Ο απόλυτα συμμετρικός κόσμος του Wes Anderson

Το φαινόμενο της συμμετρίας ως γνωστόν, είναι από τα πρωταρχικά στοιχεία που αναγνωρίζει αυτόματα ο ανθρώπινος εγκέφαλος και για το λόγο αυτό μας γίνεται εύκολα αρεστό. Τείνουμε να κρίνουμε τη φυσική ομορφία με βάση τη συμμετρία, μιας και είμαστε προγραμμάτισμενοι να ανατοποκρινόμαστε θετικά απέναντι της.

O Wes Anderson αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους νεούς δημιουργούς στο χώρο του σινέμα, πρωτοεμφανίστηκε μόλις το 1996 με το Bottle Rocker και έχει καταφέρει τα τελευταία 20 χρόνια να κερδίσει τόσο την αποδοχή του κοίνου αλλά και των κριτικών.

 

Υπάρχουν πολλά στοιχεία στο σκηνοθετικό του ύφος που έχουν κάνει τις ταινίες του τόσο αγαπητές στο κοινό, όπως οι πολύχρωμες επιλογές στην εικαστική παλέτα, η μουσική, ακόμα και η πληθώρα των διάσημων ηθοποιών που καταφέρνει να συγκεντρώσει πάντα στις ταινίες του. Ωστόσο ένα είναι το κυρίαρχο στοιχείο που διακρίνει και βασίζει όλο το σκηνοθετικό του στυλ κι αυτό δεν είναι άλλο από τη συμμετρία!

 

 

 

Το φαινόμενο της συμμετρίας ως γνωστόν, είναι από τα πρωταρχικά στοιχεία που αναγνωρίζει αυτόματα ο ανθρώπινος εγκέφαλος και για το λόγο αυτό μας γίνεται εύκολα αρεστό. Τείνουμε να κρίνουμε τη φυσική ομορφία με βάση τη συμμετρία, μιας και είμαστε προγραμμάτισμενοι να ανατοποκρινόμαστε θετικά απέναντι της.

 

Τόσο στον κινηματογράφο όσο και στη φωτογραφία, η συμμετρία είναι ένας εύκολος τρόπος να κατασκευάζουμε δυνατές εικόνες.

 

 

 

Ο Wes Anderson είναι από τους σκηνοθέτες που σιγούρα δεν κάνουν απλά ταινίες, αλλά οι ένθερμοι οπαδοί του υποστηρίζουν ότι κάνει τέχνη. Τουλάχιστον σε πρώτο επίπεδο και εικαστικά πετυχαίνει άψογα το σκόπο που υπηρετεί. Πάντα δημιουργεί πολύπλοκους κόσμους, έναν θίασο με παράξενους χαρακτήρες σε εμφάνιση αλλά και σε εκφραστική διάσταση, βουτηγμένους μέσα σε ένα ακρώς,στυλιστικά, άψογο οπτικό κόσμο.

 

Σαν πρωταρχικό υλικό χρησιμοποιεί τη συμμετρία, έτσι ώστε τις περισσότερες φορές να φαίνεται η εμμονική του τάση και να υπερισχυεί το θέμας της ταινίας (βλπ Grand Budapest Hotel).

 

 

 

Ο Anderson είναι εμφανές ότι κατέχει το τεχνικό μέρος, είναι απαιτητικός στο να στήνει πολυτελή σκηνικά και τοπία, εικόνες που μέσα από τα έντονα χρώματα θα εντυπωσιάσουν τον θέατη, αλλά αμφιταλαντεύται συνέχεια στα όρια της συνεχούς εμμονής για συμμετρία.

 

Χαρακτηριστική είναι είναι η δήλωση του μακροχρόνιου συνεργάτη του ως διεθυντής φωτογραφίας Robert D. Yeoman, ο οποίος χαρακτηριστικά είχε δηλώσει για τον τρόπο που δουλεύει ο Anderson. -Το πρωί πριν έρθει ο Anderson, πάω πρώτος με το συνεργείο και στήνω τις κάμερες στο σκηνικό που είναι να τραβήξουμε. Με μια μεζούρα μετράω από τις δύο άκρες του δωματίου και τοποθετώ την κάμερα ακριβώς στο κέντρο. Μόλις έρθει ο Anderson στο σέτ, με κοιτάει και το πρώτο πράγμα που με ρωτάει είναι.. «Είμαστε στο κέντρο;»

 

 

Ο Anderson διακατέχεται από μία καλλιτεχνική ευφυΐα. Οι ταινίες του δεν είναι ποτέ βαρετές, οι χρωματικές του παλλέτες εναλλάσονται διαρκώς και χρησιμοιποιεί ιδιότροπες μουσικές επιλογές για μουσική επένδυση. Ταυτόχρονα οι ήρωες του, που καταφέρνει μοναδικά να τους κάνει συμπαθητικούς, βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση, σαν πιόνια μέσα σε ένα άχρονο σύμπαν που ο ίδιος έχει χτίσει και πρέπει να μετακινηθούν από τη μια μεριά σε μια άλλη, με συχνό όχημα κωμικές καταστάσεις.

 

Το χρώμα είναι βασικό συστατικό για τον σκηνοθέτη και είναι εμφανές ότι μόνο έτσι βλέπει τον κόσμο. Από τα ρούχα (The Royal Tenenbaums - The Life Aquatic with Steve Zissou), μέχρι και έντονα χρώματα στο background (Grand Budapest Hotel), είναι εμφανές ότι το χρώμα είναι σημαντικό για να λειτουργήσει το πολύπλοκο σύμπαν του Anderson.

 

 

 

I have a way of filming things and staging them and designing sets. There were times when I thought I should change my approach, but in fact, this is what I like to do. It's sort of like my handwriting as a movie director. And somewhere along the way, I think I've made the decision: I'm going to write in my own handwriting. That's just sort of my way. Wes Anderson

 

 

 

Παρατηρώντας τα κάδρα του και προσπερνώντας την συμμετρική τάση και το χρώμα, διαπιστώνουμε και πόσο είναι λεπτολογικά στημένα όλα. Είναι εμφανές πόσο σκέψη έχει ρίξει και σχεδιασμό σε καθε ένα απο αυτά, μέσα στο κάδρο περιέχονται ακριβώς αυτά που θέλει ο σκηνοθέτης, μετατρέποντας τα σε σημαντικά κάνοντας όμως ταυτόχρονα τον θεατή, να μη νοιάζεται για αυτά που αφήνει απο έξω.

 

 

 

Ισώς και αυτή είναι η παγίδα στην οποία εκρέμμει εμμόνικα ο σκηνοθέτης. Τα πάντα είναι τεχνικά άψογα, εικαστικά κινείτε σε υψηλά επιπέδα, το μάτι εντυπωσιάζεται, αλλά ο εγκέφαλος πάντα θα επικεντρώνεται σε αυτά που βλέπει.

 

Σίγουρα ο απόλυτα συμμετρικός κόσμος που στήνει ο Wes Anderson, βγαλμένος μέσα απο ένα πολύχρωμο παραμύθι, θα εξάπτει τη φαντασία του θεατή και θα τον διασκεδάσει ευχάριστα σε όλη τη διάρκεια του ταξίδιου.

Ωστόσο δεν πρόκειτε να τον παρασύρει αφού αυτό τελειώσει και ίσως εκεί θα πρέπει να αναζητήτει ένας δημιουργός, την πρωταρχική αλήθεια στο περιεχόμενο του κάδρου.

 

 

__________________________________________________________________________

 

Κείμενο: Τόλης Χατζηγνατίου

The Soundtrack for writing this: The Grand Budapest Hotel Soundtrack

 

 

Πρόσφατα Άρθρα

Exodus (08 Δεκ 2022)

Μια διαφορετική φωτογραφική έκθεση θα λάβει χώρα στον o.art.ath. Ο Alexander Ibrahimi θα παρουσιάσει μέσα από οθόνες , πίξελ και καλώδια το δικό του δυστοπικό δάσος , μια καταγγελία για την...

Exodus (08 Δεκ 2022)

Η Φωτογραφική Εταιρεία Μυτιλήνης με ιδιαίτερη χαρά εγκαινιάζει τον εκθεσιακό της χώρο μετά από δύο χρόνια απαγόρευσης λόγω της πανδημίας, με την έκθεση φωτογραφίας του αγαπητού της μέλους Μιχάλη...

News (02 Δεκ 2022)

Το Photopolis Agrinio Photo Festival, μπαίνοντας στον 5ο χρόνο συνεχούς λειτουργίας, προκηρύσσει δύο φωτογραφικούς διαγωνισμούς.  1ος διαγωνισμός: "Photopholios:23" Οι ενδιαφερόμενοι...

News (02 Δεκ 2022)

Το εργαστήριο «Χριστουγεννιάτικες ιστορίες μας μπροστά στον φακό», επανέρχεται στη δια ζώσης μορφή του!  Θα γίνει στην Αθήνα την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2022 (ώρες 10:30-18:00) Συνδυάζει τον...

Exodus (29 Νοε 2022)

Στον τόπο όπου έφθασε ο μεγαλύτερος αριθμός Μικρασιατών προσφύγων στη Θεσσαλία και την Κεντρική Ελλάδα, στον Βόλο, ανοίγει σε λίγες μέρες τις πύλες της η μεγάλη περιοδική έκθεση με τίτλο Από την...

Exodus (28 Νοε 2022)

Η εκθεση «Αντι λήψεις», της Γιώτας Εφραιμίδου  παρουσιάζεται για δεύτερη φορά στο Κερατσίνι, , με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, στο Πολιτιστικό Κέντρο...

Exodus (28 Νοε 2022)

Με τον τίτλο ΚΗΠΟΙ ΜΥΣΤΙΚΟΙ παρουσιάζεται η ατομική έκθεση της Φωτεινής Στεφανίδη από την Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2022 στον πολιτιστικό χώρο MACART. Η ενότητα των έργων αφορά ένα μεγάλο μέρος...

Exodus (23 Νοε 2022)

Η σχέση της Έλλης Παπαδημητρίου με τη φωτογραφία ξεπηδάει από τον έρωτα για την ζωγραφική. Ως στέλεχος της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) και συνεργάτης του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών,...

Exodus (22 Νοε 2022)

Την Πέμπτη 24 Νοεμβρίου, εγκαινιάζεται η έκθεση του Κωνσταντίνου Πίττα “Εικόνες μιας άλλης Ευρώπης” στη γκαλερί Jakubska, στην Πράγα.   Πρόκειται για στιγμιότυπα που...

Book Reviews (22 Νοε 2022)

Η Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία Ηρακλείου διοργανώνει εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του Αμερικανού συγγραφέα Bayard Taylor:  Ταξίδια 1857-1858, Ελλάδα Ρωσία και...

Exodus (22 Νοε 2022)

Ένα σύνθετο θεωρητικό και εικαστικό εγχείρημα με γενικό θέμα την «Πολυκατοικία» ως ισχυρό κοινωνικό, αισθητικό και συναισθηματικό σύμβολο στην αστική ζωή των τελευταίων 100 χρόνων. Η...

Exodus (21 Νοε 2022)

Η φωτογραφική έκθεση, των μελών του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης υπό τον τίτλο "ΡΟΔΟΠΗ" «ταξιδεύει» στην Καβάλα. Το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης, λειτουργώντας ως πυρήνας...