Γιώργο σε καλωσορίζω στο iFocus.gr και σε συγχαίρω για τη διάκριση που είχες πρόσφατα στον διεθνή διαγωνισμό του LENSCULTURE. Θα ήθελα να μας πεις πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη φωτογραφία.

Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Με την φωτογραφία ξεκίνησα το 2009 ως αφορμή για να περπατάω περισσότερο. Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα πως θα ήταν κάτι παραπάνω από ένα χόμπι που θα βαριόμουν μέσα στην επόμενη διετία. 

Μένεις και εργάζεσαι στην Κρήτη αλλα δεν βιοπορίζεσαι από τη φωτογραφία κάνω λάθος;

Ναι, ζω και εργάζομαι στο Ηράκλειο και η σχέση μου με την φωτογραφία δεν είναι επαγγελματική.

Στην περιφέρεια που ζεις, κάποιος σαν κι εσένα που ασχολείται με την τέχνη της φωτογραφίας, βρίσκεις πως έχει αρκετές ευκαιρίες να εξελιχθεί, να σπουδάσει, και να δικτυωθεί ή νομίζεις πως αδικείται με κάποιο τρόπο; 

Ευχαριστώ που είχες την λεπτότητα να χρησιμοποιήσεις τον όρο "περιφέρεια" αντι "επαρχία", στο επόμενο μου ταξίδι θα σου κρατάω έναν ντενεκέ λάδι και ένα κεφάλι τυρί. Επέτρεψε μου όμως να χρησιμοποιήσω τον δεύτερο όρο γιατί η λέξη κλειδί εδώ και αυτό που μπορεί να κάνει κάποιον (επαρχιώτη ή πρωτευουσιάνο) να νιώθει αδικημένος ή αποκλεισμένος  δεν είναι τόσο η έλλειψη συναναστροφών, σχολών, σεμιναρίων, δρωμένων την οποία αντιμετωπίζει στην επαρχία, (ζούμε στην εποχή του διαδικτύου άλλωστε και όλοι έχουν πρόσβαση σε όλα) αλλά ο επαρχιωτισμός. Αυτό  που ονομάζουμε "σύγχρονη Ελληνική φωτογραφία" είναι μια μικροκοινοτήτα με όλα τα χαρακτηριστικά -αρνητικά και θετικά-  που συναντάμε στην καθημερινότητα μας. PR,  δικτύωση, κολακεία, νεποτισμός, κουμπαροκρατία και πελατειακές σχέσεις είναι καταστάσεις που συναντάμε και στον φωτογραφοκόσμο και που όλοι λίγο-πολύ συντηρούμε ή ανεχόμαστε. Το παρήγορο για κάποιον νέο φωτογράφο είναι ότι ακόμα και αν κάποιες μετριότητες καταφέρνουν να επιβιώνουν και ενίοτε να αναδεικνύονται αυτό δεν σημαίνει ότι οι καλοί χάνονται. 

From Series Down The Rabbit Hole

Αν γυρίσεις το βλέμμα σου πίσω στον χρόνο θα βρεις κάποιους ανθρώπους που σε ενέπνευσαν και σε πήγαν παρακάτω φωτογραφικά; Θα ήθελες να αναφερθείς ποιοι ήταν και ίσως εξακολουθούν να είναι; 

Όλα αυτά τα χρόνια απέφυγα συστηματικά και επίμονα να συμμετάσχω σε κάποιο σεμινάριο ή workshop όχι γιατί αμφισβητώ την αξία τους (υπάρχουν εξαιρετικοί Δάσκαλοι στον χώρο) αλλά γιατί μου αρέσει η διαδικασία του ψαξίματος και η μέθοδος δοκιμή-λάθος. Συναναστρέφομαι όμως ή απλά παρακολούθω πολλούς ανθρώπους της γενιάς μου που ξεκινήσαμε σε κοντινές εποχές την ενασχόληση μας με τη φωτογραφία. Χάρης, Λάμπρος, Αντώνης, Λουκάς, Μαρίνος, Δημήρης, Θανάσης και βέβαια η Τζίνα που με έχει βοηθήσει πολύ (με μεγάλη υπομονή και αυστηρότητα) στην επιμέλεια της δουλειάς μου. 

Το πρότζεκτ που διακρίθηκε στον διεθνή διαγωνισμό του LensCulture  και στάθηκε αφορμή για να σε προσεγγίσω γι αυτή τη συνέντευξη πότε περίπου το ξεκινάς πες μας λίγα λόγια γι αυτό.

Ξεκίνησε κάπου το 2017 και όχι με τρόπο στις μέρες μας θεωρείται ο ''ενδεδειγμένος'', ως ιδέα δηλαδή για την οποία θα έπρεπε να βγω έξω και να μαζέψω φωτογραφίες για να την αναδείξω, αλλά το αντίστροφο. Οι φωτογραφίες κατά μια έννοια κατηγοριοποιήθηκαν μόνες τους αφού ενώ απλώς φωτογράφιζα ότι μου κέντριζε το ενδιαφέρον κυνηγώντας αποκλειστικά την μία εικόνα ,σιγά σιγα φάνηκε ότι επέστρεφα συνεχώς στα ίδια θέματα. Η σχέση πολιτισμού-φύσης πάντα με ενδιέφερε και όταν έβαλα κάτω τις φωτογραφίες συνειδητοποίησα ότι οι ανθρώπινες κατασκευές-παρεμβάσεις σε ανοιχτά φυσικά τοπία που περιγράφουν την δουλειά αυτή, μου θύμιζαν κηλίδες στο αρχικό στάδιο κάποιου ανθρώπου που πάσχει από κάποιο αυτοάνοσο δερματικό νόσημα, έτσι γεννήθηκε η ιδέα της Ανθρωπόκαινου. 

A Cure for Anthropocene

Περίμενες αυτή τη διάκριση, να φανταστώ πως όχι, και επίσης θεωρείς πως τέτοιου είδους διακρίσεις οδηγούν κάπου; Το έχεις σκεφτεί καθόλου αυτό ή ακόμα είναι νωπό για τέτοιου είδους σκέψεις; 

Όχι δεν την περίμενα, όσο για το αν πιστεύω ότι θα οδηγήσει κάπου δεν γνωρίζω, ούτε έχω κάποιου είδους ατζέντα να προωθήσω με εργαλείο την διάκριση αυτή. Ρώτα με ξανά σε λίγο καιρό. 

 Πώς αισθάνεσαι με τους ανθρώπους που αναλύουν το έργο σου, το κριτικάρουν ή ακόμα σου πλέκουν εγκώμια, ειδικά τώρα μετά τη βράβευση. Πέφτουν μέσα στις αναλύσεις τους;

Αισθάνομαι μια χαρά και ας μη πέφτουν πάντα μέσα στις αναλύσεις τους. Είναι και κάπως σχετικό αυτό άλλωστε.  Ωστόσο δε γίνεται από την μία να μην μας αρέσει όταν κανείς δεν ασχολείται με τη δουλειά μας και από την άλλη όταν ασχολούνται να μη μας αρέσει αν δεν είναι όλα τα σχόλια θετικά ή εύστοχα. Μαζί με τα θετικά σχόλια έρχονται τα αρνητικά και για κάθε φανερό εγκώμιο ίσως υπάρχει ένας κρυφός λίβελος. 

From Series Going Public

Πες μου αν έχεις περάσει από φάσεις που αισθάνθηκες μπλοκάρισμα ή στασιμότητα και τι έκανες για να το ξεπεράσεις;

Ξεκίνησα με  την φωτογραφία δρόμου και μέχρι πριν λίγα χρόνια ούτε που θα μου περνούσε από το μυαλό να ασχοληθώ με κάτι διαφορετικό. Κάποια στιγμή ο δρόμος έγινε  η μόδα της εποχής και η μαζική παραγωγή και ο καταιγισμός εικόνων στα social media με κούρασε. Αρχικά σταμάτησα να ανεβάζω φωτογραφίες και κατάφερα να αποτοξινωθώ από την ψύχωση του uploading και αυτό ήταν το καθοριστικό βήμα. Μετά, στις βόλτες μου με την μηχανή έστρεψα τον φακό στις πιο ήσυχες εικόνες του αστικού και περιαστικού τοπίου. Εκεί κάπου στις αρχές του 2017 μου ανοίχτηκε όλο αυτό το καινούργιο πεδίο και ανακάλυψα ότι μου άρεσε περισσότερο από την "αγριότητα" του δρόμου. Έτσι σιγά σιγά το συρτάρι μου άρχισε να γεμίζει με εικόνες που όσο περνούσε ο καιρός άρχισαν να κατηγοριοποιούνται μόνες τους αφού όπως είπα, φωτογραφικά επέστρεφα συνεχώς στα ίδια θέμα. 

Φωτογραφία για εσένα είναι...

Όπως έχω ξαναπεί η φωτογραφία για μένα, αλλά και γενικά η τέχνη στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι ροδάκια στη βαριά υπαρξιακή μας βαλίτσα και ένας τρόπος να κοιτάμε πλαγίως αυτή τη κοινή πραγματικότητα. 

From Series In Crisis

Αυτή την περίοδο δουλεύεις κάποιο πρότζεκτ που θα ήθελες να μας μιλήσεις;

Αυτή την περίοδο συνεχίζω να φωτογραφίζω όπως κάθε φορά κυνηγώντας την μια εικόνα και μόνο. Επειδή οι εικόνες που παράγονται συνεχίζουν να είναι της ίδιας θεματολογίας θεωρώ τις δουλειές που έχετε δει ανολοκλήρωτες. Συνεχίζεται λοιπόν. 

Αν θέλει κάποιος να δει δουλειά σου τι πρέπει να κάνει;

Στo σάιτ μου Georgemarazakis.com

Στη σελίδα μου στο Facebook George Marazakis

Στη σελίδα μου στο Instagram George Marazakis