Η εκστρατεία ευαισθητοποίησης ήταν προσαρμογή της αντίστοιχης καμπάνιας της γαλλικής οργάνωσης AIDES που έγινε στο Παρίσι.

Στέφανε, πρόσφατα συμμετείχες ως φωτογράφος της καμπάνιας για την ευαισθητοποίηση του κοινού απέναντι στο HIV/AIDS. Το Κέντρο Ζωής "έτρεξε" αυτήν την καμπάνια στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Πώς είναι να βλέπεις τις φωτογραφίες σου να "κινούνται" στην Αθήνα;

Εντυπωσιάσθηκα . Η αλήθεια είναι ότι όταν είδα το πρώτο πορτρέτο στο σταθμό του Συντάγματος, να θέτει στο επιβατικό κοινό την ερώτηση -Αν ήμουν θετικός; ...για να είμαι ειλικρινής αυτό που σκέφτηκα, είναι τα καταφέραμε ! Αυτό εισπράξαμε, εν τέλει από την ανταπόκριση του κοινού, δεν μιλάμε για χιλιάδες μιλάμε για εκατομμύρια πολίτες που προβληματίσθηκαν.

Κάθε πρόσωπο και μια ερώτηση; Τα πορτραίτα των φωτογραφιζόμενων έπρεπε να "στέκονται" απέναντι στον θεατή θέτοντας ερωτήματα, ερωτήματα που έχουν να κάνουν με θέματα ζωής και θανάτου. Πόσο εύκολο ή πόσο δύσκολο ήταν για σένα να αποτυπωθεί αυτό έχοντας σαν μέσο τη φωτογραφική μηχανή σου;

Δεν ήταν και τόσο εύκολο, στη φωτογραφία άλλωστε το πορτρέτο πότε δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Πράγματι, οι επιβάτες των μέσων μαζικής μεταφοράς κλήθηκαν να απαντήσουν σε μια λανθασμένη εντύπωση που είχαν οι περισσότεροι για τους οροθετικούς. Η καμπάνια αυτή είχε στόχο να σπάσει αυτήν την άποψη, θα το πω με ένα παράδειγμα: ʼν πάμε και πούμε σε ένα οροθετικό - έχεις AIDS; Αυτόματα του βάζουμε μια ταφόπλακα. Χάρη στην επιστήμη οι οροθετικοί, σήμερα, έχουν ένα προσδόκιμο ζωής ακριβώς το ίδιο με εμάς, και παράλληλα η ποιότητα ζωής είναι ακριβώς όπως της δικής μας. Σήμερα, υπάρχουν οροθετικοί δεν υπάρχουν ασθενής με AIDS ΔΕΝ νοσούν. AIDS σημάνει να βρίσκεσαι στο τελευταίο στάδιο της νόσου. Και κάτι που το επαναλαμβάνουμε συνέχεια , δεν μεταδίδεται ο ιός από την κοινωνική επαφή είναι πολύ γνωστό αυτό! Ο στιγματισμός των οροθετικών είναι θάνατος !

Περιέγραψε μας την εμπειρία σου μέσα από αυτή την καμπάνια, ποιες ήταν οι δυσκολίες αυτού του εγχειρήματος, μέσα από το όλο στήσιμο της δουλείας, σου δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσεις οροθετικούς ανθρώπους;

Η φωτογράφιση έγινε στα Athens Αrt Studio και κράτησε δύο μέρες ,περάσαμε πολύ όμορφα. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους, με εντυπωσίασε η συννέπεια τους άλλα και ο επαγγελματισμός τους ! Δυσκολίες δεν υπήρχαν ήταν όλα πολύ οργανωμένα, και τα χρονοδιαγράμματα τηρήθηκαν αυστηρά. Η εκστρατεία ευαισθητοποίησης ήταν προσαρμογή της αντίστοιχης καμπάνιας της γαλλικής οργάνωσης AIDES που έγινε στο Παρίσι. Nαι, συνάντησα αρκετούς οροθετικούς και γνωρίζω αρκετούς, έχω και φίλους μπορώ να σου πω. Δεν γνωρίζω όμως κάποιον εγώ προσωπικά που να έχει πει δημόσια ότι είναι οροθετικός, και να μην έχει δεχθεί στη ζωή του ρατσιστική συμπεριφορά, δυστυχώς αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα, δεν είναι άνθρωποι που ζουν στο περιθώριο είναι άνθρωποι κανονικοί ! 



Καμπάνιες σαν κι αυτή νομίζεις πως τελικά ευαισθητοποιούν τον κόσμο; Έχει η εικόνα τη δύναμη να αφυπνίζει συνειδήσεις;

Ναι, είναι! Αν είναι στοχευμένες και σχεδιάζονται από επαγγελματίες. Μονό η εικόνα έχει την δύναμη να αφυπνίζει συνειδήσεις, δεν είναι μια εικόνα χίλιες λέξεις, είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό !

Η επιλογή των προσώπων έγινε από εσένα; Πώς αντέδρασαν οι φωτογραφιζόμενοι στην ιδέα αυτού του εγχειρήματος;

Η επιλογή των προσώπων,ναι, έγινε και από εμένα άλλα τον τελικό λόγο τον είχε το Κέντρο Ζωής. Ο Φώτης Σεργουλόπουλος, η Μαρία Μπακοδήμου, ο Γιώργος Καπουτζίδης, η Εθνική Ομάδα Πόλο ανδρών, η Βίκυ Αρβανίτη, η ʼννα Κουρουπού, ο Θανάσης Τσαλταμπάσης, η Αργυρώ Μπαρμπαρήγου, η Βίκυ Καγιά, ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο Μιχάλης Μουρούτσος, και ο Παύλος Μάμαλος, ήταν οι φωτογραφιζόμενοι μου όλοι αυτοί το έκαναν αφιλοκερδώς, και όχι μονό αυτό άλλα και την στήριξαν.

Στέφανε, ποιο είδος φωτογραφίας σε συναρπάζει, και πού κατατάσσεις τον εαυτό σου φωτογραφικά;


Δύσκολο να σου απαντήσω σε αυτό, όλα τα ειδή της φωτογραφίας μου αρέσουν αν δεις αυτά που έχω κάνει θα μπερδευτείς . Τρία χρονιά στο protagon φωτογραφία και φωτορεπορτάζ. Δύο χρόνια στη Metropolis free press έως και σήμερα, τώρα στο Protothema.gr στην κατηγορία City Stories κάνουμε πολιτιστικό .μόνο γάμους δεν κάνω !

Υπάρχει κάποιος/ οι φωτογράφος/ οι που σε ενέπνευσαι/ σαν;

Robert Capa - Ansel Adams- Henri Cartier-Bresson- Andre Kertesz- Brassai- Dorothea Lange- Diane Arbus- Richard Avedon- Jerry Uelsmann- Helmut Newton είναι και άλλοι άλλα αυτούς αξίζει κάποιος να του μελετήσει πολύ καλά!

Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε όλα τίθενται κάτω από αμφισβήτηση, κρίση στην οικονομία, κρίση στις σχέσεις, προσωπικά αδιέξοδα. Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στα νέα παιδιά που αγαπούν τη φωτογραφία αλλά φοβούνται να την ακολουθήσουν επαγγελματικά;

Να το κάνουν! Πότε δεν ξέρεις που θα βρεθείς σε αυτό ! Η αγορά έχει ανάγκη από καλούς φωτογράφους άλλα οφείλουν να εκπαιδευτούν σωστά ! Θα τους πρότεινα να το κάνουν στο εξωτερικό είναι διαφορετικό το επίπεδο σπουδών και κοστίζει ακριβώς το ίδιο, όπως εδώ ! Το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν έχει την τέχνη της φωτογραφίας σε πανεπιστημιακό επίπεδο ακόμα, μονό τα ΤΕΙ έως εκεί !

Ευκαιρίες υπάρχουν δεν χάθηκαν όλα! Το internet ανθίζει στην ενημέρωση και η ανάγκη για φωτογραφικούς συντάκτες είναι απαραίτητη , αν θέλεις να λέγεσαι σοβαρό μέσο ενημέρωσης, οι εποχές άλλαξαν.

Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω και κλείνοντας να μας δώσεις το μότο αυτής της συνέντευξης

Να μάθουμε να αγαπάμε τους ανθρώπους, όπως είναι! Αυτό !