The Blue Land- Ελένη Ονάσογλου

...Στην κατάσταση της μελαγχολίας, το The Blue Land στο σύνολό του είναι ο τόπος που κατοικεί το παρελθόν, στο οποίο δεν υπάρχει γυρισμός...Συνέντευξη: Δώρα Λαβαζού

Γιατί φωτογραφίζεις;
Η φωτογραφία για μένα είναι το μέσο μιας συνεχόμενης αναζήτησης ταυτότητας.

Η θεματική σου The Blue Land, δεν είναι και τόσο μπλε… Είναι μελαγχολική; Με τι πραγματεύεται;
Η λέξη blue στον τίτλο, έχει διττή έννοια. Είναι αναφορά αφενός μεν στην κυριολεκτική  έννοιά του, το μπλε του ουρανού και της θάλασσας, στοιχεία τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το νησί που μεγάλωσα, τη Σύρο και ως εκ τούτου έχει άμεση σχέση με το παρελθόν μου, για το οποίο μιλάει και το έργο μου, ενώ μεγάλο μέρος του έχει καταγραφεί εκεί, αφετέρου δε παραπέμπει στη μεταφορική του έννοια, αυτή της μελαγχολίας. Στην κατάσταση της μελαγχολίας, το The Blue Land στο σύνολό του είναι ο τόπος που κατοικεί το παρελθόν, στο οποίο δεν υπάρχει γυρισμός και οι κάτοικοί του δεν έχουν διέξοδο.

Τι θα ήθελες να αισθάνονται οι άνθρωποι που βλέπουν την Blue Land;
Η ερμηνεία που επιδέχεται ένα έργο, είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων. Οι εμπειρίες, οι παραστάσεις, η καλλιτεχνική παιδεία, τα συναισθήματα του θεατή είναι μερικοί μόνο από αυτούς τους παράγοντες, αλλά ίσως οι πιο βασικοί που θα οδηγήσουν στην ανάγνωση και την ερμηνεία. Θεωρώ ότι θα ήταν λάθος ο καλλιτέχνης να προσδοκά συγκεκριμένη αντίδραση και συναισθήματα από τους θεατές.

Το χρώμα στη φωτογραφία δεν είναι δομικό στοιχείο. Τι είναι για εσένα το χρώμα και πότε το χρησιμοποιείς;
Έχω πειραματισθεί με το χρώμα αλλά δεν θεωρώ ότι έχω κάνει κάτι ολοκληρωμένο που να θέλω να δείξω προς το παρόν, καθώς δεν έχω βρει ακόμα κάποια φόρμα που να με ιντριγκάρει να δουλέψω πάνω σε αυτή. Φυσικά δεν είναι κάτι που αποκλείω να συμπεριλάβω στη δουλειά μου μελλοντικά.

 Ο Γιώργος Σεφέρης είχε πει πως η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονά. Συμφωνείς;
Απόλυτα. Όσο ο χρόνος περνά, αυτή η αίσθηση εντείνεται και το μέγεθος της συλλογικής μνήμης του ανθρώπου είναι ανάλογο με το μέγεθος του παρελθόντος του. Η ανάγκη να γυρίσει πίσω σε συγκεκριμένες στιγμές που έχει ήδη ζήσει αυξάνεται διαρκώς, πλην όμως αυτό είναι δυνατό μόνο μέσω της μνήμης, σε μια προσπάθεια αναβίωσης συναισθημάτων και εμπειριών. Όσο προχωρά κανείς στον χρόνο, οι απουσίες προσώπων, πραγμάτων και στιγμών γίνονται πιο έντονες και πιο οδυνηρές. Καθώς μεγαλώνει κανείς, βαδίζει προς ένα αβέβαιο μέλλον έχοντας ως μοναδική σταθερά στη ζωή του το παρελθόν.

Γιατί η Blue Land είναι ασπρόμαυρη;
Είναι μέρος της φόρμας που επέλεξα, θεωρώντας ότι εξυπηρετεί καλύτερα την ανάδειξη του περιεχομένου και των συναισθημάτων που θα ήθελα να φέρω στην επιφάνεια και συνειδητή επιλογή για την καλλιτεχνική προσέγγιση του έργου.

Ποιος ή ποιοι είναι ο/οι αγαπημένοι σου φωτογράφοι;
Είναι πολλοί οι φωτογράφοι των οποίων τη δουλειά αγαπώ. Δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ ονομαστικά σε κάποιους συγκεκριμένα, καθώς ειναι πολλοί και ετερόκλητοι μεταξύ τους, όμως πιστέυω οτι από σπουδαία έργα μπορείς να πάρεις στοιχεία έστω και αν είναι διαφορετικών τάσεων και φιλοσοφιών.

Τι θα ζητούσες από το 2016;
Από το 2016 θα ζητούσα να μην μου πάρει τίποτα απο αυτά που έχω.

Η Ονάσογλου Ελένη γεννήθηκε στην Ερμούπολη Σύρου. Σπούδασε φωτογραφία με υποτροφία στο Ι.Ε.Κ esp . Σήμερα ζει και εργάζεται ως φωτογράφος στην Αθήνα. Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί σε περιοδικά στην Αθήνα, στο εξωτερικό και σε εκθέσεις.

Εκθέσεις

·      Sep.2015: “The Blue Land” presentation of my work in Fotoinstabul 2015


·      May. 2015: “Home” exhibition curated by Jacob Aue Sobol and Sun Hee Engelstoft in Delmar Gallery in Sydney

·       Mar. 2015: "Family" curated by Platon Rivellis in the Benaki Museum, at Koumpari 1 str, Kolonaki, Athens, Greece.

·       Jan. 2015: “Home” curated by Jacob Aue Sobol and Sun Hee Engelstoft, at Casa Bianca, Thessaloniki, Greece.

·       Dec. 2014: Presentation by Platon Rivellis in the Benaki Museum at 138 Pireos Street, Athens, Greece.

·       Oct. 2014: The Fashion Room Service Presentation at City Circus Hostel, 16, Sarri str, Athens.

Διεύθυνση φωτογραφίας

·       Jul.2015:  ‘Enheduanna – A Manifesto of Falling’ World Premiere of the first Live Brain-   Computer Cinema Performance, CCA Glasgow

·       Dec. 2014: “Where Am I at Home?” at “The engine starts”, Thessaloniki, Greece.

·       Jul. 2014: “Where Am I at Home?” at “Festival Miden 2014”, Kalamata, Greece.