Το Trust me I am a photographer, απευθύνεται σε νέους φωτογράφους, όπως ο Χρήστος Νικόλης, δίνοντας την ευκαιρία σε ανθρώπους που αγαπούν τη φωτογραφία να προβάλουν τη δουλειά τους.

Πότε και με ποια αφορμή ξεκίνησε η φωτογραφική σου διαδρομή;

Η ενασχόλησή μου με την φωτογραφία ξεκίνησε το 1984 κατά τη διάρκεια μιας φοιτητικής εκδρομής. Ένας από τους συμφοιτητές μου πρόσφερε τη δεύτερη μηχανή του ώστε να του κάνω παρέα στη φωτογράφηση ενός παραδοσιακού ναυπηγείου. Μου είπε κατά λέξη «εστιάζεις με αυτό το δακτυλίδι εάν το κρίνεις σκόπιμο. Έχει συννεφιά οπότε θα τραβάς με 250 ταχύτητα και διάφραγμα 5,6. Εάν βγει ο ήλιος βάλε 8 ή 11». Αυτό συνάμα ήταν και το πρώτο μου μάθημα. 

Τι σε εμπνέει για να φωτογραφήσεις;

Μου δίνει κίνητρο η δημιουργία μιας εικόνας που γεννά συνειρμούς και συναισθήματα. 

Τι σημαίνει για σένα φωτογραφία; 

Η φωτογραφία είναι αφαιρετική διαδικασία και αυτό με γοητεύει.

Έχεις επιλέξει κάποιο συγκεκριμένο είδος φωτογραφίας που θα ‘θελες να ακολουθήσεις;

Κλίνω σαφώς προς την ανθρωποκεντρική φωτογραφία η οποία είναι το συνεχές ανεκπλήρωτο θέλω μου. Το σημειωματάριό μου γεμίζει καθημερινά με ιδέες που τελικά ένα μέρος τους υλοποιούνται και γίνονται εικόνες. Από την άλλη, έχω μία ιδιαίτερη αγάπη για τη φωτογράφηση αρχαιολογικών χώρων και μουσείων. Η προτίμησή μου σε αυτό το θέμα ξεκίνησε το 1988 όταν φωτογράφισα για δύο μήνες μία αρχαιολογική ανασκαφή.

Πώς επεμβαίνεις και πώς επεξεργάζεσαι τη φωτογραφία σου για να φτάσεις στο τελικό αποτέλεσμα;

Θεωρώ ότι η επεξεργασία είναι ένα μέρος της δημιουργίας. Δεν κάνω διάκριση ούτε σταδιοποιώ την επέμβαση, τραβώντας μια γραμμή για το ανεκτό ή μη. Ακόμη και στο θάλαμο υπήρχαν φορές ή καλύτερα φωτογραφίες που για να αποδοθεί η επιθυμητή έννοια, η επέμβαση ήταν καταλυτική τόσο κατά την εμφάνιση του φιλμ όσο και κατά τη διάρκεια της εκτύπωσης. Σήμερα συμβαίνει ότι συνέβαινε πάντοτε. Η επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος όσο αφορά το τι θέλουμε να δημιουργεί μία φωτογραφία σε όποιον τη βλέπει είναι το σημαντικό και όχι ο βαθμός χρήσης ενός λογισμικού.

Ποιος φωτογράφος θεωρείς πως σε έχει επηρεάσει;

Να απαντήσω για το ποιοι ζωγράφοι με συγκινούν; Σαφώς ο Mark Rothko και ο Joan Miro. Από την άλλη πλευρά ο κατάλογος των φωτογράφων που θαυμάζω είναι τεράστιος. Πέρα από τους μεγάλους και καταξιωμένους, θαυμάζω και το έργο φωτογράφων που ακολουθώ μέσω φωτογραφικών ιστοσελίδων. Κάποιοι που δεν χορταίνω τα έργα τους είναι ο Raphael Guarino και ο Dariusz Klimczak.

Αν σου δινόταν η ευκαιρία να συναντήσεις τον αγαπημένο σου φωτογράφο, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα τον ρωτούσες;

Θα ρωτούσα το Sebastiao Salgado εάν θεωρεί ότι η απόφασή να ασχοληθεί με τη φωτογραφία έχει συμβάλει στην προσωπική του ευτυχία.

Νομίζεις πως λείπει κάτι αυτή τη στιγμή από τα φωτογραφικά δρώμενα στη χώρα μας για έναν νέο φωτογράφο κι αν ποιο θα ήταν αυτό;

Γενικά θεωρώ ότι στην εποχή μας το φωτογραφικό γίγνεσθαι έχει θετικό πρόσημο. Αυτό που θα ήθελα είναι να υπάρχουν ακόμη περισσότερα φωτογραφικά δρώμενα και δεν αναφέρομαι μόνο στους διαγωνισμούς και τις εκθέσεις. Η σημερνή ψηφιακή εποχή προσφέρεται για την υλοποίηση ενεργειών που θα δώσουν βήμα στο έργο φωτογράφων και θα αυξήσουν τους θιασώτες της φωτογραφίας. 

Λίγα λόγια για τον Χρήστο Νικόλη

Ο Χρήστος Νικόλης γεννήθηκε στη Γερμανία και ζει μόνιμα στην Αθήνα. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων. Έμαθε φωτογραφία παρακολουθώντας σεμινάρια της ΕΦΕ και μελετώντας βιβλία και περιοδικά εστιάζοντας όχι μόνο στην τεχνική αλλά και στη θεωρία. Εντρύφησε μέσα από τη λήψη μονόχρωμων φιλμ που με ευλάβεια επεξεργαζόταν στο σκοτεινό θάλαμο.

Εκφράζεται με τη συγγραφή και τη δημιουργία φωτογραφιών. Διατηρεί τα ιστολόγια και