Ο Gabriel Cuallado (Βαλένθια, 1925 - Μαδρίτη, 2003) θεωρείται από τους πιο εξαιρετικούς εκπροσώπους της κίνησης ανακαίνισης της Ισπανικής φωτογραφίας του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα και ο σημαντικότερος καταλύτης της. Άνθρωπος μπροστά από την εποχή του, κατάφερε να ανανεώσει την οπτική γλώσσα, να χρησιμεύσει ως γέφυρα μεταξύ του ερασιτέχνη και του επαγγελματία και να προωθήσει την αναγνώριση του μέσου ως καλλιτεχνικού κλάδου. Το 1958, μαζί με άλλους αξιόλογους Ισπανούς φωτογράφους, όπως ο Geraldo Vielba και ο Ramon Masats, αποτέλεσε μέλος της ομάδας La Palangana η οποία αργότερα σχημάτισε την λεγόμενη Σχολή της Μαδρίτης.
Μακριά από την αποτύπωση μεγάλων γεγονότων, ο Cuallado επικεντρώθηκε στις προσωπικές και απλές λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής, μέσα από φωτογραφίες των φίλων του, της οικογενείας του και των ανωνύμων ανθρώπων. Από τους πρώτους Ισπανούς που έδωσε βαρύτητα στο προσωπικό βλέμμα του φωτογράφου. Στα πιο παραγωγικά του χρόνια, τις δεκαετίες του πενήντα, εξήντα και εβδομήντα, με τα χαρακτηριστικά μιάς ανθρωπιστικής και γεμάτης ποίησης φωτογραφίας, έχτισε ένα σώμα ενσυναισθητικού και ειλικρινούς έργου που διακρίνεται από την εξάλειψη από ότι ήταν περιττό, φέρνοντας την απλότητα στα άκρα και με μια σπάνια συνθετική ικανότητα, που φαίνεται σαν να αφήνει τα πράγματα να συμβούν.
Το 1994 βραβεύτηκε με το Ισπανικό Εθνικό Βραβείο Φωτογραφίας (την πρώτη φορά που απονεμήθηκε) και καθ’ όλη τη διάρκεια του νέου αιώνα πραγματοποιήθηκαν αρκετές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις προς τιμήν του έργου του.
Gabriel Cuallado