Καθένας από εμάς έχει κληρονομήσει ένα μικρό ή μεγάλο αριθμό πολύτιμων φωτογραφιών. Είναι πολύτιμες δεδομένου ότι πρόκειται για εικόνες του εαυτού μας καθώς μεγαλώνει και επιπλέον προσφέρουν ένα πλαίσιο για τις εύθραυστες αναμνήσεις μας.

Τα Οικογενειακά  άλμπουμ* δεν είναι απλά  συλλογές των σημαντικών φωτογραφιών. Προσφέρουν χειροπιαστές αποδείξεις για τους σημαντικούς ανθρώπους που ήταν παρόντες στην ζωή του καθενός. Αυτονόητα από τις σελίδες των άλμπουμ προκύπτουν πληροφορίες για το υποστηρικτικό σύστημα,τους ανθρώπους που αγάπησε, τους ανθρώπους από τους οποίους αγαπήθηκε αλλά ακόμη και για εκείνους που δεν τους συμπάθησε πολύ. Σπάνια φυλάσσονται φωτογραφίες οι οποίες απεικονίζουν ασήμαντες και αδιάφορες σχέσεις.

Τόσο η Weiser όσο και η Spence  συμφωνούν ότι τα άλμπουμ  αποτελούν  οπτικές  διηγήσεις και συνήθως παρουσιάζουν τις οικογένειες στα καλύτερα τους, χρησιμοποιώντας κάποιο είδος  σιωπηρών  υπότιτλων  να τις συνοδεύουν. Η εξιδανικευμένη εκδοχή της οικογενειακής ιστορίας, η οποία παρουσιάζεται στα οικογενειακά άλμπουμ, σπάνια συμπίπτει με τις προσωπικές αναμνήσεις του ενδιαφερόμενου, δηλαδή το πώς  τις  έχει στο μυαλό του, ενώ δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ταυτίζονται  με εκείνες των υπολοίπων μελών της οικογένειας. Παρόλα αυτά  ενέχουν θέση  φυλακτού αφού προστατεύουν τις αναμνήσεις από τη μελλοντική αναπόφευκτη βλάβη˙το ξεθώριασμά τους. 

Με την ικανότητα τους να «παγώνουν» την κίνηση, οι φωτογραφίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε να παγώσουν την δυναμική της συνεχούς ροής ενός ζωντανού οικογενειακού συστήματος, δίνοντας την δυνατότητα  να διερευνηθούν  οι λεπτομέρειες. Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να δει τον εαυτό του ως μέλος μεγαλύτερων ομάδων, όπως της οικογένειας, των φίλων, των συναδέλφων κλπ. Αποτελούν δηλαδή απόδειξη της  ύπαρξης του  μέσα στην  ομάδα,  στο πέρασμα του χρόνου, καταγράφοντας την  μονιμότητα,  τις ρίζες,  τις παραδόσεις, τις αλλαγές, καθώς και τον βαθμό ελευθερίας του κάθε ατόμου μέσα στο σύστημα. Η Weiser επιμένει  ότι τέτοιες  λήψεις μπορούν να δώσουν γνώσεις για ολόκληρο το σύστημα αρκετών γενεών, τις σχέσεις, τα δίκτυα  αλλά και  για το πώς βλέπει κανείς τον εαυτό του, με αποτέλεσμα να μπορεί  να εκτιμήσει καλύτερα τις τρέχουσες καταστάσεις, τα συναισθήματα του και ίσως να αναγνωρίσει  καλύτερα από πού προέρχονται οι προσδοκίες του.

Επιπλέον, τα οικογενειακά άλμπουμ δίνουν την ευκαιρία να συνδέσει κανείς το παρελθόν με το παρόν, να ενώσει τον φυσικό κόσμο με τον ψυχικό κόσμο, την πραγματικότητα που γνωρίζει με εκείνη που παρουσιάζεται μετά  από την αποκάλυψη συνδέσεων ή σταθερών σχημάτων (patterns) τα οποία γίνονται ορατά  κατά την ανασκόπηση των φωτογραφιών. Με άλλα λόγια προκύπτει ένας πλούτος πληροφοριών σχετικά με τα οικογενειακά «τρίγωνα», τις δυναμικές συσχετίσεις, την διαφοροποίηση, τις επόμενες γενεές, τις αδελφικές εκρήξεις κ.α. Με αυτό τον τρόπο ενισχύεται η διαδικασία της αναπόλησης και της επανεξέτασης. 

Ο Scheafer δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην αξία των οικογενειακών άλμπουμ, διότι μέσω αυτών οι ενδιαφερόμενοι πιστοποιούν τι είχε συμβεί τότε. Παρατηρήσεις όπως ποιός στέκεται δίπλα σε ποιόν, μπορούν να αναδείξουν δυναμικές δομές, συσχετίσεις και συμμαχίες. Από την άλλη πλευρά, αποστάσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, οι οποίες επαναλαμβάνονται από φωτογραφία σε φωτογραφία μπορεί να υποδηλώνουν πιθανή έλλειψη συναισθηματικής εγγύτητας. 

Σε κάθε περίπτωση τέτοιες διαπιστώσεις θα πρέπει να εκφράζονται με επιφύλαξη, δεδομένου ότι δεν μπορεί ο θεραπευτής να ερμηνεύει αυθαίρετα  το άλμπουμ  του θεραπευμένου. Στόχος είναι  οι επαναλαμβανόμενες παρατηρήσεις να χρησιμοποιηθούν  ως βάση για τη χρήση  ανοικτών και λιγότερο καθοδηγητικών ερωτήσεων. Θέτοντας ερωτήσεις βασιζόμενες στο φωτογραφικό περιεχόμενο των άλμπουμ του ενδιαφερόμενου είναι σαν να  πέφτει φως σε ολόκληρο το προσωπικό χάρτη της πραγματικότητας και των σχέσεων. Η Weiser σημειώνει μια μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια˙εκτός από τις ερωτήσεις αυτές καθ΄αυτές σημαντικός είναι και ο τρόπος που αυτές τίθενται σε σχέση με την συνολική φωτο αφήγηση και το πώς οι σελίδες ενός άλμπουμ διαδέχονται η μια την άλλη.

Οι εκπαιδευμένοι οικογενειακοί θεραπευτές συχνά χρησιμοποιούν εργαλεία όπως ο οικογενειακό δέντρο ή το γενεόγραμμα για να εστιάσουν στα σημαντικά ερωτήματα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να υποβοηθηθεί από τη σύνδεση των ονομάτων και των ημερομηνιών, με παραδείγματα φωτογραφιών από τα άλμπουμ του ενδιαφερόμενου, ώστε να δώσουν στα πρόσωπα ονόματα και στους ανθρώπους ατομική υπόσταση, από το να δώσουν απλά ρόλους και ταυτότητες. 

Για τον Scheafer δουλεύοντας με μια οικογένεια, ο θεραπευτής  αναζητά εκείνα τα μοντέλα αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στα μέλη  που έχουν παρατηρηθεί στο παρελθόν, έχουν παγώσει σε ένα κλειδωμένο δευτερόλεπτο της ζωής και εξακολουθούν να διατηρούνται διαχρονικά στις επόμενες  γενιές. Δεν είναι λοιπόν άξιο απορίας  ότι τα οικογενειακά άλμπουμ είναι τόσο βοηθητικά σε μια  διαδικασία προσωπικής αναζήτησης.

Συχνά τα οικογενειακά άλμπουμ συμπεριλαμβάνουν «ξεχασμένους»  ανθρώπους, μυστικά, μύθους, «κλειστά ντουλάπια» και «ζουμερές» αλήθειες, διαστρεβλωμένα περιστατικά ή περιστατικά που μπορεί να έχουν αποκοπεί από τις σελίδες τους. 

Οι Martin και Spence αναφέρουν ότι στις ομαδικές συνεδρίες και στα  βιωματικά εργαστήρια οι συμμετέχοντες  δουλεύουν με  επιλεγμένες από τα οικογενειακά άλμπουμ  φωτογραφίες, προκειμένου να φωτίσουν τις κρυμμένες από την νοσταλγία απουσίες και σιωπές. Δουλεύοντας σε ζευγάρια, καθένας  από τους συντρόφους φέρνει τις δικές του φωτογραφίες και  έτσι υποβοηθιούνται να ανοίξουν παλιά, κρυμμένα συναισθήματα, βυθισμένες αναμνήσεις  και διερευνήσουν τις προσωπικές τους ταυτότητες. 

O Kopytin υπενθυμίζει ότι εφόσον οι φωτογραφίες τραβιούνται από κάποιο φυσικό πρόσωπο, τον φωτογράφο, η προοπτική του, η σχέση μαζί του και η προσωπική του ιστορία αναπόφευκτα υπονοούνται στην φωτογραφία.

Πολύ εύστοχα  λοιπόν, τα  οικογενειακά άλμπουμ έχουν περιγραφεί από την Weiser ως «η σοφίτα στις καρδιές των ανθρώπων». Οι οικογενειακές φωτογραφίες συμπεριλαμβάνονται   στα πράγματα που οι άνθρωποι  θρηνούν   περισσότερο όταν χάνονται  οι ιδιοκτησίες τους  από κάποια  καταστροφή.  Και παρ΄ότι  τα οικογενειακά άλμπουμ δεν είναι αντικείμενα  τέχνης, η ιστορία που διαδραματίζεται μέσα στις σελίδες τους  θα είναι πάντα συλλεκτική.

  • • Τα  Οικογενειακά Άλμπουμ είναι μια από τις Τεχνικές που χρησιμοποιούνται στην Φωτοθεραπεία. 

Στο παρόν άρθρο η έννοια της οικογένειας χρησιμοποιείται όχι με τον στενό, τυπικό ορισμό της αλλά με έναν πιο διευρυμένο, ο οποίος περιλαμβάνει όλο το υποστηρικτικό δίκτυο, το δίκτυο των συγγενών και φίλων που την αποτελούν. 

- Για τον Rosy, M. βλέπε : doi: 10.1080/13642530902723074.

  • - Spence J. , για το βιβλίο  “Putting myself in a picture : A political, personal and photographic autobiography”, (1986),  London: Camden Press βλέπε:

 https://www.amazon.com/Putting-Myself-Picture-Photographic-

 Spence J. And Holland P., για το βιβλίο “Family snaps: The meaning of Domestic  Photography, (1991), βλέπε: https://academic.oup.com/screen/article-

-Για την Weiser  J. βλέπε: www.phototherapy.com

https://www.researchgate.net/publication/277889353_PhotoTherapy_Techniques_in_Counselling_and_Therapy_--_Using_Ordinary_Snapshots_and_Photo-Interactions_to_Help_Clients_Heal_Their_Lives 

https://phototherapytherapeuticphotography.files.wordpress.com/2014/10/weiser_cata_news_07.pdf

- Scheafer C.  για το βιβλίο “ Innovative interventions in child and adolescent therapy:,  (1988), βλέπε:  https://catalogue.nla.gov.au

- Για τον Kopytin, A.,  βλέπε: https://www.tandfonline.com

Φωτογραφία εξωφύλλου: Παύλος Κούρκαφας/ Φωτογραφικός Κύκλος

Πρόσφατα Άρθρα

News (19 Ιαν 2022)

Το Διεθνές Φεστιβάλ Φωτογραφίας Δράμας (ΔΦΦΔ) καλεί τους ενδιαφερόμενους φωτογράφους να υποβάλλουν έργα τους για τη 2η διοργάνωση, που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2022. Το open call...

News (19 Ιαν 2022)

Η ιδέα να συγκεντρώσουμε τα έργα μας σε μία έκθεση, δηλώνοντας το φωτογραφικό μας στίγμα, ξεκίνησε δειλά πριν τρία χρόνια. Οι πρωτόγνωρες συνθήκες της πανδημίας, που όλοι βιώσαμε, προς στιγμήν...

Photo Clubs (11 Ιαν 2022)

Η Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς δημιουργήθηκε το 2013, ως δράση της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς και του συλλόγου «Φίλοι της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς», από ανθρώπους που αγαπάνε τη φωτογραφία...

Book Reviews (07 Ιαν 2022)

Το φωτογραφικό λεύκωμα, του Γιάννη Οικονόμου, είναι έκδοση του συλλόγου « Φίλοι Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς » και αποτελεί ψηφιακό τεκμήριο της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ στο server της οποίας φιλοξενούνται τα...

News (04 Ιαν 2022)

Τι είναι αυτό που μεταμορφώνει το προσιτό και δημοφιλές μέσο της φωτογραφίας, σε ένα δυνατό εργαλείο έκφρασης και ενδυνάμωσης; Πώς μπορεί μια φωτογραφία να ξεκλειδώσει συναισθήματα, παρακινώντας μας...

Editor's choice (02 Ιαν 2022)

Μία και μοναδική είναι η ευχή μου για όλο τον κόσμο.....ΥΓΕΙΑ. "Αυτός που έχει Υγεία, έχει Ελπίδα & αυτός που έχει Ελπίδα έχει τα πάντα" Κώστας Δελχάς

Editor's choice (27 Δεκ 2021)

Εύχομαι αυτές τις γιορτές να ξαναβρούμε την ζωή που χάσαμε και να πάρουμε πίσω όσα στερηθήκαμε. ‘Ελενα Λόλα

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

Σε μια περίοδο που κάθε βεβαιότητα δοκιμάζεται, εύχομαι να σταθούμε με αγάπη και αλληλεγγύη ο ένας δίπλα στον άλλον. Ας είναι το 2022 μια χρονιά με λιγότερη βία, μια χρονιά προσφοράς, και οι...

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

Οι ευχές και η αξία τους είναι ανεκτίμητη πόσο αυτήν την δύσκολη περίοδο μεγάλων δοκιμασιών που διανύουμε τόσο στην χώρα μας όσο κι σε όλο τον κόσμο. Η ανάγκη για αναγέννηση του καθενός από εμάς...

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

Πάνω από τους βυθούς, καθρεφτίζονται οι ελπίδες. Εύχομαι εκεί, καθαρά, να πάλλονται όνειρα φωτεινά, σαν άστρα...  Βάσια Ζαφείρη

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

 Η φετινή μου ευχή για τις γιορτές είναι να υπάρχει σε όλα τα σπίτια του κόσμου υγεία και αγάπη!   Εύχομαι ακόμη, το 2022 να είναι η χρονιά που θα μας απελευθερώσει από τα δεσμά της...

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

Ευχές σε όλες & όλους για Καλές Εορτές με υγεία & για την νέα Χρονιά Διεκδικούμε, Αγαπάμε, Δημιουργούμε. Ανδρέας Ζαχαράτος από την σειρά NAPOLI BELLALeica M8  Nokton 21mm