Τα εγκαταλελει΅΅ένα όνειρα του David Lynch

Ο πάντα αινιγματικός David Lynch μας ξεναγεί σε εγκαταλελει΅΅ένα εργοστάσια, με εικόνες βγαλμένες από κάποια περίεργη σκοτεινή ταινία του.

Όσοι είναι οικείοι με τη σκηνοθετική δουλεία τού David Lynch, γνωρίζουν καλά το αινιγματικό σκοτεινό και ονειρικό ύφος του αυτού του πολυτάλαντου δημιουργού. Αποτελεί έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους σκηνοθέτες, ο οποίος έχει αναπτύξει μια ξεχωριστή κινηματογραφική γλώσσα, η οποία για να κατανοηθεί απαιτεί πολλαπλές θεάσεις και αναλύσεις πάνω στο έργο του. Η ονειρική προσέγγισή του, κάθε φορά λειτουργεί σαν λαβύρινθος που καλούνται οι θεατές να βρουν την έξοδο.

 

Σκηνοθέτης, συγγραφέας, μουσικός αλλά και φωτογράφος, αποτελεί σίγουρα μια πολύπλευρη προσωπικότητα της τέχνης. Το σουρεαλιστικό του έργο απαιτεί χρόνο για να σου δώσει τα κρυμμένα μυστικά του.

 

 

 

Το φωτογραφικό του στυλ δε θα μπορούσε να διαφέρει από το κινηματογραφικό του. Το ολοκληρωμένο έργο του, το οποίο παρουσίασε με τίτλο «The Factory Photographs» αποπνέει το μοναδικό κινηματογραφικό του στυλ, μέσα από μια σειρά ασπρόμαυρων σκοτεινών και μελαγχολικών φωτογραφιών. Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες σε εργοστάσια από διάφορα μέρη στον κόσμο, ένα φωτογραφικό οδοιπορικό που κρατάει το ενδιαφέρον του αμείωτο για δεκαετίες.  

 

 

« Μου αρέσει το βιομηχανικό τοπίο. Οι καμινάδες. Τα υγρά και ο καπνός. Μου αρέσουν οι ανθρώπινες κατασκευές. Μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους να δουλεύουν σκληρά...μου αρέσει η λάσπη. Τα εργοστάσια μού μοιάζουν σαν καθεδρικοί ναοί» .

 

 

Τραβηγμένες σε διάφορες τοποθεσίες όπως η Γερμανία, Πολωνία, Νέα Υόρκη και Αγγλία, το τελικό φωτογραφικό αποτέλεσμα μοιάζει πολύ με σκηνικό εγκλήματος...ένα παρακμιακό σκηνικό, μια τοποθεσία που η φύση σιγά- σιγά κυριεύει την ανθρώπινη δημιουργία. 

Τοίχοι σε αποσύνθεση, βιομηχανικά απορρίμματα, τρίμματα, διάδρομοι σαν λαβύρινθοι, κενά τοπία, συνθέτουν το φωτογραφικό στυλ του δημιουργού. 

 

«Πρέπει να ήμουν μικρός όταν γεννήθηκε το ενδιαφέρον μου για τα εργοστάσια. Επισκεπτόμουν τον παππού μου στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όταν στη διαδρομή πάντα πρόσεχα τις καμινάδες των εργοστασίων να βγάζουν καπνούς και φωτιά. Όλο αυτό το σκηνικό μου έκανε τρομερή εντύπωση.»

 

 

Μια γρήγορη ματιά στα κινηματογραφικά του έργα, οι κλειστοφοβικοί Βικτωριανοί δρόμοι στο "The Elephant man", οι τίτλοι έναρξης στο "Twin Peaks και σημεία από τα τοπία στο "Dune, φανερώνουν τον επηρεασμό του Lynch από τα εργοστάσια.

 

«ʼμα μου προτείνεις να πάμε στην Ντίσνειλαντ ή να πάμε να δούμε ένα εγκατελείμμενο εργοστάσιο, δεν θα είχα ποτέ δίλημμα.Θα διάλεγα το εργοστάσιο. Δεν ξέρω γιατί. Μου μοιάζει το τέλειο μέρος να αφηγηθείς μια φωτογραφική ιστορία.»

 

 

Οι φωτογραφίες του Lynch είναι φανερό πως είναι βγαλμένες από κάποια περίεργη σκοτεινή ταινία. Σε στοιχειώνουν... όπως ακριβώς και οι ταινίες του. Παρόλο που καμία από αυτές τις τοποθεσίες που τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες, δεν χρησιμοποιήθηκε για κάποια από τις ταινίες του, ούτε μέρος κάποιας έρευνας γι αυτές.

 

«΄Οταν πηγαίνω σε τέτοια μέρη, κατά κάποιο τρόπο με πιάνει ένα άγχος και τρέμουλο. Το οποίο δεν λειτουργεί όταν θες να τραβήξεις φωτογραφίες. ʼλλα είναι τόσο συγκινητικό. Πιστεύω ότι πολλοί όταν πηγαίνουν σε τέτοια μέρη θα τους πιάσει ίσως κάποιος φόβος, επειδή είναι σκοτεινά και περίεργα, αλλά υπάρχει και πολύ φως που αναδεικνύεται από μέσα.» 

 

 

 

Ο David Lynch έχει εκθέσει πρόσφατα στο Λονδίνο τη σειρά «The Factory Photographs» .

Το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να μοιάζει λίγο τετριμμένο - μια πόρτα, ένα παράθυρο, ένας τοίχος, αλλά ο Lynch όπως και στις ταινίες του, έχει την ικανότητα να εμποτίζει τα φαινομενικά απλά σκηνικά του, με ένα περίεργο τόνο που προκαλεί στον θεατή το συναίσθημα μίας επικείμενης απειλής. 

 

 

 

Με λίγα λόγια το αποτέλεσμα μοιάζει Lynchian...Λυντσικό, όπως χαρακτηριστικά αποκαλούν το στυλ του οι φανατικοί θαυμαστές του.

 

Η αίσθηση που κυριαρχεί είναι πως κάθε μία φωτογραφία αποτελεί ένα κομμάτι παζλ, μέσα σε ένα ασαφή όνειρο, ένα μυστηριώδες παιχνίδι στο υποσυνείδητο, που μόνο ο Lynch μπορεί τόσο δεξιοτεχνικά να στήσει. Όπως και οι ταινίες του, η θέαση απαιτεί φραγμό στη λογική και ελευθερία στις αισθήσεις, για να εισέλθουμε στον ιδιαίτερο κόσμο του David Lynch.

 

«Είναι ένα απίστευτο συναίσθημα. Νιώθω ότι αυτά τα μέρη είναι σχεδόν μαγικά, όπου η φύση διεκδικεί τη θέση της σε αυτά τα εγκατελειμμένα εργοστάσια. Είναι πολύ ονειρικό. Όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου, υπάρχει κάτι εντυπωσιακό και εκπληκτικό. Όταν όλες οι πόλεις μοιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους, ο αληθινός θησαυρός χάνεται. Η ατμοσφαίρα που δημιουργούν χάνεται.»

 

 

Η σειρά «The Factory Photographs» αποτελείτε από 80 φωτογραφίες, είναι τραβηγμένες την περίοδο μεταξύ 1980 και 2000, σε καμία απ΄ αυτές δεν περιέχεται το ανθρώπινο στοιχείο.

Το φωτογραφικό βιβλίο του David Lynch κυκλοφορεί και μπορείτε να το προμηθευτείτε από εδώ

 

 

 

«Είναι σαν να πηγαίνεις σε ένα παράξενο μέρος. Συμβαίνουν πολλά όταν αφήνεις ανοιχτό τον εαυτό σου να νιώσει και να αντιδράσει. Ένα έργο θα σου «μιλήσει» και θα σε πάει σε μέρη που ποτέ δεν ονειρεύτηκες»

 

 

 

__________________________________________________________________________

 

Κείμενο: Τόλης Χατζηγνατίου

The Soundtrack for writing this: David Lynch - Imaginary Girl

Πρόσφατα Άρθρα

Exodus (05 Ιουλ 2022)

Οι φωτογραφίες του McCabe από την Ύδρα παρουσιάζουν το νησί ανάμεσα σε δυο διακριτές φάσεις, της παραδοσιακής νησιωτικής κοινωνίας που επιβίωνε λιτοδίαιτα και του κατοπινού μετασχηματισμού του...

Cinema (05 Ιουλ 2022)

10 χρόνια SIFF με πλούσιο πρόγραμμα, επετειακές εκδηλώσεις και ανάδειξη της τοπικής ταυτότητας στο διεθνές! Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σύρου (SIFF)...

Exodus (05 Ιουλ 2022)

Τα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης φωτογραφίας του Νίκου Βατόπουλου, με τίτλο “Κάτοικος Μουσείου”, θα πραγματοποιηθούν στο φουαγιέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. "Για τους παλιούς Αθηναίους, ένα...

Book Reviews (05 Ιουλ 2022)

Ο Βασίλης Κολτούκης είναι φωτογράφος τυπικά. Μόνον τυπικά. Κατ’ ουσίαν, χρησιμοποιεί τη φωτογραφική του δεινότητα για να ανοίγει παράθυρα θέασης ενός άλλου κόσμου, ο οποίος δεν κρύβεται μεν, εδώ...

Exodus (04 Ιουλ 2022)

Η Φωτογραφική ομάδα "Έκφραση" διοργανώνει έκθεση φωτογραφίας με τίτλο "κατ' εικόνα". Τα εγκαίνια της έκθεσης όπου θα γίνουν την Παρασκευή 8/7 και ώρα 7μμ. στον πεζόδρομο Βασ. Σοφίας. ...

Exodus (28 Ιουν 2022)

Στα πλαίσια της επετείου των 100 ετών από την Μικρασιατική Καταστροφή, το Μουσείο Μπουμπουλίνας παρουσιάζει έκθεση φωτογραφίας από το προσωπικό αρχείο των Νικολάου και Περικλή Μπούμπουλη, δισεγγόνων...

Exodus (27 Ιουν 2022)

Πόσο σημαντικός είναι ο καφές στη ζωή μας; Τι μνήμες και αρώματα αναδύονται από ένα μπρίκι; Πόση παράδοση κρύβεται μέσα σε ένα φλιτζάνι; Μόνο αν είσαι μερακλής μπορείς να ξέρεις τις σωστές...

News (24 Ιουν 2022)

Οι νικητές του διαγωνισμού Photometria Awards 2022 με τίτλο “Looking for the Light”, με κριτή τον γνωστό φωτογράφο του Magnum, Martin Parr, είναι γεγονός. Οι νικητές που κέρδισαν τα βραβεία που...

Exodus (22 Ιουν 2022)

Η έκθεση φωτογραφίας «Μαρτυρίες – Βλέμματα» 1971 – 2021: Γιατροί Χωρίς Σύνορα και Magnum Photos, 50 χρόνια στο πεδίο ταξιδεύει στην Καλαμάτα υπό την αιγίδα του Δήμου Καλαμάτας Η έκθεση...

Exodus (21 Ιουν 2022)

 «Για μένα, η ομορφιά βρίσκεται στο θάρρος να είσαι αυτός που είσαι». Γίνομαι. Ο Peter Lindbergh αποτίει φόρο τιμής στο επαναστατικό όραμα ενός από τους σημαντικότερους φωτογράφους της...

News (21 Ιουν 2022)

Το καλοκαίρι είναι η εποχή της κυανοτυπίας! Εποχή διακοπών αλλά και δημιουργικότητας. Ελατέ λοιπόν για ένα διαφορετικό «suntan» στην πόλη...  Η κυανοτυπία (cyanotype/blue...

Exodus (20 Ιουν 2022)

Η έκθεση Le Monde de Steve McCurry παρουσιάζει περισσότερες από 150 φωτογραφίες τυπωμένες σε μεγάλο μέγεθος για πρώτη φορά στο Παρίσι. Είναι η πιο ολοκληρωμένη αναδρομική αφιερωμένη στον Αμερικανό...