Τα εγκαταλελει΅΅ένα όνειρα του David Lynch

Ο πάντα αινιγματικός David Lynch μας ξεναγεί σε εγκαταλελει΅΅ένα εργοστάσια, με εικόνες βγαλμένες από κάποια περίεργη σκοτεινή ταινία του.

Όσοι είναι οικείοι με τη σκηνοθετική δουλεία τού David Lynch, γνωρίζουν καλά το αινιγματικό σκοτεινό και ονειρικό ύφος του αυτού του πολυτάλαντου δημιουργού. Αποτελεί έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους σκηνοθέτες, ο οποίος έχει αναπτύξει μια ξεχωριστή κινηματογραφική γλώσσα, η οποία για να κατανοηθεί απαιτεί πολλαπλές θεάσεις και αναλύσεις πάνω στο έργο του. Η ονειρική προσέγγισή του, κάθε φορά λειτουργεί σαν λαβύρινθος που καλούνται οι θεατές να βρουν την έξοδο.

 

Σκηνοθέτης, συγγραφέας, μουσικός αλλά και φωτογράφος, αποτελεί σίγουρα μια πολύπλευρη προσωπικότητα της τέχνης. Το σουρεαλιστικό του έργο απαιτεί χρόνο για να σου δώσει τα κρυμμένα μυστικά του.

 

 

 

Το φωτογραφικό του στυλ δε θα μπορούσε να διαφέρει από το κινηματογραφικό του. Το ολοκληρωμένο έργο του, το οποίο παρουσίασε με τίτλο «The Factory Photographs» αποπνέει το μοναδικό κινηματογραφικό του στυλ, μέσα από μια σειρά ασπρόμαυρων σκοτεινών και μελαγχολικών φωτογραφιών. Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες σε εργοστάσια από διάφορα μέρη στον κόσμο, ένα φωτογραφικό οδοιπορικό που κρατάει το ενδιαφέρον του αμείωτο για δεκαετίες.  

 

 

« Μου αρέσει το βιομηχανικό τοπίο. Οι καμινάδες. Τα υγρά και ο καπνός. Μου αρέσουν οι ανθρώπινες κατασκευές. Μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους να δουλεύουν σκληρά...μου αρέσει η λάσπη. Τα εργοστάσια μού μοιάζουν σαν καθεδρικοί ναοί» .

 

 

Τραβηγμένες σε διάφορες τοποθεσίες όπως η Γερμανία, Πολωνία, Νέα Υόρκη και Αγγλία, το τελικό φωτογραφικό αποτέλεσμα μοιάζει πολύ με σκηνικό εγκλήματος...ένα παρακμιακό σκηνικό, μια τοποθεσία που η φύση σιγά- σιγά κυριεύει την ανθρώπινη δημιουργία. 

Τοίχοι σε αποσύνθεση, βιομηχανικά απορρίμματα, τρίμματα, διάδρομοι σαν λαβύρινθοι, κενά τοπία, συνθέτουν το φωτογραφικό στυλ του δημιουργού. 

 

«Πρέπει να ήμουν μικρός όταν γεννήθηκε το ενδιαφέρον μου για τα εργοστάσια. Επισκεπτόμουν τον παππού μου στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όταν στη διαδρομή πάντα πρόσεχα τις καμινάδες των εργοστασίων να βγάζουν καπνούς και φωτιά. Όλο αυτό το σκηνικό μου έκανε τρομερή εντύπωση.»

 

 

Μια γρήγορη ματιά στα κινηματογραφικά του έργα, οι κλειστοφοβικοί Βικτωριανοί δρόμοι στο "The Elephant man", οι τίτλοι έναρξης στο "Twin Peaks και σημεία από τα τοπία στο "Dune, φανερώνουν τον επηρεασμό του Lynch από τα εργοστάσια.

 

«ʼμα μου προτείνεις να πάμε στην Ντίσνειλαντ ή να πάμε να δούμε ένα εγκατελείμμενο εργοστάσιο, δεν θα είχα ποτέ δίλημμα.Θα διάλεγα το εργοστάσιο. Δεν ξέρω γιατί. Μου μοιάζει το τέλειο μέρος να αφηγηθείς μια φωτογραφική ιστορία.»

 

 

Οι φωτογραφίες του Lynch είναι φανερό πως είναι βγαλμένες από κάποια περίεργη σκοτεινή ταινία. Σε στοιχειώνουν... όπως ακριβώς και οι ταινίες του. Παρόλο που καμία από αυτές τις τοποθεσίες που τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες, δεν χρησιμοποιήθηκε για κάποια από τις ταινίες του, ούτε μέρος κάποιας έρευνας γι αυτές.

 

«΄Οταν πηγαίνω σε τέτοια μέρη, κατά κάποιο τρόπο με πιάνει ένα άγχος και τρέμουλο. Το οποίο δεν λειτουργεί όταν θες να τραβήξεις φωτογραφίες. ʼλλα είναι τόσο συγκινητικό. Πιστεύω ότι πολλοί όταν πηγαίνουν σε τέτοια μέρη θα τους πιάσει ίσως κάποιος φόβος, επειδή είναι σκοτεινά και περίεργα, αλλά υπάρχει και πολύ φως που αναδεικνύεται από μέσα.» 

 

 

 

Ο David Lynch έχει εκθέσει πρόσφατα στο Λονδίνο τη σειρά «The Factory Photographs» .

Το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να μοιάζει λίγο τετριμμένο - μια πόρτα, ένα παράθυρο, ένας τοίχος, αλλά ο Lynch όπως και στις ταινίες του, έχει την ικανότητα να εμποτίζει τα φαινομενικά απλά σκηνικά του, με ένα περίεργο τόνο που προκαλεί στον θεατή το συναίσθημα μίας επικείμενης απειλής. 

 

 

 

Με λίγα λόγια το αποτέλεσμα μοιάζει Lynchian...Λυντσικό, όπως χαρακτηριστικά αποκαλούν το στυλ του οι φανατικοί θαυμαστές του.

 

Η αίσθηση που κυριαρχεί είναι πως κάθε μία φωτογραφία αποτελεί ένα κομμάτι παζλ, μέσα σε ένα ασαφή όνειρο, ένα μυστηριώδες παιχνίδι στο υποσυνείδητο, που μόνο ο Lynch μπορεί τόσο δεξιοτεχνικά να στήσει. Όπως και οι ταινίες του, η θέαση απαιτεί φραγμό στη λογική και ελευθερία στις αισθήσεις, για να εισέλθουμε στον ιδιαίτερο κόσμο του David Lynch.

 

«Είναι ένα απίστευτο συναίσθημα. Νιώθω ότι αυτά τα μέρη είναι σχεδόν μαγικά, όπου η φύση διεκδικεί τη θέση της σε αυτά τα εγκατελειμμένα εργοστάσια. Είναι πολύ ονειρικό. Όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου, υπάρχει κάτι εντυπωσιακό και εκπληκτικό. Όταν όλες οι πόλεις μοιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους, ο αληθινός θησαυρός χάνεται. Η ατμοσφαίρα που δημιουργούν χάνεται.»

 

 

Η σειρά «The Factory Photographs» αποτελείτε από 80 φωτογραφίες, είναι τραβηγμένες την περίοδο μεταξύ 1980 και 2000, σε καμία απ΄ αυτές δεν περιέχεται το ανθρώπινο στοιχείο.

Το φωτογραφικό βιβλίο του David Lynch κυκλοφορεί και μπορείτε να το προμηθευτείτε από εδώ

 

 

 

«Είναι σαν να πηγαίνεις σε ένα παράξενο μέρος. Συμβαίνουν πολλά όταν αφήνεις ανοιχτό τον εαυτό σου να νιώσει και να αντιδράσει. Ένα έργο θα σου «μιλήσει» και θα σε πάει σε μέρη που ποτέ δεν ονειρεύτηκες»

 

 

 

__________________________________________________________________________

 

Κείμενο: Τόλης Χατζηγνατίου

The Soundtrack for writing this: David Lynch - Imaginary Girl

Πρόσφατα Άρθρα

News (19 Ιαν 2022)

Το Διεθνές Φεστιβάλ Φωτογραφίας Δράμας (ΔΦΦΔ) καλεί τους ενδιαφερόμενους φωτογράφους να υποβάλλουν έργα τους για τη 2η διοργάνωση, που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2022. Το open call...

News (19 Ιαν 2022)

Η ιδέα να συγκεντρώσουμε τα έργα μας σε μία έκθεση, δηλώνοντας το φωτογραφικό μας στίγμα, ξεκίνησε δειλά πριν τρία χρόνια. Οι πρωτόγνωρες συνθήκες της πανδημίας, που όλοι βιώσαμε, προς στιγμήν...

Photo Clubs (11 Ιαν 2022)

Η Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς δημιουργήθηκε το 2013, ως δράση της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς και του συλλόγου «Φίλοι της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς», από ανθρώπους που αγαπάνε τη φωτογραφία...

Book Reviews (07 Ιαν 2022)

Το φωτογραφικό λεύκωμα, του Γιάννη Οικονόμου, είναι έκδοση του συλλόγου « Φίλοι Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς » και αποτελεί ψηφιακό τεκμήριο της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ στο server της οποίας φιλοξενούνται τα...

News (04 Ιαν 2022)

Τι είναι αυτό που μεταμορφώνει το προσιτό και δημοφιλές μέσο της φωτογραφίας, σε ένα δυνατό εργαλείο έκφρασης και ενδυνάμωσης; Πώς μπορεί μια φωτογραφία να ξεκλειδώσει συναισθήματα, παρακινώντας μας...

Editor's choice (02 Ιαν 2022)

Μία και μοναδική είναι η ευχή μου για όλο τον κόσμο.....ΥΓΕΙΑ. "Αυτός που έχει Υγεία, έχει Ελπίδα & αυτός που έχει Ελπίδα έχει τα πάντα" Κώστας Δελχάς

Editor's choice (27 Δεκ 2021)

Εύχομαι αυτές τις γιορτές να ξαναβρούμε την ζωή που χάσαμε και να πάρουμε πίσω όσα στερηθήκαμε. ‘Ελενα Λόλα

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

Σε μια περίοδο που κάθε βεβαιότητα δοκιμάζεται, εύχομαι να σταθούμε με αγάπη και αλληλεγγύη ο ένας δίπλα στον άλλον. Ας είναι το 2022 μια χρονιά με λιγότερη βία, μια χρονιά προσφοράς, και οι...

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

Οι ευχές και η αξία τους είναι ανεκτίμητη πόσο αυτήν την δύσκολη περίοδο μεγάλων δοκιμασιών που διανύουμε τόσο στην χώρα μας όσο κι σε όλο τον κόσμο. Η ανάγκη για αναγέννηση του καθενός από εμάς...

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

Πάνω από τους βυθούς, καθρεφτίζονται οι ελπίδες. Εύχομαι εκεί, καθαρά, να πάλλονται όνειρα φωτεινά, σαν άστρα...  Βάσια Ζαφείρη

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

 Η φετινή μου ευχή για τις γιορτές είναι να υπάρχει σε όλα τα σπίτια του κόσμου υγεία και αγάπη!   Εύχομαι ακόμη, το 2022 να είναι η χρονιά που θα μας απελευθερώσει από τα δεσμά της...

Editor's choice (22 Δεκ 2021)

Ευχές σε όλες & όλους για Καλές Εορτές με υγεία & για την νέα Χρονιά Διεκδικούμε, Αγαπάμε, Δημιουργούμε. Ανδρέας Ζαχαράτος από την σειρά NAPOLI BELLALeica M8  Nokton 21mm