Βρέθηκα ξανά στις Βρυξέλλες και δεν έχασα την ευκαιρία να αναζητήσω τις τρέχουσες φωτογραφικές εκθέσεις. Και τι έκπληξη;! Για πρώτη φορά στο Βέλγιο, το Μουσείο Ixelles, παρουσιάζει μία εξαιρετική αναδρομική έκθεση του Robert Doisneau. 150 αυθεντικές φωτογραφίες, από τις οποίες πολλές ανέκδοτες, σε προσκαλούν να ξαναζήσεις την αθωότητα, την ανεμελιά, το ρομαντισμό, την παιχνιδιάρικη διάθεση και την ομορφιά της μεταπολεμικής καθημερινότητας. Ο μεγάλος αυτός φωτογράφος μπόρεσε να αποτυπώσει την ψυχή του Παρισιού. Ο ποιητής των δρόμων του Παρισιού και των προαστίων του, έχει κυρίως μία ματιά ανθρώπινη.
Η έκθεση εκτυλίσσεται σε τρεις άξονες. Le Merveilleux quotidien: 1930-1970 ένα πλούσιο και εκτενές φωτογραφικό έργο, που ουσιαστικά ενώ αποτυπώνει την πραγματικότητα και την καθημερινή ζωή (σκηνές δρόμου), σου προτείνει μία ποιητική ανάγνωση.
Palm Springs 1960: 30 χρωματιστά κλικς που τραβήχτηκαν για το αμερικάνικο περιοδικό Fortune, μεταφέρουν τη διασκεδαστική ματιά του φωτογράφου με την οποία ο ίδιος βλέπει τους πλούσιους και ευτυχισμένους συνταξιούχους να παίζουν σαν 20χρονα. Ateliers d' artistes: 55 στιγμιότυπα των ετών 1937-1991, με εξαιρετικά πορτρέτα μεγάλων καλλιτεχνών μέσα από τα ατελιέ τους. Picasso, Braque, Utrillo, Giocometti, Brancusi, Cesar. Ασπρόμαυρες ή έγχρωμες, γνωστές και μη, οι φωτογραφίες του Robert Doisneau είναι εκεί για να σε κάνουν να ονειρευτείς.
Le Merveilleux Quotidien.
Το σχέδιο ήταν ταυτόχρονα απλό και πολύ φιλόδοξο. Να αποτυπωθεί με μια σειρά 80 φωτογραφιών, ένα φωτογραφικό έργο με πάνω από 450.000 αρνητικά, τραβηγμένα μέσα σε 60 χρόνια. Η επιλογή ήταν ενστικτώδης και γρήγορη. Με ένα κοινό παρανομαστή. Να ενωθούν οι πιο σημαντικές φωτογραφίες με τις πιο άγνωστες. Στη σειρά αυτή βλέπουμε φωτογραφίες εργοστασίων, ορφανών παιδιών, γκρίζων προαστίων, εργατών, καλλιτεχνικών συναντήσεων, ανθρώπων του θεάματος και της μόδας. Όλες, έχουν ένα αυτοβιογραφικό στοιχείο. Χωρίς να αποσκοπούν εκεί, οι φωτογραφίες μας παρουσιάζουν τη ζωή του μεγάλου φωτογράφου Robert Doisneau. Ο θεατής, βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες, ταξιδεύει σε ένα κόσμο μη πραγματικό. Σε ένα κόσμο φαντασιακό.
Palm Springs 1960
Προκειμένου να πραγματοποιήσει ένα ρεπορταζ για το περιοδικό Fortune, ο Robert Doisneau πετά για την Αμερική στις 19 Νοεμβρίου 1960. Είναι το πρώτο του ταξίδι στην Αμερική, αν και από το 1948 το έργο του εκτίθεται και δημοσιεύεται εκεί. Το κεντρικό θέμα του ρεπορτάζ ήταν η κατασκευή των γηπέδων γκολφ στο Palm Springs, καταφύγιο για τους πλούσιους αμερικανούς συνταξιούχους του Colorado.Ο Doisneau, φτάνει στο Palm Springs στις 21 Νοεμβρίου και μένει μέχρι την 1η Δεκεμβρίου. Εκεί, αυτό που ανακαλύπτει, τον προκαλεί να ξεπεράσει ουσιαστικά το θέμα του ρεπορταζ. Καταγράφει ένα συνολικό πορτρέτο ενός τεχνητού κόσμου, με τα πιο φανταχτερά χρώματα. Χρησιμοποιεί μία Rolleiflex, μία Leica και μία Hasselblad. Αυτό το "εθνογραφικό" ρεπορτάζ στο Palm Springs, διαρκεί δύο βδομάδες. Το ρεπορταζ δημοσιεύεται στο Fortune το Φεβρουάριο του 1961. Οι μη δημοσιευμένες φωτογραφίες, μένουν στο συρτάρι. Το 2007, ο SCott Thode που διευθύνει τo φωτογραφικό κομμάτι του Fortune, ξαναβρίσκει τις φωτογραφίες του ρεπορταζ του 1960 και τις στέλνει στο Atelier Doisneau, το οποίο διαχειρίζονται τα δυο παιδιά του Doisneau.
H Anette Doisneau και η αδερφή της Francine Deroudille, είχαν την ιδέα να ξαναζωντανέψουν αυτές τις φωτογραφίες. Έτσι το 2010 διοργανώνεται στην Gallerie Bernard στο Παρίσι, μία μεγάλη έκθεση, και δημοσιεύεται ένα νέο βιβλίο από το Palm Springs.Ateliers d' artistes. Το 1926, σε ηλικία 14 χρονών, ο Robert Doisneau μπαίνει στο σχολείο Estienne. Μέσα σε 3 χρόνια, μαθαίνει την τέχνη του λιθογράφου. Η ζωή του atelier ξεκινάει.
Το 1937, μετακομίζει με τη νέα σε ηλικία γυναίκα του Pierrette, σε ένα atelier d' artistes στο Montrouge. Ζει όλη του τη ζωή εκεί, όπου και σήμερα στεγάζεται το Atelier Robert Doisneau. Από πολύ νωρίς λοιπόν, ζητά από έναν φωτογράφο γείτονά του, να τραβήξει φωτογραφίες μέσα στα διάφορα ateliers. Το atelier=εργαστήρι, είναι ο χώρος μέσα στον οποίο αισθάνεται εξαιρετικά και που γι' αυτόν αποτελεί τον πιο καλαίσθητο χώρο.
Το 1945, συναντά τον Pierre Betz. Η συνάντηση αυτή είναι καθοριστική. Είναι αυτός που του ανοίγει την πόρτα στο Atelier του Picasso και στους άλλους μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής. Ο Pierre Betz θα μπορούσε να φέρει τον τίτλο του οραματιστή του Le Point. Καλλιτεχνικός διευθυντής, διευθυντής διαφήμισης κ.α.
Έτσι λοιπόν, τα εργαστήρια, ανοίγουν τις πόρτες τους. Το ένα ρεπορτάζ διαδέχεται το άλλο. Το 1939, ο Doisneau, ως ανεξάρτητος ρεπόρτερ πια, εργάζεται εξίσου πολύ για τον μεταπολεμικό τύπο. Regards, Vogue, L' Oeil, Match είναι μερικά από τα περιοδικά, χάρις στα οποία εμπλουτίζει ακόμη περισσότερο την εντυπωσιακή συλλογή πορτρέτων του.Le temps et la lumière. Ce sont les deux matériaux du photographeΟ χρόνος και το φως. Αυτά είναι τα δύο υλικά του φωτογράφου. Ο διάσημος Γάλλος φωτογράφος, πέθανε το 1994, σε ηλικία 84 ετών. Η μοναδική αυτή έκθεση θα είναι στο Musée d' Ixelles μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου 2018. Τέτοιες εκθέσεις δεν πρέπει να χάνονται!
