O Ανδρέας Ζαχαράτος προσεγγίζει την ελληνική & διεθνή τζαζ σκηνή αιχμαλωτίζοντας στιγμές που βρίσκεται διάχυτο το συναίσθημα και ο δυναμισμός της τζαζ μουσικής. Κάθε νότα μεταφράζεται σε κλικ και κάθε ακουστικό συναίσθημα σε μία φωτογραφική σύνθεση.
Andreas Zacharatos approximates the Greek and international Jazz music scene capturing the feeling and dynamism of Jazz music. Each note is translated into a "click" and each feeling is translated into a photographic composition.
Πρόλογος Σάκη Παπαδήμητρίου
«Είναι φανερό ότι ο Ανδρέας Ζαχαράτος, χώρια από τα άλλα ενδιαφέροντά του, ασχολήθηκε επί πολλά χρόνια με τους μουσικούς της τζαζ εν δράσει ή εν αναπαύσει και πολύ σπάνια ποζάροντας. Δεν έτυχε όμως να γνωριστούμε νωρίτερα. Κατά μυστήριο τρόπο μας έφερε κοντά η πόλη Matera της Ιταλίας το φθινόπωρο του 2014. Από τότε ξεφυλλίσαμε μαζί πολλά δικά του άλμπουμ και σε δύο περιπτώσεις συναυλιών, με εμένα και την Γεωργία Συλλαίου, οι φωτογραφίες που τράβηξε απέδειξαν την προσήλωσή του στους ανθρώπους, το σώμα τους και την εκφραστική που συμβαδίζει με κάθε κομμάτι – συγκέντρωση, ένταση, ευφορία, έκσταση. Επίσης, ένα γενικό χαρακτηριστικό είναι ο τρόπος που εκμεταλλεύεται καλλιτεχνικά τον φωτισμό του χώρου και των προσώπων, τις σκιές και τις λάμψεις, τις λεπτομέρειες του σώματος και των μουσικών οργάνων, το τυχαίο ή το επιλεγμένο περίγραμμα. Όταν τους μουσικούς δεν τους απασχολεί (για να μην πω ενοχλεί) ότι κάποιος παραμονεύει με τον φακό και τριγυρνά στη σκηνή, αυτό θα πει ότι υπάρχει εμπιστοσύνη στα κριτήρια του φωτογράφου. Αυτό ισχύει απολύτως με τον Ανδρέα Ζαχαράτο. Η παρουσία του εκπέμπει ευγένεια και οι μετακινήσεις του γίνονται πάντα με άνεση και ελευθερία αλλά και με διακριτικότητα. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το εκτυπωμένο αποτέλεσμα, γιατί οι φωτογραφίες του δεν είναι στατικές. Το βλέπεις, έχουν κινητικότητα. Δίνουν ερεθίσματα στον θεατή να προσδιορίσει τον ήχο και να προεκτείνει την μουσική έξω από το πλαίσιο της εικόνας».
It is obvious that apart from all his other interests, Andreas Zacharatos worked for many years with jazz musicians in action or at rest and very rarely posing. But we hadn’t met before. In a mysterious way we were united by the town of Matera in Italy in autumn 2014. Since then we browsed together many of his albums and in two concerts, with me and Georgia Sillaiou, the photographs he took confirmed his dedication to the people, their bodies and the expressivity consistent with each piece - concentration, intensity, euphoria, ecstasy. Moreover, one of his general characteristics is the manner he uses artistically the lighting of the faces and the spaces, the shadows and the flashes, the details of the body and of the musical instruments, the random or selected contours. When the musicians are not bothered (or annoyed) when someone lurks with a lens and wanders on stage, it means that they trust the photographer’s criteria. This is absolutely the case with Andreas Zacharatos. His presence radiates courtesy and he always moves with ease and freedom but also with discretion. This is confirmed by the printed result, because his photographs are not static. You can see that they have dynamism. They stimulate the viewer to define the sound and to extend the music outside the frame of the picture.
Sakis Papadimitriou Musician-author
https://www.ifocus.gr/magazine/fotografika-portfolios-synenteykseis/1719-jazz-moments#sigProId77dad3f20f
Jazz Moments
Στα μέσα της δεκαετίας του 70 άρτι αφιχθείς από τα Χανιά της Κρήτης ως έφηβος οι μουσικές μου αναζητήσεις περιοριζόντουσαν στην ποπ-ροκ σκηνή που εκείνη την εποχή άνθιζε στην πρωτεύουσα και ειδικά στην Πλάκα με τις μουσικές σκηνές. Η επαφή με την Τζάζ έγινε γύρο στα 1976 ακούγοντας τις πρώτες νότες καθισμένος στην πλατεία Ραγκαβά από το πικ-απ του Γιώργου Μπαράκου από το ομώνυμο Τζαζ κλαμπ που βρισκόταν απέναντι. Προς τα τέλη της δεκαετίας ενήλικος πια στου Μπαράκου άκουσα ζωντανά διάφορα σχήματα με Έλληνες και ξένους μουσικούς. Η αγάπη μου & η εξάρτηση με την Τζαζ είχε αρχίσει.
Το ταξίδι στη Τζαζ πέρασε από σταθμούς κλειδιά όπως το φεστιβάλ PRAXIS,από τα βιβλία και τις ραδιοφωνικές εκπομπές στο τρίτο πρόγραμμα του Σάκη Παπαδημητρίου, από το περιοδικό ΤΖΑΖ του Κώστα Γιανουλόπουλου, από το δισκάδικο PopElevenτων αδελφών Φαληρέα στη Σκουφά, από το HALFNOTE του Νίκου Σαχπασίδη και μετά του αξέχαστου Δημήτρη Δεικτάκη στο υπόγειο στη Μιχαλακοπούλου, στο λόφο του Στρέφη και στους Αμπελόκηπους, από τον JAZZFM του Κώστα Γιανουλόπουλου, από το περιοδικό του φίλου Γιώργου Χαρωνίτη ΤΖΑΖ & JAZZ και από τις τόσες ώρες ακρόασης των πρώτων βινυλίων Ελληνικής τζάζ σκηνής, και των σπάνιων για την Ελλάδα ηχογραφήσεων της διεθνής τζάζ σκηνής που έφερνε το PopEleven και με την καθοδήγηση του Κώστα Γιανουλόπουλου πλούτιζαν τη δισκοθήκη μου.
Η συνάντηση της Τζαζ με τη φωτογραφία ήρθε ως ανάγκη για να εκφραστεί η αγάπη μου στη μουσική και στους εκτελεστές της .
In the mid-70s just arrived from Chania Crete as a teenager my musical interests confined to pop-rock scene at the time flourished in the capital and especially in Plaka with musical scenes .The contact with the Jazz became round in 1976 listening to the first notes sitting in the square Rangava the turntables George Barakos from the homonymous jazz club located opposite. Towards the end of the decade as an adult at the Barakos club heard live different shapes with Greek and foreign musicians .The love and dependence with the Jazz music had begun.
The trip to the Jazz went from key stations such as PRAXIS festival ,from the books and radio shows in the third state program of Sakis Papadimitriou, from JAZZ magazine by Costas Gianoulopoulos ,from the record store Pop Eleven of Falirea brothers in Skoufa, from HALF NOTE jazz club by Nikos Sachpasidis and after the unforgettable Dimitri Deiktakis basement in Mihalakopoulou, Strefi and Ampelokipous, from the radio JAZZ FM by Costas Gianoulopoulos,from the friend George Haronitis magazine JAZZ & JAZZ and the many hours of listening first vinyls of Greek jazz scene, and rare recordings of the international jazz scene bring the Pop Eleven and under the guidance of Costas Gianoulopoulos enrich my collection.
The meeting of JAZZ with PHOTOGRAPHY came as a need to express my love for music and the performers.