Frida Kahlo de Rivera

-I tried to drown my sorrows, but the bastards learned how to swim, and now I am overwhelmed by this decent and good feeling.

Τάδε έφη Φρίντα Κάλο:

I tried to drown my sorrows, but the bastards learned how to swim, and now I am overwhelmed by this decent and good feeling.

I love you more than my own skin.

There have been two great accidents in my life. One was the trolley, and the other was Diego. Diego was by far the worst.

I never paint dreams or nightmares. I paint my own reality.

I paint my own reality. The only thing I know is that I paint because I need to, and I paint whatever passes through my head without any other consideration.

I hope the leaving is joyful; and I hope never to return.

I leave you my portrait so that you will have my presence all the days and nights that I am away from you.

My painting carries with it the message of pain.

Frida Kahlo de Rivera, born Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderón, was a Mexican painter known for her self-portraits. Kahlo's life began and ended in Mexico City, in her home, which is known as "La Casa Azul," the Blue House.

Born: July 6, 1907, Coyoacán, Mexico

Died: July 13, 1954, Coyoacán, Mexico

Spouse: Diego Rivera (m. 19401954), Diego Rivera (m. 19291939)

I tried to drown my sorrows, but the bastards learned how to swim, and now I am overwhelmed by this decent and good feeling.

I love you more than my own skin.

There have been two great accidents in my life. One was the trolley, and the other was Diego. Diego was by far the worst.

I never paint dreams or nightmares. I paint my own reality.

I paint my own reality. The only thing I know is that I paint because I need to, and I paint whatever passes through my head without any other consideration.

I hope the leaving is joyful; and I hope never to return.

I leave you my portrait so that you will have my presence all the days and nights that I am away from you.

My painting carries with it the message of pain.


Οι φωτογραφίες είναι από το μουσείο της Φρίντα Κάλο -Museo Frida Kahlo 

Βιογραφία

Η ζωή της μοιάζει με μεξικανικό δρώμενο: είχε έντονα χρώματα, μπόλικη λατρεία στη θλίψη, δυσοίωνες καταστάσεις, φωτιές, επαναστάσεις, φανταχτερά φουστάνια, τρέλα που αρμόζει σε λατίνα. Η Mαγκνταλένα Κάρμεν Φρίδα Κάλο όπως την αποκαλούν οι συμπατριώτες της γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1907 και πέθανε 13 Ιουλίου 1954. Στον κόσμο την έφεραν ο Βιλέμ, ένας γερμανοεβραίος, μορφωμένος, άθεος φωτογράφος και η ισπανομεξικάνα καθολική Ματίλντε. Ηταν το τρίτο από τα τέσσερα κορίτσια της οικογένειας. Είχε δύο μεγαλύτερες αδερφές την Ματίλντε και την Αντριάνα και μια μικρότερη την Κριστίνα. Στην ηλικία των έξι αρρώστησε από πολυομυελίτιδα. Ετσι εγκατέλειψε νωρίς το παιχνίδι και καθηλώθηκε για μήνες στο κρεβάτι. Η αρρώστια της άφησε το δεξί πόδι μικρότερο από το αριστερό και ημιπαράλυτο.

Mε την επιμονή τη δική της και την παρότρυνση του προοδευτικού της μπαμπά η Φρίντα κολυμπά, παίζει ποδόσφαιρο και γράφεται στην Escola Preparatoria. Ηταν μόλις ένα από τα 35 κορίτσια μιας σχολής με 2000 σπουδαστές. Στη σχολή γνωρίζει το πρώτο της φλερτ: τον Αλεχάντρο Γκόμεζ Αρίας. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1925, μοιραία μέρα της ζωής της οι δυο τους επιστρέφουν σπίτι με το λεωφορείο όταν αυτό συγκρούεται με τραμ. Το σφοδρό ατύχημα αφήνει στην Φρίντα κληρονομιά ένα ισχίο τρυπημένο από λαμαρίνες και πολλαπλά σοβαρά τραύματα στη σπονδυλική στήλη και τη λεκάνη. Ποτέ και τίποτα δεν θα ξαναήταν το ίδιο. Η Φρίντα υπέστη δεκάδες χειρουργικές επεμβάσεις και παρέμεινε στο νοσοκομείο του Ευθρού Σταυρού στο Μεξικό για πολλές εβδομάδες. Κι αν κατάπιε τόσα χρόνια την οδύνη ήταν γιατί η παραμονή στο κρεβάτι της έδινε την ευκαιρία να ζωγραφίζει. Εβαζε απέναντι της έναν καθρέφτη και ξεκινούσε. Eκεί, στο κρεβάτι του πόνου, φιλοτέχνησε το πρώτο της πορτρέτο το οποίο και χάρισε στον Αλεχάντρο Γκόμεζ Αρίας... Αγωνίστηκε από παιδί, είχε τεράστια πάθη, αυτοσαρκαζόταν, αντιστεκόταν, όρθωνε πολιτικό ανάστημα. Ηταν μια γυναίκα που λύσσαγε να ζήσει. Ηταν μια ένθερμη υποστηρίκτρια της ζωής. Όπως έλεγε κι μεγάλος της θαυμαστής Αντρέ Μπρετόν τα έργα της ήταν "Σαν κορδέλα τυλιγμένη γύρω από μια βόμβα".

Tα έργα της εκτός από το προσωπικό της δράμα καθρεφτίζεται όλη η φιλοσοφία και η παράδοση της πατρίδας της. Τον όρο "σουρεαλισμό" δεν τον αποδέχτηκε ποτέ για τους πίνακές της. «Δεν ανήκω στους σουρεαλιστές. Δεν ζωγράφισα ποτέ όνειρα. Ζωγράφιζα την πραγματικότητά μου». Aν εξαιρέσει κανείς τους πολιτικούς ηγέτες της Λατινικής Αμερικής, δύσκολα θα βρει πρόσωπο πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο από αυτό Φρίντα Κάλο. Κι όμως, αυτή η φλεγόμενη γυναίκα πραγματοποίησε στη διάρκεια της ζωής της τρεις μεγάλες εκθέσεις: μια στην πατρίδα της, μια στο Παρίσι και μια τρίτη στη Νέα Υόρκη. Το 1929 η Φρίντα Κάλο παντρεύτηκε το Μεξικάνο καλλιτέχνη Ντιέγκο Ριβέρα τον οποίο είχε γνωρίσει μερικούς μήνες νωρίτερα. Εκείνος ζωγράφιζε μια αίθουσα του πανεπιστημίου κι εκείνη -σύμφωνα με μαρτυρίες- έκανε τη μοιραία δήλωση: "Κάποια στιγμή θα γεννήσω το παιδί του". Το πρώτο πράγμα που τους ένωσε ήταν το γεγονός ότι μοιράζονταν τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Κατά τα άλλα εκείνος ήταν αναγνωρισμένος κι εκείνη ακόμα το πάλευε. Λατρεμένος ζωγράφος των Μεξικανών και σταρ της εποχής ο Ριβέρα την επισκίαζε. Εκείνη, όμως, παρέμεινε τυφλωμένη από την μεγάλη αδυναμία που του είχε, ακόμα και το 1939 που σύναψε σχέσεις με τον Νίκολας Μάρεϊ. «Είχα δύο ατυχήματα στη ζωή μου: το ένα ήταν με το λεωφορείο, το δεύτερο ήταν με τον Ντιέγκο», έλεγε. Και τα δύο την ισοπέδωσαν. Στις αρχές τις δεκαετίας του '30 η Αμερική οι τοιχογραφίες του Ντιέγκο γίνονται ανάρπαστες. Ως αποτέλεσμα το ζευγάρι μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο και λίγο αργότερα στο Ντιτρόιτ. Στην Αμερική η Φρίντα βίωσε τις δύο φορές από τις τρεις αποβολές της ζωής της. Ο σωματικός της πόνος και η απόγνωσή της για άλλη μια φορά καταγράφονται στον καμβά. Πιο χαρακτηριστικό έργο της αυτό με τίτλο "Νοσοκομείο Χένρι Φόρντ".

Ο πόνος, όμως, δεν τελείωσε εκεί. Επιστρέφοντας στο Μεξικό ο Ντιέγκο δοκιμάζει τις αντοχές της άλλη μια φορά, προδίδοντάς την με την αδερφή της Κριστίνα. Η Φρίντα από αντίδραση πετσοκόβει τα μαλλιά της, διαλύεται αλλά εν τέλει αποφασίζει πως τη δουλειά δεν την μπλέκεις ποτέ με το κρεβάτι. Έτσι, το ζευγάρι περνά μεγάλα διαστήματα χωριστά αλλά διατηρεί το κοινό του στούντιο και συνεχίζει ακατάπαυστα να ζωγραφίζει. ʼλλωστε, υπήρχε και ο αγώνας: το 1937 επανασυνδέονται καθώς έπρεπε να φιλοξενήσουν τον Λέοντα Τρότσκι και την σύζυγό του που είχαν βρει καταφύγιο στο Μεξικό. Οι μέρες αυτές έδωσαν στην Φρίντα την ευκαιρία να ξεχαστεί πλέκοντας ένα σύντομο ειδύλλιο με τον Μπολσεβίκο επαναστάτη. Μετά βέβαια η Φρίντα και ο Ντιέγκο ξαναχώρισαν για να ξαναπαντρευτούν το 1940... Το 1950 η διάγνωση για το δεξί πληγωμένο της πόδι γράφει: γάγγραινα. Ο κατήφορος δεν έχει τέλος. Παραμένει εννέα μήνες στο νοσοκομείο. Οταν βγαίνει ζωγραφίζει με μανία για να ολοκληρώσει τα έργα της επόμενης έκθεσης. Τα εγκαίνια είναι προγραμματισμένα για το 1953. Ολοι της επισημαίνουν τους κινδύνους αλλά εκείνη κάνει του κεφαλιού της. Καταφθάνει στα εγκαίνια με ασθενοφόρο και ξαπλώνει στη μέση της αίθουσας σε ένα κρεβάτι για να παρακολουθεί τις εντυπώσεις των προσκεκλημένων. Ηταν η τελευταία της performance. «Το κορμί πάντα σε προδίδει», έλεγε σαν να περίμενε την επιβεβαίωση που ήρθε στις 13 Ιουλίου 1954. Τα χαρτιά έγραψαν ως επίσημη αιτία την πνευμονική εμβολή. Οι φήμες μέχρι σήμερα επιμένουν στην υπερβολική δόση ηρεμιστικών. Πηγή: www.lifo.gr

Πρόσφατα Άρθρα

News (17 Φεβ 2020)

Ο κύκλος των παρουσιάσεων φωτογράφων που διοργανώνουν τα Μαθήματα Φωτογραφίας στο Ρέθυμνο συνεχίζουν την επιτυχημένη πορεία τους έχοντας αυτή τη φορά καλεσμένη την Αθηνά Γαλανάκη, η...

News (17 Φεβ 2020)

Η SOUTH space for photography διοργανώνει έκθεση φωτογραφίας των αποφοίτων της με τίτλο "Ορκισμοί" από 21 Φεβρουαρίου ως 21 Μαρτίου στον εκθεσιακό της χώρο. Στην έκθεση συμμετέχουν οι Ζωή Αντωνάκη,...

News (15 Φεβ 2020)

Οι «Αρμένιοι Φωτογράφοι της Νίκαιας 1922-1960» μας περιμένουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη ΄Ντίνος Κατσαφάνας΄ από τις 16 Φεβρουαρίου έως τις 12 Απριλίου. Τα εγκαίνια θα...

News (13 Φεβ 2020)

Την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου στις 19:30, εγκαινιάζεται στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα η ατομική έκθεση της Λίας Ναλμπαντίδου με τίτλο Αστικός Μυστικός Κήπος – Μια ανάγνωση. Η έκθεση θα...

News (13 Φεβ 2020)

Την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2020 στις 7μ.μ. στο πλαίσιο των Συναντήσεων της Πέμπτης στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, ο Αλέξανδρος Βρεττάκος -μέλος του Φωτογραφικού Κύκλου - θα μας παρουσιάσει το...

Book Reviews (13 Φεβ 2020)

Την Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου στις 18:00 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS και οι εκδόσεις Κάκτος παρουσιάζουν το φωτογραφικό λεύκωμα του φωτογράφου Σπύρου Πώρου, «Φωτοσοφία». Μια πολυτελής έκδοση που μας...

News (11 Φεβ 2020)

Στα «Φωτογραφικά Ζεύγη» παρουσιάζεται η δουλειά δύο φωτογράφων και μελών του «Φωτογραφικού Κύκλου», των οποίων οι δρόμοι της ζωής ή της φωτογραφίας συναντώνται με κάποιο τρόπο. Μπορεί να είναι...

News (11 Φεβ 2020)

Η Φωτογραφική Ομάδα Κλικers σας προσκαλεί στα εγκαίνια της ομαδικής της έκθεσης με θέμα "Πόλις" στην Toss gallery (στον επάνω όροφο του bar La Dose) στην Βηλαρά 1,το Σάββατο 22...

Education (08 Φεβ 2020)

Ο Roy Rudolph DeCarava γεννήθηκε στο Harlem της Νέας Υόρκης το 1919. Οι γονείς του χώρισαν πολύ σύντομα, πριν προλάβει ο μικρός να γνωρίσει το πατέρα του Andrea και να έχει παραστάσεις από αυτόν....

Somewhere I 've never travelled (06 Φεβ 2020)

Η Μαίρη Μπέικερ έμεινε στην ιστορία ως μια διάσημη ψεύτρα. Παρουσιάστηκε στο Μπρίστολ ως «πριγκίπισσα Καραμπού» και πολλοί την πίστεψαν, τη θαύμασαν και την υπηρέτησαν. Στην πραγματικότητα ήταν μια...

News (04 Φεβ 2020)

Η έκθεση που αποτελεί επιστέγασμα σεμιναρίου με τον ίδιο τίτλο που διοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Κέντρο και παρέδωσε ο Πλάτων Ριβέλλης σε συνολικά 80 φωτογράφους το τετραήμερο 7-10 Ιουνίου 2019 στους...

My Portfolio (04 Φεβ 2020)

Πώς να ξεκινήσεις ενα οδοιπορικό για την Κέρκυρα; ‘Οταν πριν από εσένα έχουν περάσει τόσοι και τόσοι. Ζωγράφοι, ποιητές και φωτογράφοι. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο ο δάσκαλος μου Νίκος Βουργίδης...