«Τόσο θαυμάσια θέα, τόση ποικιλία φυτών, απ’ όλα τα σημεία της γης μου στέλνουν φυτά.
Από την Κίνα, τις Ινδίες, τη Συρία, την Αφρική, την Αγγλία».
Από επιστολή της βασίλισσας Αμαλίας, 8 Ιουνίου 1850
Ο πρώτος οργανωμένος χώρος διακοσμητικού πρασίνου της Νεότερης Ελλάδας, επίσημα χαρακτηρισμένος ως ιστορικός τόπος. Ένα «μάτι του κυκλώνα» στο κέντρο της Αθήνας: Αυτό το σημείο νηνεμίας που τριγυρίζεται από τη μνήμη, την ιστορία, την ένταση της πόλης και των ανθρώπων της. Εκεί όπου η ζωή ησυχάζει, χωρίς να ησυχάζει ποτέ.
Γύρω απ’ τα σιντριβάνια, τις τουαλέτες, τα μονοπάτια και τους θάμνους, ποιητές και περιπατητές, κατατρεγμένοι και ερωτευμένοι, φυγαδευμένοι βουλευτές, τουρίστες, άστεγοι, αθλούμενοι, παιδιά, κρυφές ματιές και συναλλαγές. Εθνικός, Κρατικός / Δημόσιος, Βασιλικός, ο Κήπος βαφτίζεται ανάλογα με το πολίτευμα της χώρας. Τώρα ανοιχτός για όλους από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου. Άλλοτε η είσοδος στο κοινό δεν επιτρεπόταν παρά ελάχιστες μέρες το χρόνο όταν έλειπαν οι βασιλείς από τ’ ανάκτορα.
Μέσα στους μαιάνδρους του Κήπου χαθήκαμε, βγήκαμε αλλού, καταλάβαμε γρήγορα πως δεν είναι η σκιά των δέντρων που μας σκιάζει αλλά η σκιά της Βουλής, και πως η γειτνίαση του Κήπου και της Βουλής είναι μοιραία, ο Κήπος ζει την κοινή μοίρα, τις περιπέτειες της εθνικής και πολιτικής μας ζωής.
Περπατώντας κανείς με σκοπό ή ασκόπως, συναντά τις προτομές του Διονυσίου Σολωμού, του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, του Ζαν Μορεάς, αλλά και του Ιωάννη Καποδίστρια, του Ελβετού τραπεζίτη Ιωάννη Εϋνάρδου και του συνθέτη του ολυμπιακού ύμνου Σπυρίδωνα Φιλίσκου Σαμάρα.
Άλλες μορφές, αόρατες, αλλά επίμονα παρούσες, η απαρηγόρητη βασίλισσα Αμαλία, ο Όθων, οι βασιλικές οικογένειες, ο Βαυαρός γεωπόνος Φρειδερίκος Σμιτ, ο κηποτεχνίτης Φρανσουά Λουί Μπαρώ, που έφεραν απ’ όλο τον κόσμο τα πεντακόσια είδη φυτών με τα διπλά και τρίδιπλα ονόματά τους.
Αυτά και χίλια δυό άλλα σε έναν περίπατο που επιθυμεί να μιλήσει για ένα κομμάτι της ιστορίας μας, αξιοποιώντας το πλεονέκτημα της οδοιπορίας, τη γαλήνη και την ανοιχτωσιά του Κήπου. Υλικά, τα κείμενα και τα ντοκουμέντα των μόνιμων κατοίκων του, των ποιητών, των πολιτικών, των βοτανολόγων και μηχανικών που τον διαμόρφωσαν. Ένας τουριστικός οδηγός συνάντησης των μεν με τους δε.
Info
ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΚΟΝΗΣ – ΕΛΕΝΗ ΣΤΡΟΥΛΙΑ
Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2019
Αριθμός σελίδων : 144, Τιμή : 15,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-410-6
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ
Στο βάθος διακρίνεται η προτομή του Σπυρίδωνα Σαμάρα.
Βιογραφικά στοιχεία των συγγραφέων
Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΚΟΝΗΣ γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Πέλου Κατσέλη. Σπούδασε οικονομικά. Εργάστηκε ως ηθοποιός μέχρι το 1996. Έκτοτε ασχολείται κυρίως με τη σκηνοθεσία. Έχει συνεργαστεί με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το Μέγαρο Μουσικής, ΔΗΠΕΘΕ και θιάσους του ελεύθερου θεάτρου, σκηνοθετώντας σύγχρονα και κλασικά έργα. Επίσης, έχει γράψει και σκηνοθετήσει αρκετές μουσικοθεατρικές παραστάσεις. Διατέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής των ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου και Σερρών. Την περίοδο αυτή είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Φιλίππων και του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Έχει συνεργαστεί ως στιχουργός με τους σπουδαιότερους Έλληνες συνθέτες του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού.
Από τις εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία του: Τραγούδια (1993), Ένα τραγούδι για τον Νίκο Γκάτσο (1993), Λόγια για τραγούδια (1997), Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου (2000), Αγρινίου. Καρόλου Ντηλ και Τσιμισκή (2004), Καρόλου Ντηλ και Τσιμισκή (2008), Ο ύπνος της Αδριανουπόλεως (2011), Εφτά λευκά πουκάμισα (2017). Από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη κυκλοφορούν τα βιβλία: Η πύλη της ξηράς και ο Ξεπεσμένος Δερβίσης. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορεί το βιβλίο Ναύπλιο: Μια πόλη στη λογοτεχνία. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Η EΛΕΝΗ ΣΤΡΟΥΛΙΑ σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ της Αθήνας και σκηνογραφία στο Central Saint Martin’s School of Art & Design στο Λονδίνο. Εργάζεται ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος, κυρίως στο θέατρο. Δουλειές της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα (Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Εθνικό Θέατρο, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ΚΘΒΕ, Bios, ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας, Καβάλας κ.α.) και στο εξωτερικό (Münchner Kammerspiele, Zürcher Theater Spektakel, Maillon Théâtre de Strasbourg – Scène Européenne, Théâtre de la Ville, Bozar Theatre, Sharjah Biennale, Berliner Herbstsalon – Maxim Gorki Theater, Thalia Theater Hamburg, Théâtre Vidy-Lausanne κ.α.).