας στο Μεσολόγγι

2014: Ανάρτηση φωτογραφίας από τον αρχαιολογικό χώρου του Βουθρωτού στις 4 καλύτερες του αγγλικού περιοδικού Antiquity.

2017: Ατομική έκθεση «Πομάκοι. Οι μετακινούμενοι-αποκλεισμένοι νομάδες» στα  Ιωάννινα

2015-2018: Συμμετοχή σε εκθέσεις του φωτογραφικού κέντρου Θεσσαλονίκης