Υπναγωγία: Οι υπναγωγικές εμπειρίες φαίνεται να συμβαίνουν στους ανθρώπους κατά την μεταβατική περίοδο ανάμεσα στις φάσεις συνειδητότητας (γνωστή και ως φάση εγρήγορσης) και της φάσης του ύπνου. Σε αντίθεση οι υπνοπομπικές εμπειρίες συμβαίνουν κατά την μεταβατική περίοδο ανάμεσα στον ύπνο και την συνειδητότητα.

Η Andrea Torres Balaguer είναι μία σύγχρονη φωτογράφος που ζεί και εργάζεται στην Ισπανία.

Γεννημένη μόλις το 1990, απόφοιτος της σχολής Καλών Τεχνών στη Βαρκελώνη, έχει επιδείξει από νωρίς ταλέντο και ξεχωριστή ματιά πάνω στη φωτογραφία.

Με μια φωτογραφική μηχανή από μικρή, δώρο των γονιών της, το οποίο αποτέλεσε ένα σημαντικό αντικείμενο γι αυτήν, ξεκίνησε να παρατηρεί τον κόσμο μέσα από έναν φακό.

Ωστόσο, ήταν τα τελευταία χρόνια στη σχολή της και η επιρροή που δέχθηκε από τους καθηγητές της, που της διαμόρφωσαν το στυλ που έχει έως και τώρα.

Με μια γρήγορη ματιά στο, μέχρι και σήμερα, έργο της, γίνεται εύκολα αντιληπτό το πόσο επηρεασμένη είναι από τον σουρεαλισμό και από την άλλη η προτίμησή της σε προσωπικά- μινιμαλιστικά ονειρικά μονοπάτια.

«Όλα μπορούν να γίνουν στα όνειρα. Μου αρέσει η ιδέα να μην έχω όρια όταν φαντάζομαι καταστάσεις. Με ευχαριστεί να βλέπω εικόνες όπου έχεις να ανακαλύψεις κάτι. Κατά την άποψή μου, το μυστήριο συνδέεται με την έκπληξη και οι εκπλήξεις είναι σε μεγάλο βαθμό όταν σκέφτεσαι τα όνειρα»

Η Andrea είναι επηρεασμένη από το κίνημα του σουρεαλισμού και ειδικά από τον Βέλγο καλλιτέχνη René Magritte. Πολλές από τις ιδεές της είναι επηρεασμένες από το έργο του. Ορίζει τη φωτογραφική της δουλειά σαν τις μικρές αναμνήσεις που έχει ο καθένας μας από τα όνειρα.

Σε μία από τις δουλειές της με τίτλο «Hypnagogia» εξετάζει το στάδιο του ύπνου εκείνο, όπου δεν αναγνωρίζουμε κατά τη διάρκεια του ονείρου ή είναι μέρος της πραγματικότητας. Όλες τις οι εικόνες είναι εμπνευσμένες από όνειρα αλλά περιέχουν μέσα το στοιχείο της αμφιβολίας, ότι θα μπορούσαν να είναι μέρος της πραγματικότητας. Η ψευδαίσθηση είναι μέρος της δουλείας της και πιο συγκεκριμένα αυτού του concept.

Παρόλο που το τελικό αποτέλεσμα δείχνει ότι όλα είναι μια έτοιμη δουλεμένη ιδέα, η Andrea έχει δηλώσει πως αυτό αλλάζει κατά πολύ σε σχέση με την αρχική της ιδέα, κι αυτό γίνεται μέσα από τη διαδικασία της φωτογράφισης. 

«Υπάρχουν κάποια στοιχεία που δεν μπορείς να ελέγξεις, κάτι αναπάντεχο, αλλά ταυτόχρονα όλες αυτές οι μεταβλητές είναι που θα μετατρέψουν τη λήψη σε κάτι ξεχωριστό»

Για το project της «Hypnagogia» κινήθηκε και λίγο ελεύθερα και όσον αφορά στο τεχνικό μέρος των λήψεων. Χωρίς να έχει προσχεδιάσει πολλά, προτίμησε να τραβήξει με ένα 35mm φακό και σε ασπρόμαυρο φορμάτ, γιατί της δίνει την αίσθηση της απόστασης, σα να βρίσκεται σε μια άλλη χρονική στιγμή ή κάπου αλλού μακριά.

Επίσης, είχε επιλέξει από την αρχή να τραβήξει μόνο με το φυσικό φως, το οποίο είναι και το αγαπημένο της.

Στη καθημερινότητά της δίνει μέγαλη βάση και προσοχή στο φυσικό φως, το οποιό της αρέσει να παρατηρεί. Πολλές φορές κρατάει και σημείωσεις με τις λεπτομέρειες του φωτός πάνω στα αντικείμενα ή τους ανθρώπους, μια διαδικασία που την βοηθάει να στήνει φωτογραφικές λήψεις με τη φαντασία της.

Η Andrea προσπαθεί μέσα απο τη δουλεία της να κάνει τον θεατή συμμέτοχο μέσα σε μια ιστορία που θα πρέπει να τη φανταστεί ο ίδιος. Προτιμά να υπάρχει μια μορφή αλληλεπίδρασης ανάμεσα στον θεατή και τη δουλειά της κι αν είναι δυνατόν και μια μορφή έκπληξης.

Αυτό γίνεται εφικτό, σύμφωνα με εκείνη, μόνο με ένα μέσο...με έναν τρόπο, και δεν είναι άλλος από το πόσο ειλικρινή πρόθεση μπορεί να έχει ένας καλλιτέχνης.

Σίγουρα η ειλικρίνεια δεν μπορεί να προσδιορίζεται το ίδιο για όλους, παρόλα αυτά η αλήθεια κρύβεται μέσα από εικόνες που μπορούν να αγγίξουν την καρδία και το μυαλό. Δεν έχει σχέση με το πόσο προσπαθεί ο καλλιτέχνης να πρωτοτυπήσει ή να είναι άψογος τεχνικά, αλλά με το πόσο αληθινός και άμεσος γίνεται, με απλά λόγια να μην προσποιείται κάτι άλλο πέρα από αυτό που είναι στην ουσία του.

Περισσότερα για την Andrea Torres Balaguer στο προσωπικό της site http://www.andreatorresbalaguer.com/

__________________________________________________________________________ 

Κείμενο: Τόλης Χατζηγνατίου

The Soundtrack for writing this: Emily Browning - Sweet Dreams