Το φωτογραφικό λεύκωμα, του Γιάννη Οικονόμου, είναι έκδοση του συλλόγου « Φίλοι Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς » και αποτελεί ψηφιακό τεκμήριο της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ στο server της οποίας φιλοξενούνται τα αντίστοιχα αρχεία.

Κατάγομαι από αυτά τα μέρη. Περπάτησα και φωτογράφισα, το χωριό των φωτογράφων Ζημέριδων, Κώστα και Ιπποκράτη, το Κατηχώρι του ερασιτέχνη φωτογράφου Κώστα Βαρώτα, την πόλη του φωτογράφου Στουρνάρα, το Βόλο, την ιστορική Ζαγορά το κεφαλοχώρι του Πηλίου του σπουδαίου φωτογράφου Κώστα Ρούσση. Ακολούθησα τα βήματα του ακούραστου Κίτσου Μακρή του Βολιώτη λαογράφου και του Δημήτρη Λέτσιου από τη Ανακασιά του Πηλίου. Μ' αρέσει να σκέφτομαι ότι από εδώ πέρασαν και έζησαν οι λαϊκοί ζωγράφοι Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, Θανάσης Παγώνης, Νικόλαος Χριστόπουλος και Στάθης Οικονόμου. Ανέβηκα στα χιονισμένα Χάνια του Πηλίου, με τα απομεινάρια του πρωτοποριακού για την εποχή σανατόριου του Γεωργίου Καραμάνη του «Αγίου του βουνού». Πάντα πηγαίνω στα Παλιά, την ιστορική γειτονιά του Βόλου με το καπνεργοστάσιο του Ματσάγγου και το κεραμοποιείο του Τσαλαπάτα. Ακόμα ψωνίζω στα μαγαζιά με τα εργαλεία και τις ζωοτροφές που όσο πάει εκτοπίζονται από κάθε λογής νέες δραστηριότητες. 

Συνεχίζουμε να προσφέρουμε άρτους σε μικρά πανηγυράκια σε ιστορικά ξωκκλήσια και ερειπωμένα μοναστηράκια σαν αυτό της Παναγίας του Μεγαλογένη στο Κατηχώρι. Δουλεύω κι εγώ στα λιοστάσια και τους ωραίους μπαξέδες. Χρόνια τώρα περπατώ στους χωματόδρομους του χωριού μου. Συναντώ τους δικούς μου ανθρώπους, τις γιαγιάδες και τους παππούδες αλλά και τους νέους που επιμένουν ακόμα να ασχολούνται με τη γη και τους καρπούς της, με τα τσίπουρά μας και τους μεζέδες μας. Και νιώθω πως είναι δικοί μου και είμαι δικός τους. Έχω αναμνήσεις από δριμείς χειμώνες που πια δεν υπάρχουν και ζεστά καλοκαίρια στο σπίτι που χτίστηκε με τόσο κόπο και μεράκι. Όλα ετούτα εδώ γύρω, αυτά που ζω, που βλέπω, που μυρίζω, τα φωτογραφίζω χρόνια τώρα με μια μηχανή στην τσέπη. Τυπωμένες στο χέρι από έμενα πια, οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες, δωρίζονται στα πρόσωπα που στάθηκαν μπροστά στο φακό μου, με αγάπη αγνή ο ένας για τον άλλο. Το βλέμμα τους στις φωτογραφίες εγγράφτηκε και μέσα μου. Ο καλύτερος έπαινος που άκουσα από τους συντοπίτες μου: "Για δες, φαινόμαστε όπως στις παλιές φωτογραφίες" ή "Αυτή είναι ωραία, θα την κρατήσω για να τη βάλω στο μνήμα". Σήμερα κάποιες από αυτές τις ξαναβλέπω στο νεκροταφείο στον Άγιο Βλάση, πάνω στα μνήματα. 

Όταν τις κοιτάζω πάνω στα μάρμαρα έχω την ανάμνηση εκείνης της φωτογραφικής στιγμής που δεν πήγαινε το μυαλό ότι θα καταλήξει να είναι η τελευταία αποτύπωση, από το πέρασμα και το αντάμωμά μας στη ζωή. Τις αντικρύζω με πίκρα για το εφήμερο του βίου μας, για όσα πράγματα δεν προλάβαμε να κάνουμε, να πούμε και να χαρούμε. Σ' αυτήν την φωτογραφική αποτύπωση με οδήγησε η δική μου ανάγκη να κρατηθούν όλα ετούτα ζωντανά και όχι μόνο μέσα μου, όχι μόνο για μένα. Μπροστά από το φακό μου περνά η ζωή με τα μικρά της γεγονότα. Αγαπώ τις λεπτομέρειες που συνθέτουν την μεγάλη εικόνα της καθημερινής ζωής στην ύπαιθρο. Σ' αυτές τις στιγμές εστιάζει το βλέμμα και ο φακός μου. Σε αυτές που ανασυνθέτουν όχι μόνο το παρελθόν αλλά και το πολύτιμο παρόν. Είναι οι ψηφίδες των αναμνήσεών μας από το τώρα. 

Γιάννης Οικονόμου

Η παρουσίαση και η επιμέλεια του λευκώματος έγινε από τον Δαμιανό Μωραΐτη.

Πηγή

Δείτε το λεύκωμα σε μορφή flipbook

Κατεβάστε το λεύκωμα σε μορφή PDF

  Κατεβάστε το λεύκωμα σε μορφή exe για desktop: 

http://srv-vivl-livad.voi.sch.gr/.../TO_DIKO_MOY_PHLIO.exe

(Αν το Chrome δεν ανοίγει το σύνδεσμο ΑΝΤΙΓΡΑΨΤΕ τον και επικολλήστε τον στο Mozilla πχ)

Δείτε το Βίντεο παρουσίασης: