Από τη 1 Ιουνίου ως την 31 Ιουλίου 2022, η γκαλερί Magnum Photos στο Παρίσι (rue Léon Frot 68) παρουσίασε την έκθεση: «Alex Webb: The Suffering of Light», επανεξετάζοντας την έγχρωμη δουλειά του Αμερικανού φωτογράφου τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, συμπεριλαμβάνοντας φωτογραφίες από την ομότιτλη μονογραφία του. Το «The Suffering of Light» δημοσιεύτηκε αρχικά από τον εκδοτικό οίκο Aperture το 2011 και ήταν το πρώτο αναδρομικό βιβλίο του Webb, στο οποίο παρουσίαζε 120 από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες του από τα ταξίδια του στη Νότια Αμερική, την Αφρική, την Ινδία και την Ευρώπη. Ακόμη και σήμερα παραμένει ένα βιβλίο ορόσημο για τον Webb, ο οποίος πλέον είναι διεθνώς αναγνωρισμένος για το έργο του, που χαρακτηρίζεται από έντονο χρώμα και φως, καταγράφοντας καθημερινές σκηνές που συχνά αποκαλύπτουν ευρύτερες εντάσεις ή μεταδίδουν μια αίσθηση αινίγματος, ειρωνείας ή ακόμα και χιούμορ. Η διευθύντρια της γκαλερί, Samantha McCoy, αναφέρει στο εισαγωγικό σημείωμα της έκθεσης: «Είμαι εκστασιασμένη που φέρνω για πρώτη φορά αυτό το σημαντικό έργο στο Παρίσι, την πόλη του φωτός και τη γενέτειρα της φωτογραφίας. Το έργο του Webb έχει εισχωρήσει βαθειά στη συνείδηση της φωτογραφίας και είναι καιρός να γιορταστεί σωστά».

1 Alex Webb iFocus

Ο Alex Webb γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 1952. Σπούδασε στο κολέγιο ιστορία και λογοτεχνία. Στην πραγματικότητα, το πρώτο του ενδιαφέρον ήταν το γράψιμο και ήδη από τα χρόνια του κολεγίου σχεδιάζει να γίνει συγγραφέας. Εξάλλου, προέρχεται από μια οικογένεια που πάντοτε έδινε χώρο στην δημιουργικότητα και όπου ο καθένας αναζητούσε τον δικό του τρόπο έκφρασης. Η μητέρα του ήταν ζωγράφος και στη συνέχεια γλύπτρια, ένας αδελφός του ζωγράφος, μια αδελφή του εικονογράφος και ο πατέρας του που ήταν συγγραφέας και εκδότης, βοήθησαν τον Alex να βρει τον δρόμο του ανάμεσα στα καλλιτεχνικά ρεύματα, μεταξύ του γραπτού λόγου και της φωτογραφικής απεικόνισης. Τα πρώτα χρόνια του πανεπιστημίου εξερεύνησε την δυνατότητα να γίνει συγγραφέας, αλλά παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας στο Carpenter Center for the Visual Arts. Το 1972 συμμετέχει σε σεμινάρια στο Apeiron Workshop και παίρνοντας θάρρος μετά από ένα εργαστήριο με τον Charles Harbutt, στρέφεται στη φωτογραφία και δύο χρόνια αργότερα γίνεται επαγγελματίας φωτογράφος.

2Α Alex Webb iFocus


Η κατάρτισή του είναι κλασική, όπως κάθε νέου φοιτητή. To "Images a la sauvette" του Cartier-Bresson και το "The Americans" του Robert Frank είναι οι δύο αποκαλύψεις που περισσότερο από όλες τις άλλες τον εντυπωσιάζουν και τον γοητεύουν. Το έργο του Cartier-Bresson τον προσελκύει για την “αίσθηση της ισορροπίας, τον καθαρά γαλλικό χαρακτήρα, τη στιγμή, το καδράρισμα στην τελειότητά του’’. Το έργο του Frank τον γοητεύει “για τον αυθορμητισμό και για τον τόσο καινοτόμο χαρακτήρα του”. Ο θαυμασμός και η μελέτη συγκεντρώνονται και σε άλλους φωτογράφους και άλλες εργασίες, οι οποίοι σε διαφορετικές χώρες, απέδειξαν πώς ήταν δυνατόν να συλλάβουν δροσερές, άμεσες, νέες εικόνες, εικόνες του δρόμου, από την ασταμάτητη ροή της ζωής που συγκεντρώνει ο δρόμος: “Υπήρχε μια σειρά από τους λεγόμενους φωτογράφους του δρόμου, τη δουλειά των οποίων θαύμασα πάρα πολύ σε διάφορες στιγμές της επαγγελματικής μου ζωής. Φυσικά, ο Cartier-Bresson και στη συνέχεια ο Kertesz, ο Frank, ο Klein, ο Friedlander... και άλλοι”.


3 Alex Webb iFocus

Η πρώτη προσέγγιση στη φωτογραφία δεν θα μπορούσε παρά να γίνει με ασπρόμαυρο φιλμ (“οι φωτογράφοι του ασπρόμαυρου ήταν οι ήρωές μου. Χωρίς καμία αμφιβολία.") και στον δρόμο, προσπαθώντας αστραπιαία και σχεδόν στα κρυφά να συλλάβει τις εικόνες της καθημερινότητας. Έτσι, οι πρώτες του, επαγγελματικές φωτογραφίες, στα μέσα της δεκαετίας του ‘60, δημιουργούνται σε ασπρόμαυρο φιλμ στη Βοστόνη και στις Νότιες Πολιτείες των Η.Π.Α, κατά μήκος των συνόρων με το Μεξικό, όπου ο Webb θα επιστρέφει πολλές φορές, κατά την διάρκεια της καριέρας του. Σύντομα όμως «έφθασε σε ένα είδος αδιεξόδου στη φωτογραφία, καθώς επίσης αισθάνθηκε μια έντονη προθυμία να εξερευνήσει νέες περιοχές», όπως ο ίδιος περιγράφει στον πρόλογο του The Suffering of Light.

4 Alex Webb iFocus

Η έμπνευση για την επιζητούμενη στροφή στη δουλειά του προέκυψε από την ανάγνωση των θεατρικών έργων του Graham Greene. Από την ακατέργαστη και ξεδιάντροπη πρόζα του άγγλου συγγραφέα, με τα διάφορα επίπεδα ανάγνωσης και ερμηνείας, γεννήθηκε η γοητεία για την Αϊτή και την μοίρα της, γεμάτη βία και συνεχείς ανατροπές. Το 1975, πήρε ένα αεροπλάνο για το Πορτ-ο-Πρενς για να ανακαλύψει τον ταραχώδη κόσμο αυτής της νησιωτικής χώρας μέσα από το φακό της μηχανής του. Το πρώτο ταξίδι τριών εβδομάδων μεταμόρφωσε τον Webb, εισάγοντάς τον σε νέους κόσμους συναισθηματικής ζωντάνιας και έντασης που ο ίδιος περιέγραψε ως «ωμούς, ασύνδετους, συχνά τραγικούς». «Ήμουν γοητευμένος και φοβισμένος από την Αϊτή: ήθελα να συνεχίσω να φωτογραφίζω και ταυτόχρονα ήθελα να φύγω με το πρώτο αεροπλάνο». Στην Αϊτή ο Webb θα επιστρέψει πολλές φορές, πριν και μετά την πτώση της δυναστείας Duvalier και η φωτογραφική αφήγησή του θα εξιστορήσει τη χαρά της ελευθερίας που ξαναβρίσκει, αλλά και τον τρόμο της διαπίστωσης ότι η ελπίδα έχει καταπνίγει με κτηνωδία μέσα σε ελάχιστους μήνες. Στη διάρκεια αυτών των επισκέψεων του παρακολούθησε όχι μόνο τα μεγάλα γεγονότα, αλλά και την καθημερινή ζωή, τις ιστορίες των απλών ανθρώπων. Στάθηκε έτσι ικανός να νιώσει και να αφηγηθεί τη περιρρέουσα ατμόσφαιρα, τα χρώματα, τον καυτό και ζωογόνο ήλιο, κάτω από τον οποίο ζούσε ο κόσμος, άλλοτε όμορφα και άλλοτε τρομακτικά, οπότε δεσμεύτηκε να αγκαλιάσει πλήρως την έγχρωμη φωτογραφία για να μεταφράσει το ζωηρό χρώμα αυτών των κόσμων: «Το έντονο φως και το έντονο χρώμα φαινόταν κάπως ενσωματωμένο στους πολιτισμούς στους οποίους είχα αρχίσει να δουλεύω, τόσο εντελώς διαφορετικό από τη γκρι-καφέ επιφυλακτικότητα του τόπου της καταγωγής μου στη Νέα Αγγλία. Από τότε δουλεύω κυρίως με έγχρωμα φιλμ».

5 Alex Webb iFocus


Ο κόσμος των τροπικών τον μαγεύει και για ένα μεγάλο διάστημα ο Webb θα εργαστεί στην Καραϊβική, συνθέτοντας ένα σώμα από εικόνες και χρώματα που εμπλουτίζει συνεχώς με νέες, εντυπωσιακές φωτογραφίες. Η δουλειά αυτή δημοσιεύτηκε στα πρώτα του βιβλία, μέσω των οποίων τον γνωρίσαμε: Hot Light / Half-Made Worlds - Photographs from the Tropics (1986) και Under a Grudging Sun - Photographs from Haiti Libere (1989). Εάν ο Graham Greene ή ο Joseph Conrad αποτελούσαν το υπόβαθρο για τα αναγνώσματα της νεαρής ηλικίας, η πραγματική, άμεση εμπειρία καθώς και η δημοσιογραφική του κλίση, θα αποτελέσουν το ώριμο ερέθισμα για νέα ταξίδια, νέες ιστορίες για να γνωρίσει και να διηγηθεί. Ακολουθούν πολυάριθμα ταξίδια στο Μεξικό, στη Λατινική Αμερική, και την Αφρική. Το αγαπημένο του περιβάλλον, το φόντο το οποίο θα επιλέξει για να διηγηθεί τις ιστορίες του, θα είναι πάντα ο Νότος. Ένας Νότος φτιαγμένος από τροπικούς, από Λατινική Αμερική, αλλά και από Αφρική, από ζέστη, από πολύ ήλιο και χρώμα. Στην αρχή σκέφτεται το χρώμα σαν ένα επιπλέον στοιχείο, ένα στοιχείο όμως που κινδυνεύει να αποσπάσει την προσοχή του θεατή από την ουσία της εικόνας, για να μεταμορφώσει την φωτογραφία σε κάτι το εμπορικό. Στη συνέχεια όμως αλλάζει ριζικά ιδέα, όταν θα αποκτήσει άμεση εμπειρία με το Νότο και τις έντονες ιστορίες του: «Όταν εργάστηκα στην Αϊτή και κυρίως στο Μεξικό, άλλαξε ο τρόπος που αντιλαμβανόμουν τι θα μπορούσα να κάνω με την έγχρωμη φωτογραφία. Ανακάλυψα το φως, το χρώμα, τη ζέστη και την ενέργεια των τροπικών». Η φιλία του με τον Miguel Rio Branco, έναν βραζιλιάνο φωτογράφο με έντονα και ονειροπόλα χρώματα, καθώς και με τον Βέλγο Harry Gruyaert, με τις ονειρικές ερμηνείες του όσον αφορά την πραγματικότητα, θα αποτελέσουν σημαντικά σημεία για μια νέα έρευνα που αποδέχεται το χρώμα, όχι σαν παρέκκλιση, διαφυγή και ψυχαγωγία, αλλά σαν βασικό υλικό για να διεισδύσεις μέσα σε ισχυρές και αμφισβητούμενες πραγματικότητες.

6 Alex Webb iFocus


Η φωτογραφία του Webb, αυστηρή στην φορμαλιστική παρουσίαση, πυκνή και υλιστική στα χρώματα, ακριβής στην πληροφορία, αρχίζει σταδιακά να κατακτά το κοινό και τις εφημερίδες ολόκληρου του κόσμου. Το γεγονός ότι το 1974 έγινε δόκιμο μέλος του Magnum και πέντε χρόνια αργότερα μόνιμο μέλος του πρακτορείου, τον βοήθησε να ξεκινήσει μια μακρά και αποδοτική συνεργασία με το National Geographic, με το Geo και το Mare, μέσω των οποίων πραγματοποιεί νέα ταξίδια, μεγάλα ρεπορτάζ και εδραιώνει μια ευρεία επαγγελματική φήμη. Το μείγμα των χρωμάτων, καταστάσεων, φυλών, πολιτικής και κουλτούρας, αποτελεί ολοένα και περισσότερο το αντικείμενο της προσωπικής έρευνας του Alex Webb. To "Crossings", ένα από τα ίσως πιο έντονα βιβλία του, είναι αφιερωμένο στο πέρασμα των συνόρων, ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό - ένα θέμα για το οποίο δούλεψε για μεγάλο διάστημα - αλλά και για την συνάντηση των διαφορετικών πολιτισμών που έχει σαν αποτέλεσμα αυτό το συνεχές ταξίδι. Τότε το "crossing" του τίτλου γίνεται επίσης και η συνάντηση των αξιών και των πολιτιστικών παραδόσεων και υπογραμμίζει το συνεχές πέρασμα, όπως τώρα πλέον γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, από μια βορειοαμερικανική σε μια άλλη, λατινική κουλτούρα. Εάν τα σύνορα ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο είναι ολοένα και περισσότερο πιο χαλαρά, το τελικό προϊόν, ενός πυκνού μείγματος, αποτελεί αντιθέτως ολοένα και περισσότερο τον συνδετικό ιστό στον οποίο στηρίζεται ένα σημαντικό μέρος της αμερικανικής ζωής: «Όπως πολλοί βορειοαμερικανοί, καθώς και πολλοί μεξικανοί, έτσι κι εγώ συνεχίζω πάντοτε να περνώ από το ένα σύνορο στο άλλο».

7 Alex Webb iFocus


Τα τελευταία χρόνια, άλλα αδύναμα σύνορα, άλλα περάσματα, θα του κινήσουν την περιέργεια. Τώρα είναι η σειρά της Κωνσταντινούπολης, που βρίσκεται στο όριο ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, Ευρώπη και Ασία, που θα τον προσελκύσει με τα προαιώνια στρώματα πολιτισμού και θρησκείας. Όπως πάντοτε, ο Webb αφήνεται στους νέους τόπους, όπου αποφασίζει να εργαστεί, έτσι όπως αφήνεται κάποιος σε ένα ρομάντζο, σε ένα ταξίδι. Μπαίνει μέσα σ' αυτούς και αφήνει να τον οδηγήσουν σε αναζήτηση ιστοριών, ακολουθώντας τον κόσμο και τη ζωή του, αυτό που παρατηρεί και που νιώθει, η εμπειρία, που του προσφέρεται από το δρόμο και την περιπλάνησή.

8 Alex Webb iFocus


ΥΓ: Η έκθεση περιελάμβανε 30 έγχρωμες φωτογραφίες, οι περισσότερες εκ των οποίων συνοδεύουν αυτή την παρουσίαση, και 6 vintage Α/Μ εκτυπώσεις της πρώιμης δουλειάς του Webb. Οι Α/Μ παρουσιάζονταν χωρίς κάδρο, απλωμένες σε ένα τραπέζι για να αποδεικνύουν -με τη χαρακτηριστική κύρτωση τους- ότι έχουν εκτυπωθεί σε συμβατικό φωτογραφικό χαρτί. Προφυλάσσονταν βέβαια με ένα καπάκι από πλεξιγκλάς, μιας και διατίθεντο προς πώληση έναντι 6.050€, συμπεριλαμβανόμενου του ΦΠΑ.  Οι, περιορισμένης εκτύπωσης, έγχρωμες φωτογραφίες πουλιόντουσαν από 4.000€ ως 10.000€ ανάλογα το μέγεθος της εκτύπωσης. Οι μικρότερες είχαν διάσταση 50Χ76εκ και τιράζ (1-20), ενώ οι μεγαλύτερες 101Χ152εκ και τιράζ (1-5). Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο δεν ήταν οι τιμές των φωτογραφιών, αλλά το κόστος των κάδρων: 400€ ως 900€, ανάλογα με το μέγεθος για ένα απλό, λιτό, ξύλινο πλαίσιο!

9 Alex Webb iFocus

O Alex Webb μέσα από τα δικά του λόγια:

Σκέφτομαι τον εαυτό μου σαν ένα μάρτυρα γεγονότων της ιστορίας, υπό την ευρύτερη έννοια του όρου: φωτογραφίζοντας κατά κύριο λόγο το πέρασμα της ζωής των κοινών ανθρώπων. Δεν αναζητώ απαραιτήτως τα μεγάλα γεγονότα του κόσμου, όμως, σαν φωτογράφος, κατορθώνω να συλλάβω την ιστορία από μια οπτική γωνία πολύ συγκεκριμένη και προσωπική.

Δεν πήγα στην Αϊτή επειδή ήθελα να φωτογραφίσω τους φτωχούς ή να δείξω πόσο φτωχική ήταν η Αϊτή, όπως πιστεύω ότι κάνουν πολλοί φωτορεπόρτερ. Πήγα στην Αϊτή για να εξερευνήσω και να γνωρίσω μια πολύπλοκη και ενδιαφέρουσα κοινωνία, φτωχή και απεγνωσμένα τραγική, αλλά ταυτόχρονα γεμάτη και παλλόμενη από ζωή. Υπό αυτή την έννοια, θέλησα να εξερευνήσω συνολικά αυτό τον κόσμο. Έχοντας αρκετή εμπειρία στο παραδοσιακό φωτορεπορτάζ, θα πρέπει να παραδεχθώ ότι συχνά αντιμετωπίζεις μια μεγάλη σειρά από φωτογραφίες που έχουν δημιουργηθεί, λες και ο φωτογράφος σκεφτόταν “αυτές οι φωτογραφίες λένε κάτι, αυτές οι φωτογραφίες καθορίζουν κάτι”. Εγώ δεν κάνω έτσι. Εγώ δεν προσπαθώ να καθορίσω, προσπαθώ να εξερευνήσω, προσπαθώ να θέσω ερωτήσεις.

 10 Alex Webb iFocus

Ο μοναδικός τρόπος που γνωρίζω για να αντιμετωπίσω ένα νέο τόπο, είναι να τον περπατήσω. Επειδή ένας φωτογράφος του δρόμου θα πρέπει να περπατάει και να κοιτάζει, να περιμένει και  στη συνέχεια να κοιτάζει ξανά, προσπαθώντας να διατηρήσει την εμπιστοσύνη προς το άγνωστο και το αναπάντεχο, που τον περιμένει πίσω από τη γωνία.

Δεν πήγα στην Κωνσταντινούπολη με την ιδέα να φωτογραφίσω μια πόλη που είναι ταυτόχρονα ασιατική και ευρωπαϊκή. Απλά, πήγα στην Κωνσταντινούπολη, τριγύριζα στη πόλη και άρχισα να διαισθάνομαι ένα σωρό από πράγματα και συναισθήματα. Αυτή είναι η συνήθης προσέγγισή μου: ν' αφήσω την άμεση εμπειρία του δρόμου να μου μιλήσει πρώτη και πάνω από κάθε άλλο πράγμα. Αρχίζω κατ’ αυτό τον τρόπο ένα ταξίδι, ένα ταξίδι χωρίς ένα συγκεκριμένο προορισμό. Δεν ξέρω πότε θα σταματήσει. Και πώς προχωρώ: Κυρίως περπατώντας - κυριολεκτικά και μεταφορικά (στη περίπτωση της Φλόριντα, επρόκειτο αντιθέτως για ένα τρόπο που ήταν μόνο μεταφορικός, επειδή στην πραγματικότητα οδηγούσα όλο τον χρόνο). Αυτό που χρειάζεται είναι να κοιτάζεις γύρω σου και να περιπλανιέσαι: να περιπλανιέσαι, να περιπλανιέσαι κι ακόμα πάλι να περιπλανιέσαι και στη συνέχεια να επιστρέφεις στα ίδια μέρη, να απορροφάς τις εμπειρίες και απλώς να τις ζεις.


12 books 1 Alex Webb iFocus 

 

Βιβλιογραφία:

  • Hot Light / Half-Made Worlds: Photographs from the Tropics / Thames & Hudson (1986)
  • Under a Grudging Sun: Photographs from Haiti Libere / Thames & Hudson (1989)
  • Amazon: From the floodplain to the clouds / Monacelli Press (1997)
  • Crossings: Photographs from the U.S-Mexico borders / Monacelli Press (2003)
  • Istanbul: City of A hundred names / Aperture (2007)
  • The Suffering of Light / Aperture (2011)

12 books 2 Alex Webb iFocus 

Πρόσφατα Άρθρα

News (05 Οκτ 2022)

Ο διεθνούς φήμης Έλληνας φωτογράφος κατακτά το μεγάλο τρόπαιο του φωτογραφικού φεστιβάλ της Βιέννης “Vienna International Photo Award 2022” για το έργο του “Καρυάτις”. Η απονομή έγινε στο LIK...

Exodus (05 Οκτ 2022)

Το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης, λειτουργώντας ως πυρήνας πολιτιστικής δράσης, στην βόρεια Ελλάδα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια παράγει καλλιτεχνικό έργο με σκοπό την προβολή, την...

Exodus (05 Οκτ 2022)

Την Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2022, η φωτογραφική ομάδα “Εsp+ team” σας προσκαλεί στην υπαίθρια έκθεση φωτογραφίας, που θα παρουσιαστεί στο Πάρκο των Εθνών,  στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της 2ης...

Book Reviews (28 Σεπ 2022)

Οι φωτογραφίες έχουν τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση του τρόπου με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους γύρω μας. Μην ξεχνάτε,ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούμε χρησιμοποιώντας την...

Exodus (23 Σεπ 2022)

Η Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Δήμου Λεβαδέων «ΤΡΟΦΩΝΙΑ 2022», πραγματοποιεί έκθεση φωτογραφίας των μελών της, με θέμα «Γη και Νερό». Η έκθεση θα αναρτηθεί στο...

News (23 Σεπ 2022)

H φωτογραφική σειρά του Τάσου Σκλαβούνου, φωτογράφου/φωτιστή, δασκάλου και Ιδρυτικού μέλους της καλλιτεχνικής εταιρείας Modus Faciendi και της Σχολής Calderone, με...

Exodus (22 Σεπ 2022)

 Η Κοπεγχάγη είναι πλέον γνωστή για την ποιότητα ζωής των κατοίκων της, όπως την κατατάσσουν διεθνείς έρευνες. Η εικόνα της πόλης ως προς τον υπόλοιπο πλανήτη είναι ελκυστική λόγω της σταθερής...

News (21 Σεπ 2022)

Άλλος ένας Σεπτέμβρης ήρθε και η πόλη των Ιωαννίνων είναι πανέτοιμη να υποδεχθεί την 14η διοργάνωση του διεθνούς εμβέλειας φωτογραφικού φεστιβάλ Photometria. Μετά από 2 δύσκολα χρόνια λόγω...

News (21 Σεπ 2022)

 Με αφορμή την επερχόμενη επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, η φωτογραφική ομάδα Greek Instagramers Events σε συνεργασία με την «Ελληνική Ομάδα Ιστορικής Αναβίωσης» διοργανώνουν καλλιτεχνική...

News (21 Σεπ 2022)

Ο IANOS, για πέμπτη συνεχή χρονιά, διοργάνωσε Διαγωνισμό Διηγήματος και Φωτογραφίας με θέμα, αυτή τη φορά, «Το ρούχο».  Η ανακοίνωση των νικητών του διαγωνισμού φωτογραφίας θα...

News (21 Σεπ 2022)

Για 2η συνεχόμενη χρονιά, ο Φωτογραφικός Όμιλος Καβάλας διοργανώνειτο KavalaPhotoWeek2022, μια εβδομάδα εκδηλώσεων αφιερωμένων στην Καλλιτεχνική Φωτογραφία, εκδηλώσεις που στόχο έχουν να...

Exodus (21 Σεπ 2022)

Ο Εικαστικός Κύκλος ΔΛ, σε συνεργασία με τη Νίνα Κασσιανού, παρουσιάζει το Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2022 την ατομική έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Μυτά με τίτλο «ΜΩΒ». "Το ΜΩΒ δεν αποτελεί μια τυχαία...